Foto bij Hoofdstuk 9

geef vooral jullie mening!!!

Ik zit alleen in de grote zaal een boek te lezen. Ik heb vannacht maar een paar uur kunnen slapen en ben toen maar naar de grote zaal toe gegaan. Veel nut had het niet om nog in mijn bed te blijven liggen. Ik kijk naar het boek voor me op tafel waar ik al mee op de helft ben. Want ja, wat moet je anders als je de enigste bent die al wakker is. Ik zie een schaduw over me heen vallen en ik kijk op van het boek. Meteen staar ik in twee zacht grijze ogen.
‘Hey.’ Zegt de jongen zachtjes.
‘Goedemorgen.’ Antwoord ik de jongen zachtjes.
‘Jij bent vroeg wakker zeg.’ Zegt hij waarop ik grinnik en knik.
‘Ja, ik kon niet meer slapen dus ik ging maar hier heen.’ Antwoord ik waarop de jongen knikt.
‘Heb jij ook z’n honger?’ Vraagt hij waarop ik grinnik en knik. ‘Mooi zo, want ik sterf zo wat. Zullen we wat eten halen?’ Vraagt hij me terwijl hij opstaat.
‘Halen? Waar kun je eten halen?’ Vraag ik hem verbaast terwijl ik ook opsta.
‘In de keuken bij de huiselven. Het is daar altijd heel rustig en bijna niemand weet waar hij zich bevind.’ Verteld de jongen me terwijl we de grote zaal uit lopen. ‘Wat onbeschoft van me ik heb me niet eens voorgesteld.’ Roept de jongens als we al op de gang zijn. ‘Ik ben Carlo Kannewasser een uit Huffelpuf.’ Stelt hij zichzelf beleefd voor.
‘Roxanne Perkamentus een uit Griffoendor.’ Stel ik mezelf aan hem voor.
‘Een Perkamentus? Kleindochter van het schoolhoofd?’ Vraagt hij me beleeft waarop ik zwak knik.
‘Niet dat ik het zeker weet maar die naam is me toegewezen.’ Vertel ik de jongen die medelevend lacht. Ineens lopen we door een gang die ik nog niet zo goed ken. Ik kwam hier nooit omdat ik dacht dat er niks interessants was. Op het schilderij met de fruitmand na, is het doodsaai hier. De jongen stopt voor het schilderij en gaat met zijn vingers over de peer. De peer begint zacht te giechelen en veranderd dan in een deurknop. Ik kijk verbaast naar de deurknop en dan naar de jongen die lachend het portret opent.
‘Dames eerst.’ Zegt hij beleeft. Ik lach en loop de kamer in op de voet gevolgd door Carlo. Zodra we in de keuken staan komen er kleine huiselven op ons afgerend. Ze vragen allemaal verschillende dingen. Wat ze voor ons kunnen doen, wat we willen eten, wat we willen drinken. Ik grinnik zachtjes om de schattige wezentjes en kijk naar Carlo die naar mij kijkt.
‘Ik zou graag twee bekers met pompoen sap willen en alvast twee borden met ontbijt.’ Vraagt Carlo aan de elven, ze knikken allemaal en rennen dan blij alle kanten op. Carlo en ik gaan samen aan een tafel zitten en na een paar minuten staat er een schattige elf voor onze neus en zet het ontbijt op tafel. Binnen een seconde is ze ook weer verdwenen. Ik kijk naar Carlo en begin dan langzaam met eten.

Reacties (2)

  • VampireMouse

    Mag ik je een tipje geven.
    Het is niet "enigste" maar "enige"
    Het is "leukste":)
    Gewoon een tip aangezien ik het in meer hoofdstukken zag.

    Xx

    1 jaar geleden
  • GossipGirl21

    Goed geschreven.

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen