Foto bij Voulez-vous coucher avec moi? 8*

Ze is zo mooi ;3

‘Ben je je verstand verloren?! Ben je je leven soms beu?!’ riep Jeanne geschrokken uit nadat ik haar heb verteld dat ik het huwelijksaanzoek van laird MacHell heb geaccepteerd.
‘Jeanne, ik smeek je! Hij is geen moordenaar, hij is gewoon ongelukkig.’ zei ik kalm.
‘En dus omdat hij zogenaamd ongelukkig is ben jij genoodzaakt om met hem te trouwen?’ ze keek me met een afkeurende blik aan.
‘Vergeet niet dat dit ook mijn beslissing is, ik wil met hem trouwen. Ik amuseer me met hem.’ Ik glimlachte onwillekeurig.
Jeanne zuchtte moedeloos. ‘Wat jij wilt. Zie maar dat je nog in leven bent binnen drie jaar, anders zeg ik “zie je wel”!’
Ik schoot in lach. Toen ging de deur met een felle zwaai open en Alexander stapte binnen. Hij keek me aan alsof ik een onbekend wezen was. ‘Wat... heb je het huwelijksaanzoek van Lord Hell geaccepteerd? Ben je soms gek geworden of zo?’
‘Ik ben niet gek geworden, Alexander, dank je voor je zorgen. Zijn naam is trouwens Raphael MacHell en ik heb inderdaad ingestemd om met hem te trouwen.’ zei ik onverschillig.
‘Heb je dan geen enig idee wat er over hem verteld wordt? Wat voor reputatie hij heeft? Hij is gek en...’
‘... een moordenaar, spietser, duivel, mentaal gestoorde, verkrachter, heks, koelbloedige psychopaat, en zo voort. Ik heb vele namen, maar voor het gemak kunt u me gewoon laird MacHell noemen.’ Een krachtige, mooie, mannelijke stem vervulde mijn vertrekken en ik keek op naar Raphael die net binnenkwam en Alexander met een spottende blik aankeek terwijl hij hem aanvulde. ‘Dat betreft u. Wat de lieftallige milady betreft, zij kan me gerust bij mijn voornaam noemen.’ Elegant boog hij voor me en kuste teder mijn handrug. Toen boog hij ook voor Jeanne. ‘Madame de Pompadour. Het is mijn genoegen.’ zei hij beleefd. ‘Het spijt me u te storen, maar ik wil milady uitnodigen voor een wandeling.’
‘Ze kan niet.’ zei Alexander daarop kortaf.
‘Wat?’ kwam ik verbaasd tussenbeide. ‘Ik wil heel graag een wandeling met u maken, milord.’
‘Scarlett, nee. Je gaat niet.’ antwoordde Alexander daarop zonder me zelfs aan te kijken.
Raphael ging dreigend voor hem staan en keek hem minachtend aan. ‘Milady heeft gezegd dat ze wenst een wandeling met mij te maken. U hebt het recht niet haar dit te verbieden.’
‘Ik heb het recht als haar beschermer om haar het te verbieden.’ antwoordde Alexander kwaad.
‘En ik heb het recht uw verbod af te werpen als haar enige verwant die zich momenteel in haar buurt bevindt.’
‘Ik ben aangesteld door de koning om voor haar te zorgen en voor haar beslissingen te nemen.’
‘Ik heb meer prioriteiten aangezien haar vader mijn voogd was.’ Raphael keek hem kwaad aan.
Tot dan stond ik ze kalm te observeren, maar toen zei ik bedeesd: ‘Als de toekomstige echtgenote van laird MacHell en als een vrije vrouw uit edele kringen, neem ik zelf mijn beslissingen en nu wil ik in God’s naam die wandeling met u maken, milord.’ Ik nam vlug afscheid van mijn beschermers en verliet samen met de laird mijn vertrekken.

Toen we eenmaal uit de buurt van het paleis waren, sprak ik mijn ergernis uit: ‘Wat was dat in God’s naam? Ben ik soms een marionette die iedereen maar kan bespelen zoals hij wenst?! Waarom is het zo erg dat u me bij een wandeling vergezelt, milord? Vertel het me!’
Zijn arm gleed teder om mijn middel en hij drukte me tegen zich aan. ‘Ten eerste door mijn reputatie. Ten tweede omdat hij zelf met je naar bed wil.’ zei Raphael kalm.
‘Hm.’ mompelde ik, terwijl ik in zijn zalige omhelzing wegzwijmelde. Toen drongen zijn woorden pas tot me door. ‘Wat zei je?’
‘Dat hij zelf met je naar bed wil.’ herhaalde hij.
‘Wie?’ Ik keek hem niet-begrijpend aan.
‘De hertog van Aveyron. Geen idee hoe lang hij geen vrouw meer heeft gehad sinds die van hem met iedereen die ze tegenkomt naar bed gaat.’
‘Pff, Raphael. Je spreekt onzin. Alexander wil echt niet met mij naar bed, hoor.’ Ik grinnikte zachtjes.
‘Natuurlijk wel. Een man die niet met jou naar bed wil, is doodgewoon gek. Het hele hof hier is verliefd op jou. Dat je dat nog niet gemerkt hebt, kleintje.’ Hij kuste mijn kruin.
‘Maar dat is toch geen reden om me te verbieden om met jou te trouwen?’
‘Nee. Maar een man die onmogelijk verliefd is, doet vaak hele domme dingen. Hij realiseert zich gewoon dat hij je niet kan krijgen en vindt het vreselijk om je met een andere man te zien. Maar iets eraan doen, kan hij niet, dus moet hij pijnlijk toekijken. En je verbieden om met een man te trouwen kan hij ook niet, wat hij ook beweert. Per slot van rekening moet de man met wie je trouwt je eigen keus zijn. Niet waar, liefste?’
Ik keek hem een tijdje bedachtzaam aan. ‘Ik denk dat ik heel graag met je wil trouwen, ookal ken ik je niet eens. Maar ik vind je leuk. Ik weet zeker dat ik verliefd op je zal worden.’ Ik glimlachte gelukkig naar hem op en streek met mijn hand over zijn wang.
‘We zullen een geweldig stel vormen, kleintje van me.’lachte hij en ik kreeg het warm van het fijne geluid. ‘Je lijkt in niets op je moeder. Je bent zo hemels mooi dat ik er stil van word.’
Ik voelde hoe ik geen adem meer kon krijgen. Zoiets ongelooflijk liefs heeft nog nooit iemand tegen me gezegd.
‘Oh...’ mompelde ik verdwaasd. Raphael greep me zachtjes bij de schouders.
‘Beloof me dat je me nooit zult verlaten, mijn liefste.’ zei hij heftig met een wanhopige blik in zijn ogen.
Plotseling overvallen door liefde keek ik hem glimlachend aan. ‘Ik zal je nooit verlaten, ik beloof het. Ik zal voor je vechten en er voor je zijn. Tot het einde der tijden.’
Dolgelukkig keek mijn aanstaande echtgenoot me aan, trok me daarna in een vurige omhelzing en kuste me vol overgave. Ik voelde mijn knieen knikken van zaligheid en geluk dat hij me gaf. Ik realiseerde me dat ik, ondanks dat ik hem amper kende, zielsveel om deze man gaf en voor altijd bij hem wilde zijn. Ik werd intens gelukkig als hij lachte, als hij sprak, als hij me kuste... Als dat geen liefde was, of tenminste het begin, dan was ik bereid om mijn hoed op te eten. Want het unieke gevoel dat hij me gaf was het waard om ervoor te vechten, om er alles voor op te geven. En als dat gevoel alleen maar het begin was van een veel grotere zalige emotie, dan was niets en niemand in staat om het van mij af te nemen.
Ik wilde van hem houden en hem alles geven waar hij ooit voor gewenst heeft. Ik wilde hem weer gelukkig maken.

Reacties (12)

  • katl1

    Verder please!
    Dit is echt een geweldige story!
    Ik neem een ABO
    KUDO

    1 decennium geleden
  • PureYoukai

    wawawawawawawawawawa!!!!!!!!!!!!!! Waar is het volgende hoofdstuk???? Ik MOET verder lezen!!
    Het gaat te snel met Raphael, but he's damn hot in my head so I can understand:)
    Mistery men are the best!
    xPY

    1 decennium geleden
  • Scallywag

    ik wil haar wel zijn:9~ maar eigenlijk vertrouw ik die Raphael ook niet zo erg..
    x snel verder ;D

    1 decennium geleden
  • Nuvola

    Hmmm, I like Raphael! ^^ Zo heerlijk mysterieus met een zwart randje:)Je schrijft echt super, ik zit zowat aan het beeldscherm gekleefd;)

    1 decennium geleden
  • Eurythmics

    Ik vind Raphael en Alexander allebei lief (a') Ze zijn allebei lief en lekker:9~We want moooree ^^ <3

    1 decennium geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen