Foto bij Hoofdstuk 36

Het spijt me zo dat ik vandaag nog niks heb gepost.(huil)
vergeef het me.

Daarom een lekker lang stukje.

Overal staan mensen die hun kinderen uit zwaaien. Ik zie oude en nieuwen gezichten achter de ramen van de trein. Bijna iedereen van de kinderen gaat naar Zweinstein. Behalve de kinderen die te jong zijn of uit Dreuzel gezinnen komen. Ik ben enigste uit mijn jaar die hier blijft. Ik kijk naar de twee roodharige jongens voor me en geef ze beide een kus op hun wang. De tweeling lacht en geven beide een kus terug.
‘Veel plezier jongens. Pest de leraren niet te veel hè.’ De jongens knikken en stappen in de trein. Ik kijk naar de groep mensen die nog op het perron staat en mijn blik valt op een jongen met witblond haar. De jongen is groter geworden en huis deze vakantie erg gegroeid. Ik zie hou hij nors zijn moeder een knuffel geeft en dan zijn koffer pakt.
‘Charlie, ik wil heel even iemand spreken. Ik ben zo terug.’ Zeg ik waarop de jongen knikt. Ik loop vlug op Draco of en tik hem op zijn rechter schouder.
‘Draco?’ Vraag ik de jongen voorzichtig. De Jongen draait zich nors om en kijkt me boos aan. ik begin zacht te grinniken als ik zijn steen grijze ogen zie. Dit is absoluut Draco. Dat chagrijnige gezicht herken ik uit duizenden.
‘Wat moet je.’ Grond de jongen chagrijnig naar me. Ik zucht geërgerd en zet dan een glimlach op mijn gezicht.
‘Ook fijn om jou weer te zien Draco.’ Mompel ik zachtjes. ‘Denk je na dat ene jaar nog steeds dat ik Dreuzel ben?’ Vraag ik hem quasi geschok. Verbaast bekijkt hij me van top tot teen en begint dan te lachen.
‘Ik herkende je niet. je bent te veel verandert deze vakantie.’ Zegt hij terwijl hij me nog een keer bekijkt.
‘En dat moet jij zeggen fancy hair.’ Zeg ik waarop de jongen begint te grinniken en zijn hoofd schut.
‘Voor we veder gaan praten kom je bij mij in de coupe zitten. Waar was je eigenlijk de laatste paar weken van school?’ vraagt hij me terwijl hij mijn hand vast pakt en me richting de trein trekt. Vlug ruk ik mijn hand los en zet een stap naar achter. De jongen3 kijkt me verbaast aan en laat dan zijn schouders hangen.
‘Het spijt me Draco.’ Zeg ik zachtjes. waarop de jongen treurig knikt. ‘Ik zie je waarschijnlijk volgend jaar weer.’ De jongen knikt en lacht zwak naar me. ik zet een stap in zijn richting en trek hem in een knuffel. Twijfelend slaat hij zijn armen om me heen en geeft me een kus op mijn slaap. Op de plek waar zijn lippen mijn huid raakte begint het fijn te tintelen. Ik kijk da jongen aan en hij lacht op een manier die ik nog nooit bij hem gezien heb. Het bezorgd een warmen raar gevoel. Ik voel mijn ogen tintelen in plaats van prikken en de jongen staart me verbaast aan. een glimlach voel ik mijn gezicht verschijnen en langzaam laat ik de jongen los.
‘Ehm… dag Draco.’ Zeg ik zachtjes. de jongen grinnikt zachtjes en stapt de trein in. Verbaast draai ik me om en loop richting de familie Wemel. Wat was dat net? Ik kijk op en kijk meteen in de oceaan blauwe ogen van Charlie. Zijn ogen staren me bezorgd aan.
‘Wat is er gebeurd? Wat betekend die kleur?’ vraagt de jongen bezorgd. Verbaast kijk ik de jongen aan. ‘Ze zijn zo geel en roze.’ Zegt hij waarop ik nog verbaasder naar hem kijk. Molly gaat langs haar zoon staan en staart me ook aan. heel even zie ik verbaastheid maar dan komt er een grote glimlach op haar gezicht.
‘Charlie lieverd. De kleur geel beteken geluk en de kleur roze betekend liefde. Roxy is verliefd en is daar gelukkig om.’ zegt Molly tegen Charlie. Ik staar de vrouw verbaast aan en druk het gevoel van net weg. Meteen voel ik de tinteling weer en lach ik zwak.
‘Ik ben niet verliefd.’ Mompel ik waarop de vrouw zacht lacht.
‘Je ogen verraden je liefje.’ Zegt ze waarop ik zucht en naar Charlie kijk. de jongen haalt zijn schouders op en slaat dan zijn arm om me heen. Ik kan toch niet verliefd zijn op Draco? Het is een Zwadderaar die zijn schouders optilt. Ik kan toch niet verliefd zijn op en een Zwadderaar?

Reacties (1)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen