Dana had het gevoel dat de wereld om haar heen tolde. Ze kon geen adem meer halen. Als in slowmotion zag ze Juice vallen en de grond raken. Daarna was ze zo verdoofd dat ze nauwelijks meer wat zag. Alsof er ook een kogel in haar hoofd gedrongen was.
      Het was over.
      Hij was dood.
      En waarom zou zij dan nog in vredesnaam verder willen?
      Een hand kneep in haar bovenarm, zo hard dat een kreun haar lippen ontglipte.
      ‘Hij overleeft het heus wel,’ klonk Maddox’ ongeduldige stem. ‘Het is maar een schot in zijn been.’
      Verdwaasd keek Dana opzij. Wat zei hij nu? Had hij Juice in zijn been geschoten?
      ‘Waar- waarom?’ hakkelde ze.
      Maddox stak zijn hand naar haar gezicht uit en streelde haar wang. ‘Ik kom mijn beloften na. Hij kreeg alleen een lijkzak als je voor hem zou kiezen. En dat heb je niet gedaan. Je hebt voor mij gekozen. Maar ik wil niet dat hij ons achterna komt.’
      Dana draaide zich weer naar Juice toe en wilde naar hem toe rennen, maar Maddox greep haar onderarm. ‘Nee. Nu ga je met mij mee.’
      ‘Maar straks bloedt hij dood!’ riep ze. ‘We zijn hier in de middle of nowhere! Hoe moet hij ooit bij een ziekenhuis komen?’ Ze keek over haar schouder. Juice probeerde overeind te komen, maar zakte steeds opnieuw door zijn been.
      Hem zo hulpeloos te zien, zonder vooruit te komen terwijl hij niets liever wilde dan haar te redden, sneed door haar hart. Maar hij kon niets voor haar doen. Hij kon verdomme niet eens meer zichzelf redden.
      Opnieuw was het Maddox die haar uit haar gedachten trok.
      ‘Ik ben hier niet alleen. Onze Judas zal hem naar het ziekenhuis brengen.’
      Glazig staarde Dana hem aan. Waar had hij het over? Hij gaf een ruk aan haar arm en Dana liet zich meetrekken. Op dit moment was Juice’ gezondheid het enige wat ertoe deed.
      Achter de kerk bevond zich een parkeerplaats. Voor een groot deel was die overgroeid, maar een auto had er toch weten te komen. Dana herkende het voertuig meteen: het was de auto die ze al een paar maanden huurden. Overdonderd staarde ze ernaar. Hoe was Juice hier eigenlijk gekomen?
      Nog steeds leek Dana in een soort roes te zitten. Wezenloos keek ze toe hoe Maddox de achterklep opende en Cherry eruit hielp.
      Dana probeerde de twee aan elkaar te knopen, maar haar hoofd voelde leeg. Het kon haar gewoon allemaal niet meer schelen. Ze wilde gewoon dat er een traumahelicopter kwam die Juice naar het ziekenhuis bracht.
      ‘Waar is hij?’ Toen Maddox de tape voor Cherry’s mond wegtrok, begon ze te schreeuwen. ‘Waar is Kip?!’
      ‘Breng Juan Carlos naar een ziekenhuis voordat hij sterft,’ antwoordde Maddox met een koele stem.
      ‘Ik doe helemaal niets meer voor je!’ gilde Cherry terug. ‘Waar is Kip! Je beloofde hem vrij te laten als ik deed wat je vroeg!’
      ‘Ik beloofde hem niet in stukjes naar je toe te sturen,’ antwoordde Maddox kalm. ‘En die belofte heb ik gehouden. Het ga je goed, Cherry. Het was prettig om met je te hebben samengewerkt.’
      Langzaam drong het tot Dana door wat Cherry had gedaan.
      Had zij hen verraden? Hen uitgeleverd aan Maddox?
      Ze zou moeten huilen, moeten schreeuwen om het verraad, maar ze voelde zich alleen maar leeg.
      ‘Red Juice,’ fluisterde ze tegen Cherry. ‘Hij heeft dit niet verdiend.’
      Een deel van haar wilde haar vriendin omhelzen omdat ze wist dat dit de laatste keer was dat ze haar zou zien, maar een ander deel van haar wilde helemaal niets meer. Gewoon wegzakken in het niets. Kon ze de herinneringen maar lossnijden, dat zou het lot dat haar nu wachtte veel minder kwellend maken.
      ‘Kom.’ Maddox pakte haar hand weer vast en trok haar mee naar de limousine die nog steeds stond te wachten.
      Dana richtte haar blik op de grond en schuifelde achter hem aan. Hoe eerder ze hier weg waren, hoe groter de kans dat Juice het zou halen. Nooit had ze gedacht hem zo snel en graag te willen verlaten.
      Ze ging achter in de limousine zitten. Maddox sloeg een arm om haar heen, maar Dana hield haar hoofd gebogen. Ze staarde naar haar verlovingsring om haar linkerhand en dacht aan de bruiloft waar ze zo vaak over gepraat hadden, maar die nooit zou komen.
      Nieuwe tranen doken uit haar ogen vandaan en gleden kriebelend naar beneden. Ze sloot haar ogen en dacht aan Juice, aan hoe zijn warme vingers ze weg zouden vegen en ze zich bij het contact met zijn huid direct beter zou voelen.
      Maar hij zou haar nooit meer aanraken.
      ‘Ik moet weten of hij het overleeft, Maddox,’ fluisterde ze. ‘Anders…’
      Ze slikte.
      De hand die op haar bovenbeen legde, leek van ijs.
      ‘Het komt goed, lieverd. Het komt allemaal goed. Ik ga ervoor zorgen dat je die jongen vergeet.’
      Dana kon het niet helpen dat ze spottend snoof. Ze wilde hem van alles toeschreeuwen, maar hield zich in, bang dat hij anders boos werd en Juice alsnog om zeep hield.
      Ik zal je nooit vergeten, Juice. Je bent het beste wat me ooit is overkomen. Ze klemde haar lippen op elkaar, wensend dat ze die gedachte naar hem toe zou kunnen komen. Het was zo waar. Ze was dankbaar voor ieder moment dat ze samen hadden doorgebracht – en tegelijkertijd wist ze dat haar leven daardoor vanaf nu zwaarder zou worden dan ooit tevoren.

Reacties (5)

  • Trager

    Ik heb geen woorden meer over...

    1 jaar geleden
  • VampireMouse

    Ow jezis.. Mijn reacties worden echt niet beter als je me zo blijft verbazen hoor.... Snel verder!!!

    1 jaar geleden
  • Heronwhale

    Maar...kip....wat....?

    1 jaar geleden
    • Croweater

      Ja, eigenlijk had ze daar op zijn minst wat over moeten vragen. Maar ik hou het er maar even op dat ze een beetje in shock is en dat dat over Kip nog niet echt tot haar doordringt.

      1 jaar geleden
    • Heronwhale

      Haha het is oprecht een hele realistische reactie van haar,daarom dacht ik van mmh ik vraag het wel in haar plaats XD

      1 jaar geleden
  • AmeranthaGaia

    Oh God... voor een moment was ik echt heel bang dat Juice dood zou zijn, maar nu vraag ik me gewoon af of dit alternatief beter is.

    1 jaar geleden
  • Sunnyrainbow

    Neee arme Dana

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen