Foto bij ~26~

over het vorige hoofdstukje.
Zou ik meer POV van Jacob of andere karakters er in moeten doen?

Ik open langzaam mijn ogen en rek mezelf voorzichtig uit. Eindelijk doet het geen pijn meer om te bewegen. Ik spring vrolijk uit bed en loop naar een spiegel toe. Ik zie er gewoon uit zoals ik er uit hoor te zien, Maar toch ziet alles er toch net iets anders uit. maar dat komt niet doordat ik ben gebroken. Dit komt gewoon door heel het vampier en wolf gebeuren. Ik ben iets langer, iets gespierder, iets bleker en ook iets mooier heb ik het idee. Mijn zwarte haar is lang maar niet te lang en het ziet er zwarter en mooier uit dan eerst. Mijn Blauwe ogen lijken voor het eerst in mijn leven te schitteren. Ik zet een glimlach op mijn gezicht en ik heb het idee dat dit een echt glimlach is. Ik pak het stapeltje kleren van het bed en trek het vlug aan. Langzaam loop ik naar de deur en open hem voorzichtig trippel ik van de trap en dan spring ik blij de kamer in. Ik kijk naar de bank en zie vier verbaasde, maar ook vrolijke gezichten. Embry, Seth, Quil en Paul en in de keuken hoor ik twee stemmen dat zijn waarschijnlijk Sam en Emily. Ik huppel vrolijk naar de jongens toe en plof bij Seth op schoot. Een koude rilling loopt er over mijn rug en ik ga nog wat dichter tegen de jongen aan zitten.
‘Nog iets interessant gebeurd?’ Vraag ik ze waarop het even stil is. Embry haalt vlug zijn schouders op en Quil kijkt me spijtig aan.
‘Jacob is uit zijn vel geschuurd toen hij te horen kreeg dat Bella gaat trouwen met die bloedzuiger. Na haar huwelijksreis zal Bella worden verandert tot een van hun. Zodra dat is gebeurd zal het verdrag worden verbroken en komt het aan op een gevecht. Op dat moment zul je een kant moeten kiezen.’ Hoor ik Jared grommen. Verbaast kijk ik naar de deur opening en voel dat mijn humeur vermindert
‘Jared!’ gromt Paul boos en meteen kijk ik de jongen aan. ik schut mijn hoofd naar hem en wenk hem. Ik sta op en loop langzaam het huis uit. Buiten blijf ik staan bij en boom en draai me naar Paul om. ‘Die jongen heeft misschien mijn dag verpest, maar hij vertelde me wel de waarheid. Ik vind het niet erg dat ‘Jacob niet van mij houd. Het enigste wat ik wil is dat hij veilig en gelukkig is.’ Vertel ik de jongen waarop hij langzaam knikt. Paul zet een stap in mijn richtingen en trekt me in een stevige knuffel.
‘Hij houd wel van je dat weet ik zeker. Hij is alleen verward.’ Mompelt de jongen waarop ik begin te grinniken.
‘Dan moet hij dat maar eerst uitzoeken.’ Zeg ik zachtjes. ‘Het leven is gewoon oneerlijk. Ik ben blij met een echte broer en met de vrienden die ik nu heb. Ik heb geen tijd om te treuren. Paul pakt mijn hand en samen lopen we nog wat veder het bos in. Wat ik tegen hem heb gezegd is niet gelogen, maar ook niet de volle waarheid. Ik haat het gevoel wat ik nu in me heb. Ik haat het om te weten dat Jacob niks om me geeft. Ik haat het stemmetje wat het elke seconde harder word en wat zegt dat mijn vermoedens kloppen.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen