Foto bij ~14~

Erg saai stukje, sorry

‘April?’ Vraagt Carlise zachtjes. Ik kijk op van mijn boek en knik naar hem als teken dat hij mag praten. ‘Je mag een tijdje bij ons blijven als je wilt. Dan kun je even tot rust komen.’ Zegt hij waarop ik begin te lachen en de man een knuffel geef.
‘Dank je Carlise.’ Zeg ik en geef de man een kus op zijn koude harde wang.
‘Je mag van Alice op haar kamer slapen. IK vraag je ook om een gunst en dat is om zo min mogelijk in het bos te komen. We willen niet dat je geur ruiken en we problemen krijgen.’ Verteld de man me waarop ik vlug knik.
‘Je komt bij ons wonen!’ Roept Alice blij en vliegt me om mijn hals. ‘Je gaat het zo leuk vinden. We gaan schoppen, kletsen, filmavonden en nog veel meer shoppen.’ Roept ze blij waarop ik begin te lachen ‘Over een paar weken geven we een eind examen feest. Je woont nu bij ons dus je bent verplicht om er bij te zijn. En bij deze gaan wij samen dat feest regelen. We houden van de zelfde stijl dus het feest zal perfect worden! Ik zie het al helemaal voor me!’ roept ze blij uit. Edward komt verbaast de kamer in lopen en gaat nadenkend op de bank zitten.
‘Jij kan haar toekomst zien? Je weet toch dat ze een wolf is.’ Vraagt hij verbaast aan Alice die er op knikt.
‘Ik denk niet dat ze een volledige wolf is. Ik kan haar toekomst zien, ze ruikt nog heel erg lekker, ze is niet zo gespierd en warm als die honden.’ Verteld Alice tegen Edward. De jongen bekijkt me even en knikt.
‘Maar waarom is ze half wolf wat is die andere helft?’ Vraagt Edward zijn zusje verbaast.
‘Misschien had haar moeder een soort wolf gen in haar en is ze vreemd gegaan of verkracht.’ Zegt Alice waarop Edward weer knikt.
‘Waarschijnlijk door een vampier. Zag je niet hoe snel ze was toen ze over de revier sprong zonder dat ze wolf was. Ik wilde haar toen toch pakken, maar dat had ze in de gaten dus sprong ze weg.’ Hoor ik Jasper zeggen als hij de kamer in komt lopen. Ik voel me echt een buitenbeentje. Ze zijn over mij aan het praten, waar ik bij ben, zonder mij er bij te betrekken. Altijd leuk! Edward kijkt vlug mijn kant op en lacht schuldig naar me.
‘Sorry dat we je er niet bij betrekken.’ Zegt hij zachtjes. Ik grinnik zachtjes en haal mijn schouders op. Wat maakt mij het ook uit. Ik sta op, pak mijn boek en loop dan de kamer uit. Ik ga de keuken binnen pak daar een kop thee en ga veder met het lezen van mijn boek.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen