Foto bij 60.

Liefste lezers, mag ik jullie bij dit hoofdstukje nog wat vragen? Laat alsjeblief allemaal eens een reactie achter, dit mag gewoon een hallo zijn of een reactie op de story of zelf een vraag aan mij. Maar ik zou het heeeel leuk vinden om nog eens te zien wie er zoals mijn verhaal volgt, alvast bedankt en geniet van het hoofdstukje!

Graham had lekker eten gemaakt voor Crystal, haar favoriete serie opgezet en haar een deken gebracht waarbij ze met de kat voor TV kon kruipen. Al die tijd werd er niets gezegd en hij vond dit ook niet erg. Hij was erg blij geweest om te horen van Jade dat Crystal terug in het land was door het nieuws van Harry, dat ze hem nog een laatste keer wou zien vond hij dan wel geen goed idee maar zo had hij haar tenminste wel snel gevonden en weer bij zich. Al die tijd dat ze de wereld aan het rondtrekken was had hij haar ongelooflijk gemist, maar hij durfde haar niet bellen, of sms’en bang dat hij haar zo zou verhinderen te doen waar zij zich goed bij voelde. Als ze zich niet goed meer voelde bij hem thuis in Engeland, dan moest ze haar hart volgen en doen wat wel goed voelde volgens hem. Toch betekende het niet dat hij haar ooit had laten gaan vanuit zijn hart. Toen hij na een paar afleveringen opzij keek en zag dat Crystal in slaap gevallen was nam hij haar dan ook voorzichtig in zijn armen en droeg haar naar hun vroegere bed. Zelf kroop hij er niet bij maar ging uit respect weer in de zetel liggen. Het was hem namelijk allesbehalve duidelijk wat hij nu nog voor haar betekende.
Na een korte nacht waarin Graham vooral wakker lag te denken over wat hij Crystal allemaal wou vragen en hoe hij dit best deed begon hij uiteindelijk met een stevig ontbijt voor haar klaar te maken. Met het ontbijt liep hij naar de slaapkamer waar Crystal ook net wakker werd. ‘Good morning, I thought you may be a bit hungry’ zei Graham zacht waardoor Crystal ook zacht knikte en plaats maakte voor hem om erbij te komen. ‘Thank you’ prevelde ze terwijl ze hongerig aan haar eitje begon en nu en dan een beet nam van haar pistolet. Ze had al dagen niet veel meer kunnen eten, maar nu begon ze haar honger wel te voelen. ‘I have missed you’ prevelde Graham na een tijdje van stilte waardoor Crystal even ophield met eten en een slok van haar fruitsap nam. Ze wist niet meteen wat ze erop moest antwoorden. ‘I missed you too’ sprak ze uiteindelijk, het was ook niet gelogen. Graham was nooit haar eerste keuze van man geweest, daarin moest ze eerlijk zijn, maar ze had hem wel oprecht gemist. Zijn lieve, warme en zachte karakter, de simpele avonden waarin ze gewoon gezellig thuiskwamen van het werk samen in de zetel kropen eten bestelden en een serie keken met hun kat op de schoot. Ze had haar simpel leven met Graham wel gemist. Het feit dat ze daarover nadacht bracht haar opnieuw een warm gevoel toe nu Graham ook met een glimlach naast haar zat. ‘Did you find what you were looking for while traveling? Will you leave again or are you staying in England now?’ vroeg Graham dan ook nieuwsgierig waardoor Crystal opnieuw even nadacht ‘I definitely found all I was looking for and I saw a lot, had a lot of time tot hink. I do believe it’s time for me to settle now’ zei ze zacht waarna Graham een hoopvolle blik op haar wierp. ‘Like with me?’ vroeg hij dan ook waardoor Crystal even zuchtte. ‘Graham there’s a lot you should know, and I do love you even though I do not always show it you are a great man I need you to know that. You’re too good for me and I would love to stay here yes, but there’s so much I must tell you’ begon Crystal dan ook waarna ze haar verhaal begon. Ze vertelde niet over hoe zij Harry hielp ontsnappen, dat zou voor altijd een geheim tussen haar en Jade blijven. Ze vertelde wel hoe ze te horen kreeg dat hij opnieuw meisjes aanrandde in andere landen, ze vertelde over hoe ze zijn wanhopige zoektocht naar liefde niet langer kon aanzien en dan ook besloot om hem te gaan zoeken. Ze vertelde over alle landen waar ze was, hoe ze uiteindelijk in Parijs Harry’s kraakpand vond en hoe ze besloot er te blijven om de jongen zijn hart te laten ontdooien. Ze moest eerlijk toegeven dat ze geen idee had waarop ze hoopte, ze wist maar al te goed dat ze geen echte toekomst konden hebben samen. Toch bleef ze bij hem in onzekerheid, ze vertelde over zijn verandering. Over alle mooie momenten die ze uiteindelijk hadden, en ze vertelde zelf over het kind die ze van hem verwachtende was. Graham wist even niet wat te zeggen en vroeg dan ook gewoon tijd om alles te laten bezinken. Uiteraard gunde Crystal hem alle tijd en wou hem hier dan ook alleen over laten nadenken waardoor ze die dag terug naar Jade trok. Ook aan Jade vertelde ze nu het volledige verhaal over wat er nog allemaal gebeurde in Parijs, hoe ze Harry’s kind droeg, maar hoe ze nu ze terug in Engeland was wel opnieuw warme gevoelens kreeg voor Graham en de veiligheid en zekerheid die hij haar bood. Hoewel ook Jade wel geschrokken was van hoe Harry’s ijskoude hart toch gesmolten was tot het punt dat hij met Crystal naar bed ging, een mini geheime trouwdienst hield en haar zwanger maakte was ze blij voor Crystal dat ze nog goede momenten had met hem. Ze hoopte wel dat ze besefte hoe hard Graham haar gemist had en wat voor geweldige man hij was. Uiteindelijk hoopte ook Crystal dat zij hun relatie nog een kans konden geven, al durfde ze zich daar nu nog niet te snel over uitspreken nu het verdriet van Harry’s dood nog zo vers was.

Vergeet geen reactie te plaatsen!
Dankjewel lieverds!

Reacties (1)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen