Foto bij 57.

Langzaam doofden de flikkerlichten en vervaagden de sirenes, Crystal bleef alleen achter op het donker dak in Parijs. Tranen stroomden als een waterval over haar wangen. Nu kwam het besef pas echt van wat er gebeurd was en wat er nog zou gaan gebeuren. Crystal was weer alleen, Harry was gevangengenomen en nu zou er geen weg meer zijn om hem ooit vrij te krijgen. Hij zou voor altijd opgesloten worden of erger, terwijl Crystal niets meer voor hem kon doen. Alle mooie momenten die ze samen hadden mocht ze voor de rest van haar leven meedragen, de ring en zijn kind zou ze ook voor eeuwig koesteren. Maar nooit zou ze Harry nog kunnen in haar armen sluiten, nooit zou ze zijn mooie stem nog horen, nooit meer in zijn ogen kijken of hem zien lachen en nooit meer zijn zachte lippen op de hare voeren. Hij was weg. Na wat voelde uren besefte Crystal dat ze zich echt uit de voeten moest maken. Ze hoorde de politiemannen spreken over Harry die terug naar Engeland zou moeten om daar terecht te staan voor zijn misdaden. Snel liep ze naar de linkerachterzijde van het gebouw waar inderdaad een pijp stond, wanneer ze zeker was dat er niemand in de buurt was liet ze zichzelf naar beneden glijden en liep in recordtijd terug naar het kraakpand. Daar greep ze al haar spullen en die van Harry samen. Tranen liepen over haar wangen als ze de muren bekeek die ze samen schilderden, ze trok een trui van Harry aan en liep met de gemaakte koffers nog een laatste keer door het huis. ‘I will miss this so much’ fluisterde ze zacht waarna ze naar de voordeur liep en zo verder het pad op terug richting het metrostation. Net voor het huis uit het zicht zou verdwijnen draaide ze zich een laatste keer om en glimlachte, het was haar toch maar gelukt om Harry’s spookhuis om te toveren tot een mooie thuis vol mooie herinneringen. Met dat idee liep ze richting het metrostation en nam de eerste metro richting het vliegveld klaar om terug naar Engeland te trekken.
Eenmaal terug in Engeland had ze echter geen idee waar naartoe te gaan. Zomaar terug naar haar thuis gaan waar ook Graham nog woonde was geen optie, naar haar ouderlijk huis trekken zoals ze er nu uitzag ook niet. Jade? Jade was echt wel de enige persoon die haar mogelijks nog zonder al te veel problemen binnen zou laten. Daar stond ze dan al snel nerveus voor Jade’s deur te trappelen. Wat moest ze zeggen? Wat zou Jade zeggen? Veel tijd om erover na te denken had ze niet want al snel gooide Jade haar deur open ‘Crystal. Rose. Leslie’ zei deze dan ook doodserieus waardoor Crystal even een stap terugnam ‘Hey uh Jade, can I please come in?’ vroeg ze zacht waarna Jade even zuchtte maar de deur wel verder opentrok zodat Crystal naar binnen kon. Nadat ze wat te drinken kreeg vroeg ze nogmaals of alles wel goed ging met Jade en maakte duidelijk dat ze echt niet wist waar ze nog heen moest. Jade vroeg dan ook te vertellen wat er nog allemaal gebeurd was nadat zij vertrok uit Parijs en Crystal besloot te blijven. Zo vertelde Crystal haar alles, of toch bijna alles, de vele intieme momenten tussen de lakens bespaarde ze haar beste vriendin. Uiteindelijk toonde Jade wel begrip voor de hele situatie en probeerde haar vriendin ook wel te troosten eens duidelijk werd dat Harry zichzelf overgaf aan de politie en dus binnenkort weer zou terechtstaan in Engeland. Ze had geen idee hoe ze haar moest troosten maar ze probeerde het toch. Uiteindelijk zaten beide een lange tijd in stilte in elkaars armen. ‘What do you want to do now? Like you can’t just fall back into your old life. I did told your parents and Graham I said goodbye to you in France because I missed home but you felt like you were finally living and finding out what life had in it for you, but what will you tell them about your return?’ vroeg Jade dan ook waarna Crystal zuchtte. ‘Can I please just stay here for a week or something? I need time for myself now more then ever, I promise I won’t be a burden!’ zei Crystal zacht waarna Jade even glimlachte naar haar en al snel knikte ‘You’re never a burden, take your time okay? You’re my friend, forever!’ zei Jade toen waarna Crystal haar dankbaar omhelsde ‘You know the way around, now go unpack your stuff in your bedroom and go sleep a bit. You look like you could use a lot of sleep’ zei Jade terwijl ze elkaar stevig vasthielden. Crystal luisterde dan ook braaf naar haar advies en ging naar de logeerkamer haar spullen uitpakken alvorens ze met kleren en al in bed dook en als een blok in slaap viel.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen