Foto bij H92: Afruimen of afwassen, dat is de vraag… ~ Khana

Ik was bezig met het bloed uit de doeken te wassen toen Nick de badkamer in kwam. “En? Hoe gaat het met David?” vroeg ik hem en hij antwoordde tot mijn opluchting: “Goed, hij is nu mijn spelletje aan het uitspelen.” Ik kon het niet laten om even te lachen en legde de laatste gewassen doeken aan de kant. “Khana, hij heeft mij iets belangrijk verteld…”, begon Nick opeens en ik keek op. “Over een mythisch wezen”, plakte hij er nog achter en ik fronste. “Welk wezen?” vroeg ik nieuwsgierig en Nick ging op het toiletdeksel zitten. “Een Japanse long… en hij zou gewond zijn”, zuchtte hij en mijn ogen werden groot. Ik droogde mijn handen af terwijl ik vroeg: “Waar? Wanneer gaan we er heen? Is het ernstig?” “Geen idee, ik wil even wachten tot David weer volledig beter is voordat we vertrekken…”, zei hij en ik hoorde de voordeur dicht vallen. “Ik thuis zijn! Ik eten mee hebben!” hoorde ik Miyuki roepen en automatisch hoorde ik Nick zijn buik rammelen. Ik trok een wenkbrauw op en hij zei verdedigend: “Ja sorry hoor, door David te dragen heb ik honger gekregen…”

“Wat zeiden jullie over mij?” hoorde ik opeens en zag David in de deuropening verschijnen. Hij had zijn hemd goed gedaan en je zag het verband gelukkig niet. “Nick heeft honger omdat hij jou moest dragen”, zei ik half lachend en hij keek Nick zogezegd beledigd aan. “Wil je daarmee soms zeggen dat ik veel weeg?” probeerde hij verontwaardigd te zeggen, maar zijn grijns verpestte zijn poging. “Ja”, zei Nick droog en ik hoorde Miyuki terug roepen: “Eten koud worden! Laatste ruimt tafel af!” en spontaan spurtte Nick naar beneden.

Toen David meteen wou volgen, hield ik hem tegen en zei: “Miyuki kent je nog niet, ze gaat misschien schrikken als je zo naar beneden komt gelopen.” Hij zuchtte, maar ging toen wel rustig de trap af. Ik maakte de lavabo nog proper en hoorde beneden hoe Nick David aan Miyuki voorstelde. Daarna hoorde ik gelach en ging ik ook naar beneden. Ik was nog maar net in de eetkamer aangekomen, toen David en Nick tegelijkertijd kinderachtig zeiden: “Jij ruimt de tafel af!” Pfffff, jongens… Net kleine kinderen…

Toen ik de tafel had afgeruimd, pakte ik het flesje waar ik dat helend drankje in had gedaan en nam het mee. Eenmaal in de woonkamer, zag ik dat Miyuki al naar haar kamer was gegaan en bleven alleen nog de twee jongens over. “David, je moet nog eens dat drankje innemen”, zei ik en gaf hem het flesje. Zijn gezicht ging in een oogwenk van vrolijk naar walging terwijl hij het flesje met de toppen van zijn wijsvinger en duim aannam, alsof het net uit de modder kwam. “Moet da…” “Ja”, onderbrak ik hem meteen en zag dat Nick hem grijnzend aankeek. “Hou je adem in, dat helpt misschien een héél klein beetje”, zei Nick en ik sloeg hem tegen zijn schouder. Zo erg was het nu ook weer niet hoor…

David deed wat Nick zei en dronk meteen alles op, waarna hij het flesje neer zette en een spastische beweging kreeg. “Bah”, zei hij en ook hij kreeg van mij een slag tegen zijn schouder, ook al had ik het gevoel dat die twee daar niets van voelden. “Oh ja, jongens…”, begon ik en grijnsde onheilspellend. Ik zag ze al een bezorgde blik uitwisselen en ik vervolgde: “Ik heb de tafel afgeruimd, maar de afwas is nog niet gedaan… Veel succes dus!” Meteen kreeg ik veel protest en gekreun, maar ik gaf David een vaatdoek en Nick de zeep, waarna ze naar de keuken afdropen. Eén punt voor mij…

Na heel wat moeite was de afwas gedaan en de stand was twee gebroken borden en een gebarsten glas. Toen we echter terug in onze kamer waren, zag ik dat op de matras van Nick nog wat bloed zat. Ow ja… “Oké, dat moet in de was denk ik…”, zei ik en Nick knikte. “Maar hoe gaan we dit vertellen aan Miyuki? Ze zal de lakens morgen zien als ze haar eigen was erbij doet…”, zei Nick en ik zuchtte diep. “Laat mij maar, ik heb al een excuus in gedachten”, zei ik. Ik moest toegeven; ik werd steeds beter in het verzinnen van excuses…

Reacties (1)

  • Kaffaljidhmah

    Khana moet misschien wat suiker in haar drankje doen;)

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen