Miles klemde zijn kiezen op elkaar terwijl hij toekeek hoe Juice en Shane het pand verlieten. Zoals iedere keer dat de jongen in de buurt was, leken al zijn spieren aan te spannen. Hij was helemaal niet zo’n rancuneus persoon, maar Shane… die haalde al vanaf dag één het bloed onder zijn nagels vandaan.
      Er was iets mis met die jongen. Hij vóélde gewoon dat ie niet te vertrouwen was, maar tot nu toe was het niets dan een gevoel en kon hij zijn bedenkingen aan niemand kwijt. Hij was maar een prospect. Als hij liet doorschemeren dat hij een van zijn zogenaamde broeders niet vertrouwde zonder dat hij hard bewijs kon leveren dat er écht iets mis was met Shane, dan moesten ze hem niet meer. Voor de broederschap was niets zo belangrijk als vertrouwen. Maar Miles kon er ook niets aan doen dat hij Shane gewoon níét vertrouwde. Hij had heus geprobeerd het gevoel te negeren, maar het werd iedere keer alleen maar erger en inmiddels haatte hij de knul gewoon.
      Zo simpel was het.
      En hij was het enige.
      De afgelopen dagen had hij al een beetje geprobeerd te stoken, wat makkelijker was nu Shanes sponsor er niet was, maar hij durfde zijn ongenoegen niet echt te uiten. Kozik waardeerde zijn rust, zei dat ie een goed stel hersens had en dat hij over stalen zenuwen beschikte.
      Waar hij die dingen vandaan haalde, wist Miles niet. Hij had juist het idee dat Shane altijd nerveus was, alsof ie wat te verbergen had. Hij wierp altijd van die schielijke blikken op iedereen en hij was altijd zo gereserveerd, zo braaf… Miles kon echt niet bedenken wat hij bij een motorclub te zoeken had. En de manier waarop hij gisteren langs de foto van Half-Sack had gestreken… Er kroop een rilling langs zijn rug. Het was een freak.
      Maar de rest zag het niet.
      Nu hij zijn shirt aantrok en zich klaarmaakte om te vertrekken, hoorde hij de anderen met elkaar praten. Ze vonden het bewonderenswaardig dat hij een steekwond in zijn buik verborgen wist te houden en zelfs bereid was om gewoon een gevecht aan te gaan.
      Miles werd er alleen maar achterdochtig van. Het kwam wel érg goed uit om opeens als een soort held beschouwd te worden. Een actie als dit zou niemand vergeten en hij had gevoel dat hij en de andere prospects erbij verbleekten. Hij was nog maar een paar weken van zijn volledige patch verwijderd en steeds vaker speelde de gedachte op dat Shane het straks voor hem zou verzieken.
      Hij haalde diep adem voordat hij iemand een dreun zou geven en beende naar buiten toe. Hij zou er wel achter komen wat Shane voor iedereen verborgen hield. Hij zou bewijs vinden om Shanes onbetrouwbaarheid aan te tonen en dan zouden ze met van die geïmponeerde blikken naar hém kijken.

. . .


Haar plan was gelukt. Ze kon het nog steeds niet helemaal geloven.
      Het was niet helemaal zoals verwacht gegaan; ze had er geen rekening mee gehouden dat Juice een kwartier na het afgelaste gevecht op haar bank zou neerploffen. Ze voelde zich flink opgelaten dat hij in haar huis was. Natuurlijk had ze er van tevoren rekening mee gehouden dat een van de mannen ooit binnen zou komen, dus foto’s had ze ver weggeborgen.
      ‘Ga je nog vertellen wat er is gebeurd?’ vroeg Juice nadat hij had uitgevogeld hoe het espressoapparaat werkte.
      Alex haalde haar schouders op en gromde zacht toen dat pijn deed. ‘Er valt niet veel te vertellen. Ik wilde net de sleutel in het slot steken toen iemand uit de schaduwen stapte en dat mes in mijn buik stak. Ik zette het op een schreeuwen en toen er een voorbijganger op reageerde, snauwde de man me iets onverstaanbaars toe en zette hij het op een lopen. Die vrouw bracht me daarna naar de eerste hulp en daar hebben ze me weer opgelapt.’
      Ze werd een beetje nerveus van Juice’ blik. Hij bleef haar strak aankijken, alsof hij aanvoelde dat ze loog. Ze begon er zelfs door te zweten en richtte zich gauw op de kop in haar handen.
      ‘Je had het me kunnen vertellen, vanochtend.’
      Ze was verrast toen ze de gekwetstheid in zijn stem hoorde. Ze sloeg haar blik neer. ‘Ik dacht dat je genoeg aan je hoofd had.’
      Tussen haar wimpers door gluurde ze naar hem. Hij zat gedraaid op de bank, met één been opgetrokken. Haar hart begon sneller te kloppen toen ze zich inbeeldde hoe het zou zijn om zich tegen hem aan te nestelen. Om zijn harde borstkas tegen haar rug te voelen en omringd te worden door zijn gespierde armen. En als zijn lippen dan langs haar nek gleden en ze zijn warme ademhaling tegen haar huid voelde…
      ‘Je moet jezelf niet wegcijferen.’ Zijn stem haalde haar uit haar beginnende dagdroom vandaan. ‘Ik zadel jou ook met mijn shit op. Dan mag je best hetzelfde doen.’
      Alex glimlachte lichtjes terwijl ze in de warme drank blies. ‘Ik moet daar gewoon aan wennen,’ bekende ze. ‘Ik heb nooit iemand gehad aan wie ik gewoon alles kon vertellen.’
      Het was deels waar. Tegen Mila kon ze alles vertellen, maar die luisterde niet altijd. Dan was ze lijfelijk wel aanwezig, maar was haar hoofd gewoon te vol om haar problemen erbij te kunnen hebben.
      ‘Had je het echt verborgen gehouden als je niet had moeten vechten?’ vroeg Juice met grote ogen.
      Ze haalde haar schouders op. ‘Ik weet niet. Het voelde gewoon raar om te zeggen “hé jongens, ik ben gisteravond neergestoken.”’
      Juice trok een mondhoek op.
      Alex richtte zich gauw weer op haar mok. Wegkijken van zijn lippen werd steeds moeilijker en het bracht de waarheid steeds dichter naar haar eigen lippen toe. Een deel van haar wilde hem vertellen wie ze was. Ze hadden een klik, misschien konden ze oprecht gaan daten als ze nu toegaf wie ze was en met dit alles stopte. Misschien liet ze de liefde van haar leven wel lopen omdat ze zo graag iets van haar broertje wilde voelen.
      Hij was er niet meer. Maar Juice wel.
      En hij maakte iets in haar los waar al heel lang niemand in geslaagd was.
      Maar toch… ze kende Juice amper drie dagen. Ze wilde haar plan niet zo snel opgeven, hoe leuk ze hem ook mocht vinden.
      ‘Weet je vriendin er wel van?’
      Alex dwong haar gedachten weer terug naar het gesprek. Langzaam schudde ze haar hoofd. ‘Nee… ze is nog steeds boos.’
      ‘Echt… jeetje, dat zuigt.’
      Ze knikte langzaam. ‘Ja… onthoud dat maar tegen de tijd dat je een vriendin hebt. Niet bij knappe mannen blijven slapen.’ Ze grijnsde scheef toen ze hem zag grijnzen. ‘Of knappe vrouwen, ik heb zo het gevoel dat ze dat ook niet leuk had gevonden.’
      ‘Nou ik zal het onthouden,’ antwoordde hij met die lach die haar van top tot teen liet tintelen. Hij kwam overeind en hurkte voor haar dvd-collectie neer.
      Alex keek naar zijn gebogen rug en het stukje huid dat net boven zijn broek zichtbaar werd. Daarna dwaalde haar blik af naar zijn stevige billen waar de spijkerbroek omheen spande en ze voelde het verlangen naar hem weer aanwakkeren. Gauw wendde ze haar hoofd af voordat hij haar schroeiende blik zou voelen, terwijl ze de gedachte dat zíj zijn nieuwe vriendin zou kunnen worden, zo ver mogelijk schoof.
      Hou je missie in het oog. Je hebt geen mes in je buik geramd om met hem in bed te kunnen duiken. Als je dat had gewild, had je dat moeten bedenken voordat je die wanhopige daad ondernam.

Reacties (4)

  • LarryNiam

    Spannend:)
    Snel verder <3

    1 jaar geleden
  • Sunnyrainbow

    Miles gaat drama veroorzaken, gegarandeerd!

    1 jaar geleden
  • AmeranthaGaia

    Die Miles gaat echt niet ophouden tot hij het weet.

    1 jaar geleden
  • iceprinces14

    Spannenddd

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen