Foto bij ~22~

Alle plannen voor het gevecht zijn helemaal klaar. Ik ben er zo enthousiast over! Dit zal mijn eerste gevecht worden en ergens hoop ik ook mijn laatste. Langzaam open ik de deur en meteen zijn alle ogen op mij gericht. De jongens springen blij op en begroeten me vrolijk. Ik denk niet dat die vrolijkheid nog lang zal blijven als we straks gaan vechten.
‘Welkom thuis zuster.’ Begroet Paul me terwijl hij me een knuffel geeft. Ik lach zachtjes en plof bij de jongens op de bank neer. zodra ik iets wil vragen gaat de deur weer open en komen Leah en Damian binnen lopen. De jongen bekijkt me van topt tot teen en komt dan langs me zitten. Hij omhelst me en drukt een kus op mijn wang.
‘Het spijt me zo. Het was jouw fout niet, het was niemand zijn fout. Die auto reed op jullie af, jij kon er niks aan doen. Ik was gewoon verdrietig en boos. Vergeef het me alsjeblieft.’ Smeekt de jongen me met een gebroken stem. Hij heeft echt spijt! Ik begin te glimlachen en druk bij de jongen een kus op zijn wang.
‘Tuurlijk doe ik dat.’ Zeg ik zachtjes waarop de jongen begint te grijnzen. ‘Waar is Rens trouwens?’ Vraag ik hem.
‘Die is terug naar ma om te kijken hoe het met haar gaat. Over een paar weken komt hij weer terug naar ons.’ Verteld Damian me waarop ik knik.
‘April, we gaan zo. Maak jij je zo klaar?’ Roept Sam naar me waarop ik knik en op spring.
‘Jij blijft hier bij Emily, Rachel, Kim en Claire. Begrepen?’ De jongen knikt en geeft me nog een kus op mijn wang. ‘Veel plezier met de meiden.’ Roep ik nog naar hem als ik het huis uit ren. De jongens staan al in hun wolven vorm op me te wachten. Vlug ren ik de bosjes in en laat me mezelf veranderen. Meteen hoor ik alle gedachten van de anderen door mijn hoofd razen. Dit is iets waar ik nooit aan zal wennen. Er flitsen beelden voorbij en ik voel een steek in mijn hard.
‘Jacob, we hoeven niet te weten dat Bella vroeg je te zoenen! En al helemaal niet de details die er bij horen!’ Gromt Quil naar Jacob. Meteen flitsen er nog meer beelden door mijn hoofd met nog meer details.
‘Bedankt Quil, dat blijft voor altijd op mijn netvlies gebrand staan.’ Snauw ik naar de jongen.
‘Jongens! Concentreer jullie op het gevecht wat nadert!’ Schreeuwt Sam naar ons waardoor iedereen meteen gefocust is.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen