Foto bij Hoofdstuk 27

(Reactie? Kudo?)
Ik hoop dat jullie hem leuk vinden!

Ik kreun zachtjes van de hoofdpijn die ik heb en open dan langzaam mijn ogen. Ik ga langzaam recht zitten en kijk verbaast om me heen. Ik lig op de ziekenzaal!
‘Gaat het weer?’ Hoor ik de bekende stem van Draco vragen. Ik kijk naar de jongen die de zaal in komt lopen en op de rand van mijn bed komt zitten. Ik knik verbaast naar de jongen en laat me dan tegen het kussen acht me vallen. ‘Gelukkig zijn je ogen niet meer zwart. Ten eerste het was dood eng en te tweede het staat je niet zo mooi als groen.’ Zegt de jongen waarop grinnik en mijn wangen rood voel worden. Ik sla de deken van me af en schuif mijn benen uit bed. Ik spring er uit en kijk naar een verbaasde Draco.
‘Bedankt voor alles.’ Zeg ik zachtjes. Ik buig naar hem toe en druk een vlugge kus op zijn wang. Ik loop haastig richting het bed van Hermelien. Maar voor ik het kan bereiken word ik stevig vastgepakt en tegengehouden.
‘Roxanne, ik moet je iets vertellen.’ Zegt de jongen ernstig. Ik kijk hem verbaast aan en knik. we lopen terug naar mijn bed en gaan er weer op zitten. ‘IK hoorde de prefesoren over je praten.’ Bekent Draco me zachtjes. ‘Ik hoorde hou Professor Anderling tekeer ging. Ze riep dat je niet in haar afdeling thuis hoort en je daar niet meer wilt hebben. Sneep ging er schreeuwend tegen in dat ze dankbaar mocht zijn met z’n speciale leerling. Voor het echt uit de hand kon lopen kwam Perkamentus tussen. De man had de sorteerhoed bij die vertelde dat hij je het liefst in geen een afdeling had gesorteerd. Hij zei dat je te machtig bent voor alle afdeling of zo.’ Verteld Draco me waarop ik knik. ‘Toen begonnen ze over je ouders en dat ze graag wilde weten wie dat waren.’ Gaat de jongen veder waarop ik vlug knik en zijn hand vastpak. ‘Je moeder blijkt een transformagiër te zijn en je vader is blijkbaar een duister tovenaar. Maar veel wilde Perkamentus er niet over vertellen. Hij verteld ook dat je volgend jaar les zal krijgen van een transformagiër om je krachten te verbeteren.’ Verteld de jongen me waarop ik langzaam knik.
‘Bedankt dat je met dit hebt verteld. Dit betekend veel voor me.’ zeg ik waarop de jongen lacht en knikt. ‘Maar Draco, wisten de docenten dat je meeluisterde?’ Vraag ik de jongen waarop hij begint te grinniken en in zijn nek wrijft.
‘Nadat ik je hier had gebracht wilde ik meer te weten komen over die kamer. Ik ging terug naar de bibliotheek en hoorde de leraren over je praten. Ik verstopte me en luisterde naar alles wat ze te zeggen hadden.’ Verteld de jongen me waarop ik begin te lachen.
‘Wil je dan nog iets te weten komen over die kamer? Want ik weet bijna alles.’ Vertel ik de jongen waarop hij vlug knikt.

Reacties (1)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen