Foto bij H96: Boeing 777 ~ Halatir

“… de 2 ontbreekt… maar daar kan de vier…”, mompelde ik in mezelf terwijl ik naar de sudoku voor mij keek. Buiten zag ik enkel een wolkendek en het flikkerend lichtje van de vliegtuigvleugel. Een paar stoelen voor mij hoorde ik iemand voor de 9de keer braken in 9 uur tijd en ik draaide met mijn ogen. Alsjeblieft zeg, zo erg was deze reis toch nog niet… Over een uurtje gingen we landen, maar het ging een wilde landing worden door de donkere donderwolken waar we overvlogen. Ach ja, ik zat bij een nooduitgang, dus ik kon mooi mezelf redden…

Opeens voelde ik het vliegtuig trillen en verschillende mensen begonnen angstig te praten. Ah kom op zeg, ik wist dat er iets mis zou gaan, aangezien ze deze vlucht weer de gezellige naam MH370 hadden gegeven… Verschillende schokken troffen het vliegtuig en de zuurstofmaskers vielen uit het plafond naar beneden. “Beste reizigers, dit is een noodsituatie. Volg de procedure zoals aangegeven in het boekje. De…”, zei de piloot, maar opeens hoorden we enkel nog gekraak en viel het geluid weg. Mensen begonnen te gillen en raakten helemaal in paniek, waardoor er bij mij een euforisch gevoel door mijn lichaam schoot. Toen het vliegtuig ook opeens naar beneden stortte zodat we gewichtloos werden, begon ik hels te lachen. Ik griste mijn tas onder de stoel voor mij vandaan, trok aan een hendel en de nooddeur vloog weg. Nog hard lachend door het fantastische gevoel en de adrenaline, sprong ik meteen uit het vliegtuig.

De wind sneed in mijn gezicht terwijl ik door de wolken heen naar beneden viel. Ik schreeuwde het uit, zo fantastisch! Ik hield mijn armen tegen mijn lichaam aangedrukt zodat ik nog sneller naar beneden viel. Toen ik door het wolkendek heen was, zag ik de woeste zee onder mij op mij afkomen. Meteen spreidde ik mijn armen en benen zodat ik iets trager viel, waarna ik mijn tas omdeed. Ik trok aan een touwtje en meteen vloog de parachute eruit. Abrupt vertraagde mijn val en ik lachte. Ik lachte alsof ik mijn verstand volledig was verloren en niemand die dit zag. De woeste wind blies me heen en weer en de regen doorweekte mij volledig. De Boeing 777 waar ik in zat, stortte neer in zee en ging meteen ten onder. Ach, jammer van mijn kleren, maar de belangrijkste spullen had ik in mijn rugzak gedaan. En die had ik om.

Opeens zag ik de zee onder mij nog harder kolken en ik zag verschillende tentakels zich om het vliegtuig wikkelen. Ik grijnsde breed toen ik zag dat er meerdere krakens op het vliegtuig afkwamen. Hulpeloze mensjes spartelden in het rond, maar werden verzwolgen door de krakens. Toen ontstond er opeens draaikolk en zag ik een reusachtig wezen opdoemen uit de diepte; een leviathan…

Voor ik het wist, werden zowel de resten van het vliegtuig als de krakens opgeslokt door de gigantische leviathan en toen hij terug onderdook, ontstond er een grote golf en een reusachtige draaikolk. Daar ging geen zwarte doos meer van gevonden worden… Weer lachte en schreeuwde ik euforisch terwijl de wind mij heen en weer blies. Toen hoorde ik een schrille kreet en zag iets door het onweer vliegen. De bliksemschichten probeerden het te raken, maar elke keer opnieuw kon het ding ze ontwijken en vloog het verder. Wat… Nee, het kon niet waar zijn… Ik begon te schreeuwen en zag dat het ‘ding’ mij had opgemerkt, want het kwam recht op mij af. Met een dodelijke snelheid vloog ‘het’ op mij af en greep mijn parachute beet. Meteen werd ik meegesleurd en ik grijnsde breed: als alles goed ging, was ik zo meteen weer op het vaste land…

Reacties (1)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen