Maddox deed echt zijn best. Zes weken waren verstreken en hij had haar nog niet verkracht – nog niet eens geprobeerd te zoenen. Soms hield hij haar hand vast of legde hij een arm om haar heen, maar hij hield het daarbij.
      Toch was het slopend. Al die tijd was het alsof ze over glas liep. Ze was constant op haar hoede, overdacht alles wat ze zei meer dan eens en was continu bang dat hij zijn geduld verloor. Iedere avond dineerden ze samen en probeerde hij een gesprek gaande te houden, maar natuurlijk was het nooit van hart tot hart.
      Dana kon niet zeggen wat haar echt bezighield. Dat ze onafgebroken aan Juice dacht en dat ze zich zo veel zorgen maakte dat ze gebroken nachten maakte. Ze durfde zijn naam niet eens uit te spreken. Zo lang Maddox kon doen alsof hij nooit bestaan had, leek de situatie dragelijk tussen hen. Maar zodra hij aanvoelde dat ze nog steeds van hem hield… dan kon het weleens gedaan zijn met zijn vriendelijkheid.
      Het was vermoeiend om steeds maar de schone schijn op te houden, maar ze moest wel. Niet alleen vanwege wat hij háár zou aandoen, ook vanwege Kip. Maddox had hem omgevormd tot een soort persoonlijke bediende en hoewel Dana wist dat hij het haatte, gedroeg hij zich gedwee ter wille van haar. Het was een slimme zet van Maddox geweest, op deze manier was hij ervan verzekerd dat ze zichzelf nooit iets zou aandoen.
      Dana keek op haar horloge. Het was vijf voor half vier. Ze stond op en liep naar buiten toe, naar het strand dat aan het huis grensde. Daar ging ze in de tweepersoonsschommel zitten die uitkeek over de zee. Soms zat ze er met Maddox. Maar meestal met Kip.
      Het was hun vaste ontmoetingsplaats gevonden, iedere dag om half vier. Maddox had er nooit iets tegenin gebracht, alsof hij hun een moment samen gunde. Meestal zat hij rond die tijd op zijn kantoor en hield Skype-gesprekken met zakenpartners. Eigenlijk waren ze vrij om te gaan waar ze wilden – ze konden toch nergens heen. Het was geen groot eiland en de aanlegsteiger werd 24/7 bewaakt. Dat hadden ze al snel ontdekt.
      ‘Hoe gaat het vandaag?’ vroeg Kip toen hij naast haar ging zitten. ‘Voel je je weer wat beter?’
      Dana slaakte een zucht en leunde tegen zijn schouder met haar hoofd. Ze streek over haar buik. Al een paar weken had ze het vermoeden dat daar iets groeide, maar ze had haar vermoeden nog niet durven delen. Hier bevallen van een kind dat niet dat van Maddox’ was… dat zou hem vast tot waanzin drijven. Het hardop zeggen maakte het definitief, maakte haar bang… en tegelijkertijd was het ook iets wat ze bijna niet langer voor zich kon houden.
      ‘Ik denk dat ik weet waardoor het komt,’ zei ze na een tijdje. Ze beet op haar lip toen haar ogen begonnen te branden. Oh Juice… Ze kneep haar lippen op elkaar. Was hij hier maar bij haar. Ze miste hem iedere dag, maar ze zou er nu een arm voor afstaan om hem even te kunnen vasthouden. Ze haalde diep adem en keek Kip toen aan. ‘Ik denk dat ik zwanger ben.’
      De jongen sperde zijn ogen wijd open. De kleur trok uit zijn gezicht weg. Ook hij kon inschatten dat dat in hun huidige situatie niet iets was waar ze zich over konden verheugen.
      ‘Jemig Deen…’
      Ze veegde langs haar ogen. ‘Ja.’
      ‘Maar dan…’
      ‘Waarschijnlijk al een maand of twee.’
      ‘Kom je daar nu pas achter?’
      Ze haalde haar schouders op en tuurde naar het zand. ‘De misselijkheid, de buikpijn, het uitblijven van mijn menstruatie… ik dacht eerst dat het gewoon stress was. De hele situatie maakt me gek. Maar ik voel het nu gewoon, op de een of andere manier.’
      ‘Jemig Deen,’ herhaalde hij. ‘Ik weet niet wat ik moet zeggen.’
      Dana beet op haar nagel terwijl ze tegen de tranen vocht. ‘Ik hoop… ik hoop dat hij het gewoon ooit zal zien. Zal weten.’ Met haar pols wreef ze langs haar ogen. Het had geen nut. Tranen gleden naar beneden en ze boog snikkend haar hoofd. ‘Ik mis hem zo,’ snifte ze. ‘Ik mis hem zo verschrikkelijk.’
      ‘Ik weet het.’ Kip draaide zich naar haar toe en sloeg zijn armen om haar heen. ‘Ik weet het. Ik mis Cherry ook. Zelfs al…’
      Hij deed er het zwijgen toe.
      Dana kneep haar ogen dicht. Nadat Dana hem verteld had wat Cherry had gedaan, hadden ze nooit meer over zijn vriendin gesproken. Dana wist dat hij haar erom haatte, maar evengoed hield hij van haar. Natuurlijk hield hij van haar.
      Dana kon het hem niet kwalijk nemen – en haar ook niet. Zelf wist ze niet wat ze zou hebben gedaan. Misschien had zij Cherry ook wel verraden als ze daarmee Juice terug kon krijgen. Waarschijnlijk zou ze zelfs Kip verraden. Ze hield van haar vrienden, maar Juice…
      Met hem had ze oud willen worden. En nu was hij de vader van haar kind.


Zo, dat was dan het eerste hoofdstuk. Het was even zoeken naar een goede manier om te beginnen. Ik zal in dit verhaal af en toe wat tijdsprongen doen omdat het over een langere tijdsperiode wordt uitgetrokken dan het eerste deel, maar als het gehaast wordt of als jullie het gevoel hebben dat er iets mist vind ik feedback heel fijn. (:

Also, de poll van FOTY staat online. Als jullie je stem op jullie favoriete verhaal uit het rijtje willen uitbrengen, zou dat heel tof zijn (:

Klik!

De andere verhalen die erin staan zijn ongetwijfeld ook heel tof, dus volg gewoon je hart en stem gerust op iets anders dan Runaway ;D.




Reacties (7)

  • Trager

    Ik wist het... al betwijfel ik of ze er uberhaupt aan toe komt om te bevallen. Maddox weet wel een manier om van het kindje af te komen D':

    8 maanden geleden
  • AmeranthaGaia

    Oh my God! Maddox gaat zo kwaad zijn als ze echt zwanger blijkt te zijn!:O

    9 maanden geleden
  • NicoleStyles

    (Y)Yeah mijn abo heb je zeker binnen
    En mijn stem ook!(Y)

    9 maanden geleden
  • Heronwhale

    Zo dat was het eerste hoofdstuk zeg je doodleuk. NADAT JE ZO'N BOM DROPT. Dana ik kom je redden meid, hang on

    9 maanden geleden
  • iceprinces14

    Yessssss!! It’s backk

    9 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen