Foto bij Chapter 10.

In de ochtend schoof ik aan, aan tafel. Mijn vader las de krant maar toen hij mij zag legde hij hem weg. “ Anastasia, waar was jij vannacht ?” Vroeg hij en keek me serieus aan. “ ik was met Nate “ verzon ik snel. “ ik wil niet dat je zo laat nog weg gaat, vandaag moet je gewoon naar school. Als ik er nog één keer achter kom dat je zo laat weg bent, dan is er een probleem “ zei hij streng. “ met alle respect pap, maar ik ben 20 ik weet wat ik doe “. Antwoordde ik rustig. “ zolang je onder mijn dak woont gelden mijn regels “ hij keek me met een strenge blik aan. Ik zuchtte en stond op. “ ik ga naar school “ zei ik toen en stond op. “ Anastasia” zei mijn vader nog, maar ik negeerde het en pakte mijn spullen om toen het huis te verlaten.

“ je vader heeft me gebeld “ zei Nate toen hij me zag. “ oh sorry man “ zuchtte ik. “ kijk mij maakt het niet uit, ik heb voor je gelogen maar mijn pa weet dat je niet bij ons was dus ik hoop dat hij niks vraagt” zei hij toen. “ waar was je eigenlijk?” Vroeg hij toen nieuwsgierig. We zouden altijd voor elkaar liegen, we snapte elkaars levens en dat was zo fijn aan onze vriendschap. “Wolfgang, hij gaat terug naar Duitsland” zuchtte ik. “ Hij is toch pas net terug?” Vroeg hij en ik knikte. “ Hij gaat terug voor zijn vrouw en zoon” zei ik toen. “ Hij wilde niet weg door mij” zei ik toen zacht. “ Ana wat?” Vroeg de jongen toen geschokt. “ Ik weet het, het is een beetje uit de hand gelopen denk ik, misschien is het inderdaad wel beter dat hij terug gaat. “ “Je hebt gelijk , kom we gaan roken” zei hij toen en we gingen naar buiten.

“ gaan we vanavond nog naar dat feest?” Vroeg mijn beste vriend niet veel later. “Ik weet niet of ik kan gaan, sinds mijn pa dus weet dat ik vannacht weg was “ “ anders zeg je gewoon dat je bij mij bent” zei hij toen en ik glimlachte.

Toen ik thuis aankwam hoorde ik de stemmen van mijn vader en Wolfgang weer druk in discussie. Ik liep richting de kamer om hallo te zeggen maar werd toen naar binnen geroepen. “ Anastasia , Wolfgang gaat weer terug naar Duitsland” zei mijn vader toen. Mijn vader dacht dat Wolfgang een oom figuur voor me was, dus daarom liet hij me dit weten zoals vaker. “ oh wat jammer, wanneer kom je terug?” “ dat weet ik nog niet “ zei de man en ik knikte. Ik ging toen richting mijn kamer. Tijdens het eten was Wolfgang er nog hij was druk in gesprek met mijn vader terwijl ik rustig op mijn eten kauwde. De man keek mijn kant op en de grijns verscheen licht op zijn gezicht en ik lachte klein terug.

“ Pap, ik ga met Nathaniel naar de stad vanavond is dat goed?” Vroeg ik hem. “ Ana , je weet waar we het over hebben gehad vanochtend “ zei hij streng. “ kom op , dat meisje is 20 ze valt echt niet in zeven sloten tegelijk en ze is met Nathaniel hij is een goede jongen” nam Wolfgang het voor me op. “ ik ben het met hem eens schat” zei mijn moeder toen en ik glimlachte naar beide. “ oké dan, maar niet al te laat “ zei hij toen en zo was dat geregeld . “ dankjewel “ zei ik toen en at rustig verder.

"Ana morgen avond geven we een afscheid feest voor Wolfgang, ik wil dat je daarbij bent " melde mijn vader niet veel later. Ik keek op en at mijn mond leeg. " natuurlijk, papa" antwoordde ik met een mierzoete toon zoals ik altijd deed want ik wist dat het geen vraag was, het was een verplichting. " We gaan morgen een nieuwe jurk uitzoeken " sprak mijn moeder toen vol vreugde. " Dat is goed" zei ik nogmaals en nam nog een hap. Ik keek naar Wolfgang hij had een zwakke glimlach op zijn mond.

Na het eten ging ik naar boven om mezelf klaar te maken. Ik trok een jeans aan met een zwarte broek, ik hing gouden sieraden om mijn nek en zette mijn haar in een losse paardenstaart vast. Ik werkte mijn make up bij en deed snel een lange jas aan zodat mijn vader niet zag dat je mijn navel kon zien. Ik pakte een tas en verliet mijn kamer om dan naar beneden te gaan. Nathaniel had al vermeld dat hij er was. Ik zei gedag tegen mijn ouders en terwijl ik mijn haar nog even goed deed voor de spiegel in de hal kwam Wolfgang ook de hal in en pakte zijn jas.

" Ga je er vandoor?" vroeg ik hem. " Ja, morgen word een lange dag", " Ja, heb je een beetje zin in je feestje?" vroeg ik hem. "voor mij hoefde het allemaal niet hoor, maar je weet hoe je vader is" zuchtte hij toen en ik knikte. " Ja dat weet ik," glimlachte ik naar hem. Voor enkele seconde keken we elkaar aan tot we voetstappen richting de hal hoorde komen. "Doe snel je jas dicht anders kun je, je weer gaan omkleden" fluisterde de man. Ik moest lachen en deed hem dicht en voor mijn vader me nog kon zien stapte ik de deur uit.

Nathaniel stond bij het hek met een sigaret in zijn hand. " Kom mijn vader komt zo naar buiten met Wolfgang " zei ik en haakte mijn arm in de zijne om dan het nachtleven tegemoed te gaan.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen