Kip kwam niet terug.
      Dat was het enige wat Cherry kon denken terwijl ze verdwaasd de auto nastaarde tot die uit het zicht verdween.
      Betekende dat dat hij dood was? Of hield Maddox hem nog steeds gevangen, om haar nog meer vreselijke opdrachten te laten uitvoeren? Ze haalde de telefoon uit haar zak en tuurde naar het scherm, half verwachtend dat er instructies op zouden verschijnen.
      Maar wat kon Maddox nog van haar verlangen? Hij had Dana terug. Hij had geen reden om Kip in leven te houden, tenzij hij hem wilde gebruiken om Dana dingen te laten doen die ze niet wilde. Maar zij… zij had niets meer bij te dragen.
      Ze had alles gegeven – en er niets voor teruggekregen.
      Sniffend veegde ze langs haar ogen. Ze had Dana verraden, haar teruggebracht naar haar kwelgeest. Voor niets. Ze had zich laten beetnemen, was zo naïef geweest te geloven dat hij Kip weer zou vrijlaten, terwijl ze wíst wat Maddox Opie, Chibs en Gemma had aangedaan. Kip was Dana net zo goed tot steun geweest. Natuurlijk wilde Maddox zich wreken op íédereen die Dana de afgelopen maanden bij hem vandaan had gehouden.
      Ze sloeg haar bovenarmen om haar bovenlijf heen en boog haar hoofd. Vaag drongen de woorden door die Dana tegen haar had gezegd. Ze had haar niet uitgefoeterd, had haar niet van alles naar het hoofd geslingerd.
      “Red Juice. Hij heeft dit niet verdiend.”
      Juice had het inderdaad niet verdiend. Maar gold dat niet ook voor Kip? Voor Chibs? Voor iederéén? Toch draaide ze zich naar de ingang van de vervallen kerk toe. Zou hij nu niet liever doodbloeden dan dat hij met de wetenschap moest leven dat hij Dana kwijt was? Nooit was het hun gelukt om Maddox te vinden – waarom zou dat nu wel lukken?
      Ze beet op haar lip en besefte dondersgoed dat het geen keuze was die zij mocht maken. Ze kon nog maar één ding voor haar vriendin doen en dat was ervoor zorgen dat Juice dit overleefde. Met een bal van zenuwen in haar buik stapte ze de vergeten kerk in. Juice was een eind vooruitgekropen en had daarbij een bloederig spoor achtergelaten, maar heel ver was hij niet gekomen.
      ‘Ga weg Cherry,’ zei hij met een rauwe stem toen ze naast hem neer knielde. ‘Ik zweer dat ik je wurg als ik ooit je kop nog zie.’
      Cherry kneep haar lippen op elkaar, wetend dat iedere Son vanaf nu zo over haar zou denken. Ze kon nooit meer terug naar Charming. ‘Ik moet je naar het ziekenhuis rijden,’ antwoordde ze. ‘Anders overleef je dit niet, Juice. Daarna – daarna doe je maar met me wat je wilt.’
      Ze scheurde een stuk van haar shirt af en bond daarmee de ader in zijn bovenbeen af. Daarna hielp ze hem overeind en leunend op haar schouder strompelden ze naar de auto. Zodra Juice in de bijrijderstoel zat, wierp ze Maddox’ telefoon in zijn schoot.
      ‘Zoek een ziekenhuis op,’ droeg Cherry hem op terwijl ze de auto startte en de bandensporen volgde die de limousine had achtergelaten. Hopelijk hielp navigeren hem om bij bewustzijn te blijven.

Tien minuten later reed Cherry over de snelweg. Met haar vingers trommelde ze nerveus op het stuur. Met een grimmig gezicht tuurde Juice uit het raam. Af en toe zag ze tranen uit zijn ogen glippen, maar op het moment leek hij vooral op zijn woede te teren.
      ‘Hij had Kip,’ zei ze kleintjes toen de stilte haar dreigde te verstikken. ‘Je moet het begrijpen, Juice.’
      Ze snakte naar een klein beetje begrip, al wist ze heus wel dat Juice haar dat niet zou schenken. Dat hij misschien wel hetzelfde had gedaan voor Dana, durfde ze niet te opperen.
      ‘Ik wil je zielige excuses niet horen.’
      Ze slaakte een trillerige zucht en knipperde haar eigen tranen weg. Deed het hem dan helemaal niets dat Kip hoogstwaarschijnlijk dood was?
      ‘Ik snap dat je woest bent,’ begon ze toch aarzelend. ‘Echt. Maar ik wist gewoon niet wat ik moest doen. Zou jij – zou jij niet alles doen om Dana terug te krijgen?’
      Met een ruk keek Juice opzij. Zijn ogen spuwden vuur. ‘Nee. Ik zou mijn vrienden niet in de rug steken.’
      Cherry richtte haar blik weer vooruit en haalde een auto in. Dat was makkelijk zeggen. Maar als de kans zich voordeed, moest ze nog zien wat Juice zou doen. Ze was wanhopig geweest, ze was nog stééds wanhopig en als de meeste boosheid was weggezakt, zou dat ook voor Juice gelden.
      Zonder nog iets tegen elkaar te zeggen, stopte Cherry een kwartier later voor het ziekenhuis. Juice hees zich uit de auto, maar toen ze hem wilde ondersteunen, duwde hij haar weg.
      ‘Ik red het wel alleen. Zout op. Als ik je ooit nog zien, vermoord ik je. Dat zweer ik je, Cherry.’ De manier waarop zijn ogen in de hare boorden, deed haar huiveren. Dana’s verdwijning had nu al een griezelige uitwerking op hem, laat staan als er nog maanden verstreken. Ze deed echter wat hij haar opdroeg en rende weg.
      Toen ze een hoek omsloeg, liet ze zich tegen de muur op de grond zakken en begon te huilen. Wat moest ze nu? Ze kon nergens naartoe. Ze had geen geld, geen telefoon, geen onderdak – geen vrienden. Helemaal niets. En er was geen enkele plek waar ze welkom was.

Reacties (4)

  • Trager

    Muh, Juice zou zijn vrienden nooit in hun rug steken en dat heeft Cherry wel gedaan!

    1 jaar geleden
  • NicoleStyles

    Ik vind dat Juiceyboy een beetje onredelijk is, hij zou alles gedaan hebben voor Dana maar jaa:X

    1 jaar geleden
  • Sunnyrainbow

    Het is wel sneu, maar dit was wel de te verwachtte uitkomst. Arme domme meid

    1 jaar geleden
  • AmeranthaGaia

    Ik snap wel dat Juice zo pissig is, maar toch heb ik wel echt medelijden met Cherry.

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen