Haar oogleden voelden loodzwaar. Een lange tijd weigerde Alex ze open te doen, totdat de kramp in haar nek en haar afgeknelde borsten niet meer uit te houden waren. Slaperig wreef ze over haar borsten, niet helemaal begrijpend waarom die zo pijn deden. Was ze vergeten haar chest binder uit te doen? Dat kon ze zich amper voorstellen, het was altijd een hele opluchting als ze die van haar lichaam kon pellen. Ze voelde echter niet de welvingen die ze ’s ochtends gewend was. Sterker nog – ze merkte dat ze zelfs haar motorjack nog aan had.
      Fronsend ging Alex rechtop zitten. Het was donker in de kamer en ze ontdekte dat ze op een bank lag. ‘Wat de fuck,’ mompelde ze, terwijl ze wankel opstond. Ze draaide een rondje in de woonkamer en haar oog viel op de deuren naar de veranda.
      Oh fuck, ik ben bij Juice thuis. Opeens raasden de beelden door haar hoofd. De jongens die terugkwamen uit de gevangenis, de bruiloft van Opie en Lyla, het gesprek dat ze daarna met Juice had gevoerd en de joint die ze daarna bij hem thuis hadden gerookt. Flarden van dingen die ze gezegd hadden dreven boven.
      “Misschien ben ik ook wel een meisje. Stiekem.”
      “Dan hadden we hele andere dingen gedaan vanavond.”

      Ze streek over haar hoofd en liep naar de keuken om een glas met water te vullen. Daar was het hopelijk bij gebleven, toch? Ze kon zich niet herinneren hoe ze op die bank terecht was gekomen. Opeens was ze moe geworden – was ze niet in slaap gevallen op de veranda? Had hij haar naar de bank getild?
      Dat kon ze zich maar moeilijk voorstellen. Het scheelde maar een paar centimeter, maar ze was langer dan hij. Misschien dat hij het geprobeerd had als hij wist dat ze een meisje was, als een soort gentleman, maar in deze situatie ging dat niet op. Waarschijnlijk was ze uiteindelijk wakker geworden en had ze gezegd dat ze vannacht zijn bank claimde. Ofzo.
      Ze zette de glas water aan haar mond en nam twee goede slokken. Ze voelde zich misselijk. En hongerig. De cijfers op de oven gaven aan dat het 3:32 was. De komende uren zou Juice nog wel onder zeil zijn. Wat moest ze doen? Terug naar haar eigen huis gaan? Was dat niet vreemd? Maar dit… dit was ook vreemd. Er trok weer een steek door haar borsten. Dat ding moest eerst uit voordat ze ook maar iets ging doen. Eigenlijk mocht ze het kledingstuk maar tien uur achter elkaar dagen en ze droeg hem nu al dubbel zo lang. Over een paar uur trok ze hem wel weer aan. Ze trok haar jack en T-shirt uit, en daarna sjorde ze het corrigerende ondergoed over haar hoofd. Zo, dat scheelde. Ze kleedde zich weer aan, vouwde de binder op en stopte die in de binnenzak van haar jack.
      Alex keerde zich naar de keukenkastjes toe en ging op zoek naar wat te eten. Het was niet echt haar ding om in andermans huis rond te snuffelen, maar ze wist zeker dat de andere Sons gewoon eten zouden pakken als ze honger hadden. En dus deed Alex dat ook, terwijl ze zo weinig mogelijk geluid probeerde te maken.
      Met een zucht concludeerde ze dat er niets in huis was. Natuurlijk niet. Die jongen had net anderhalf jaar in de bak gezeten. Ze plofte op de bank neer en overwoog opnieuw om naar huis te gaan. Ze kon dan gewoon zeggen dat ze honger had, toch? Maar dat zou hij straks ook hebben. Ze betwijfelde of hij wel naar huis was gegaan als hij in zijn eentje had moeten lopen en daardoor voelde het nogal ondankbaar om nu gewoon weg te gaan.
      ‘Hmm, wat zou jij hebben gedaan?’ mompelde Alex, terwijl ze het gezicht van haar broertje voor zich probeerde te halen.
      Dat antwoord viel haar al snel in. ‘Pizza. Ja, jou kon ik altijd wakker maken voor pizza.’ Ze glimlachte flauwtjes en haalde haar telefoon uit haar zak vandaan. Voordat ze googelde naar een pizzabezorger die 24/7 bestelling rondbracht, bekeek ze via Google Maps het adres van het huis waar ze zich nu bevond. Daarna bestelde ze twee pizza’s margarita en wachtte ze bij de voordeur tot die geleverd werden, zodat de bezorger niet hoefde aan te bellen.
      Terwijl ze weer op de bank ging zitten en de pizzadoos opende, dacht ze terug aan de afgelopen avond. Nu pas herinnerde ze zich dat ze gisteravond ook al pizza had gegeten. Het leek al bijna een week terug. Ze trok een stuk los en dacht terug aan de gesprekken die toen gevoerd waren en haar ruzie met Miles. Ze had hem geslagen, en waarschijnlijk nog wel vaker als Chibs niet had ingegrepen.
      Wat had hij ook alweer gezegd? “Als jullie wat uit te vechten hebben, doen jullie dat in de ring en niet midden in een restaurant.”
      Nou, dat was vast een gelegenheid die Miles niet voorbij wilde laten gaan. Plotseling verstijfde ze toen ze besefte wat dat inhield. Als het echt zover kwam, zou ze door de mand vallen. De afgelopen maanden had ze een aantal van die bokswedstrijdjes gezien, en één ding was haar wel bijgebleven.
      De jongens hadden allemaal zonder shirt aan met elkaar gevochten. Het was alsof de pizza in haar keel bleef steken. Als het echt zo ver kwam… wat kon ze dan in vredesnaam voor smoes ophangen om haar shirt aan te houden?

Reacties (4)

  • Trager

    Dan valt ze door de mand :/

    1 jaar geleden
  • GossipGirl21

    Omg wat geweldig nieuws.

    1 jaar geleden
  • AmeranthaGaia

    Misschien kan ze zeggen dat ze een of ander litteken heeft dat ze liever verborgen wil houden, al denk ik niet dat ze daar in zullen trappen. Ze moet vooral maar proberen iedereen te vriend te houden.

    1 jaar geleden
  • VampireMouse

    Omg!! Straks komt Juice beneden 🤔🤔🤔🤔
    Verder!!

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen