Foto bij Hoofdstuk 29

Ik heb echt inspiratie voor twintig!(typing)
(soms word ik echt moe van mezelf)(nerd)

‘Alle leerlingen zo spoedig mogelijk naar hun leerlingen kamer. Alle leraren zo snel mogelijk naar lerarenkamer komen.’ Galmt de stem van Anderling door de gangen. Harry en Ron beginnen te rennen en ik volg ze meteen. De jongens stoppen en ik stop ook.
‘Zo als jullie kunnen zien heeft de erfgenaam van Zwaderich weer een boodschap achtergelaten. Onze grootste angst is de waarheid. Het monster heeft een leerling mee genomen naar de Geheime kamer zelf. De leerlingen moeten naar huis. Ik vrees dat dit het einde van Zweinstein is.’ Hoor ik Anderling ernstig tegen de andere docenten vertellen. Dit mag niet gebeuren. Ik kijk om het hoekje en ik zie dat Gladjanus net komt aan lopen.
‘Heb ik iets gemist?’ Vraagt hij.
‘Er is een meisje meegenomen door het monster. Je grote moment is aan gebroken’ Sist Severus gemeen naar de man.
‘Mijn moment?’ Vraagt hij de Severus stameland. Gladjanus word lijk wit. Het lijkt wel of hij net de Basilisk ik de ogen heeft gekeken.
‘Je zei gisteravond toch dat je allang doorhad waar de ingang van de Geheime kamer was.’ Zegt Severus waarop ik een zwakke gijns op zijn gezicht kan spotten.
‘Dat is dan geregeld. We laten het monster aan jouw over Gladianus.’ Zegt Anderling met een soort van klein glimlachje op haar gezicht. Gelukkig ben ik niet de enigste die de man niet mag.
‘Wie heeft het monster gepakt Minervra?’ Vraagt Mevrouw Plijster angstig. Anderling slikt even en kijk dan naar alle docenten.
‘Ginevra Wemel.’ Verteld de vrouw dan zachtjes. Ik kijk naar Ron zie angstig voorzichtig uit staart. Voorzicht sla ik een arm om de jongen heen.
‘Rustig maar Ron. We vinden haar wel.’ Fluister ik tegen de jongen.
‘We moeten naar Smalhart. We moeten vertellen wat we weten.’ Zegt Harry tegen ons. Ik begin te grinniken en schut mijn hoofd.
‘Harry die man weet het niet. Hij schept over al die verhalen, maar ze zijn gelogen ik weet het zeker. Het is een sukkel!’ Zeg ik maar Harry en Ron rennen al in de richting van de kamer van Smalhart. Ik zucht geërgerd. Jongens zijn soms toch zo koppig. Ik loop op me gemakje richting de wc van Jenny. Zodra ik naar binnen loop komt Jenny vlug op me afvliegen
‘Hi Jenny.’ Begroet ik haar.
‘Hey Roxy.’ Begroet ze me vrolijk terug.
‘Is vandaag toevallig dat roodharige meisje hier geweest?’ vraag ik Jenny waarop ze vlug knikt. Ze steekt haar hand uit naar de wasbakken en ik begin te lachen. ‘Bedankt Jenny.’ Zeg ik zachtjes terwijl ik op de wasbakken af stap. ‘Ga open.’ Sis ik in sisselspraak naar de wasbak. De wasbakken verschuiven open en op het zelfde moment komen Harry en Ron binnen. Ze duwen Smalhart in het gat en zelf springt Ron er achter aan. Ik kijk naar Harry en de jongen kijkt naar mij.
‘Ga maar. Ik blijf hier en haal hulp als nodig is. Ik denk niet dat je snel uit dat gat zal komen.’ zeg ik waarop de jongen zwak glimlacht en knikt. ik trek hem in een vlugge knuffel en duw hem dan het gat in. ‘Succes schreeuw ik naar beneden en neem plaats tegen een van de wasbakken.

Reacties (1)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen