Foto bij ~25~ Jacob POV

Dit is een Jacob stukje.
veel plezier!

Het doet me vreselijk veel pijn om haar zo te horen. Haar geschreeuw gaat door hard en ziel. Waarom heeft ze me überhaupt gered? Waarom liet ze me niet gewoon verbrijzelen? Ze geeft niks om me, dus waarom zou ze? Ik geef wel om haar. Het meisje wat nu haar longen uit haar lijf schreeuwt is mijn wereld. Ik elke schreeuw die uit haar komt beneemt mij mijn lucht en op dit moment sta ik op het punt om te stikken.
‘Rustig Jake, het komt goed met haar.’ Probeert Paul me gerust te stellen. Ik kijk de jongen aan en zie de pijn op zijn gezicht staan.
‘Ik had hem! Waarom moest je er tussen springen Jake?’ Schreeuwt Leah uit het niets naar me.
‘Hou je mond Leah.’ Snauwt Paul naar het meisje. Ik krimp in elkaar als ik April nog een keer hoor schreeuwen. Langzaam begin ik voor het huis te lopen.
‘Jake, doe is rustig. Het is April. Ze overleeft het wel.’ Probeert Paul me weer gerust te stellen, maar ik hoor de twijfel in zijn stem. Hij weet hoe groot ze zich houd en breekbaar ze echt is. Zodra het meisje in het huis weer begint te gillen krimp ik weer in elkaar. Het is een vreselijk geluid om haar zo te horen. Het is een marteling om haar zo te horen. Uit het niets gaat er een deur open en dicht en hoor ik voetstappen op de trap. Dokter bloedzuiger komt het huis van Emily en Sam uit lopen en lacht naar ons.
‘Haar botten staan weer goed en ze is al weer aan het genezen. Ze heeft geluk gehad dat de jonge vampier haar niet langer vast had. Anders was hert haar fataal geworden. Ik breng zo meteen nog wel wat morfine voor de pijn.’ Verteld dokter bloedzuiger ons. Meteen voel ik me rustiger worden. Het komt goed met haar! ‘Ze moet nu vooral heel veel rusten. Je mag bij haar langs gaan, maar wees stil en rustig.’ Verteld de man ons en rent dan vlug weg. Ik kijk naar Paul en hij naar mij. Met zijn tweeën rennen we het huisje binnen en gaan vlug de trap op. Bij de kamer deur blijven we heel even staan luisteren, maar al vlug opent de jongen de deur en gaat hij naar binnen. Ik volg hem vlug en sluit de deur echter me. Het meisje licht uitgeput op het bed. Haar gezicht en haar is helemaal nat van het zweet. Haar gezicht staat pijnlijk, maar ook rustig. Hoor ogen zijn gesloten en haar borstkast gaat regelmatig op en neer.
‘Jake weet je waarom ze je gered heeft?’ Vraagt Paul me uit het niets. Ik schud verbaast mijn hoofd en ga voorzichtig langs April op het bed zitten. ‘Omdat ze op je is ingeprent.’ Zegt de jongen zacht. Mijn hard slaat een slag over en verbaast kijk ik de jongen aan. Ze is op mij Ingeprint? ‘En je hebt vreselijk gekwetst door met Bella te staan zoenen. Waarom deed je dat?’ Vraagt Paul met een lichte woede in zijn stem. Ik haal mijn schouders op en kijk naar het meisje wat langs me licht. Meteen flits Bella voor me en het moment van onze zoen. Ik voelde er niks bij, maar toch deed ik het. Ik pak voorzichtig April haar hand vast en kijk naar haar mooie gezichtje. April is niet met me Ingeprent anders zou ze wel anders tegen me gedaan hebben.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen