HOOFDSTUK OO9 – DELILAH JENSEN

Gisteravond heb ik op mijn hotelkamer allemaal verschillende teksten geschreven die in mijn hoofd op kwamen zetten. Ik heb de sheets meegenomen naar de studio, en daar zit ik nu te wachten. Mijn haar zit in een hoge staart, en nog komt mijn haar tot bijna het midden van mijn rug. Ik heb een lichte spijkerbroek aan die wat wijder zit met gaten erin, een zwart basic shirt, zwarte hakken en een beige lange trenchcoat. Ik neem een slok van mijn koffie en kijk naar de klok. Nog 5 minuten en ze zijn een half uur te laat. Hoe moeilijk is het om gewoon op tijd te komen? Sam begint zijn geduld ook te verliezen als hij voor de derde keer de bandleden probeert te bereiken maar geen antwoord krijgt. Mijn telefoon gaat over en ik neem op, terwijl ik naar een aparte kamer loop. Aangezien de anderen er toch nog niet zijn kan ik best even bellen. Het is het bouwbedrijf van mijn nieuwe huis en ze zeggen dat ik de extra sleutels vrijdagochtend kan verwachten, en dat ik er dan officieël kan gaan wonen. Ik moet dan even aan de receptie vragen of ze de post willen aannemen. Een gevoel van vreugde overspoelt mijn lichaam, maar dat wordt al snel weggenomen als ik terugkeer en de jongens op de leren bank zie zitten. Ik herpak mezelf gauw en laat niet merken dat ik het vervelend vind. Ik zet mijn liefste gezicht op en wens ze allemaal een goedemorgen. Tom antwoord enthousiast terug, Georg en Gustav wat meer verlegen maar wel vriendelijk, en Bill blijft nors voor zich uitstaren. Ik ben die jongen zo onderhand echt meer dan zat. Ik rol even met mijn ogen als reactie op Bill en ga dan naast Sam zitten. “Ik kan vrijdag in mijn nieuwe huis,” meld ik enthousiast aan Sam. Hij geeft me een knuffel als felicitatie en kijkt blij naar me. Helaas ging mijn mededeling niet onopgemerkt en Tom kijkt me met een grijns aan. “Wat dacht je van een housewarming party vrijdagavond? Dan zetten we morgen alles klaar en versturen we vanavond de uitnodigingen via whatsapp of e-mail?” Sam wilt protesteren omdat hij liever wilt dat we gaan werken morgen in plaats van alles op te zetten voor een feest maar hij beseft dat het misschien goed is tussen de band van ons 5. Misschien gaat de samenwerking dan beter. Ik bijt op mijn lip, ik weet eigenlijk niet of ik daar wel zin in heb… Toch hebben Georg en Gustav ook wel zin in een feestje en zelfs Bill slaat een aanbod voor een gelegenheid met alcohol niet af, en dus stem ik in. “Goed dan… Maar ik kan wel echt jullie hulp gebruiken morgen dan met het opzetten, want ik red dat echt niet in mijn eentje,” deel ik mee. Ze stemmen enthousiast, behalve 1 persoon uiteraard in, en dan beginnen we met werken. Het gaat dit keer al iets soepeler en we hebben nu dik een kwart van het lied af. Het is nog steeds niet veel maar het is beter dan niets.

Reacties (1)

  • Luckey

    Ik ben nu al benieuwd hoe dag gaat aflope. XD

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen