De wereld leek alleen nog maar uit schaduwen te bestaan. Overal waar hij ging drukte de neerslachtigheid hem neer. Hij zag het in de ogen van de anderen, hun hulpeloosheid wervelde om hem heen en dat eiste zijn tol.
      Kozik sloeg met zijn vuist tegen de deur van Juice’ huis.
      Er werd niet gereageerd. Het was drie dagen geleden dat Juice voor het laatst zijn gezicht had laten zien bij het clubhuis, maar Kozik was niet van plan om zich te laten wegsturen. Hij wist dat de jongen hem nodig had.
      ‘Juice! Doe open!’
      Hij bonkte nog een paar keer, en toen hij nog steeds niet reageerde liep hij achterom en klom hij de schutting over. Zijn voeten landden in een kleine strook gras en de tegels die een pad vormden, waren overwoekerd. Hoewel Juice normaal gesproken het type was die alles netjes bijhield, leek hij daar tegenwoordig geen energie voor te hebben, zodat zijn achtertuin er als een jungle uit was komen te zien.
      Kozik stapte de veranda op en voelde aan de deur. Deze was wel open.
      Hij stapte naar binnen en werd bijna omvergeblazen door een wietlucht. Hij kuchte een paar keer en keek de kamer rond. Er stonden etensresten op tafel waar vliegen overheen kropen. Een rilling liep langs zijn rug. Als iemand met OCD zó kon leven, moest hij wel heel erg van het pad af zijn. Na een paar passen zag hij twee blote voeten achter een stoel vandaan steken. Kozik liep ernaartoe en zag de jongen met zijn rug tegen de muur zitten. Zijn hand omklemde een fles drank waar niet veel meer in zat en er stond een asbak naast hem. In zijn schoot lag een verzameling foto’s waar Juice met een lege blik naar staarde.
      Kozik slaakte een zucht toen hij zijn vriend zo zag. Hij kneep zijn lippen op elkaar toen er tranen in zijn ogen sprongen. Juice’ doodse blik stuurde rillingen over zijn lijf.
      Hij hurkte voor Juice neer en legde een hand op zijn knie. ‘Hé. Kom op, ga mee naar het clubhuis.’
      Eerst dacht Kozik dat zijn woorden niet tot Juice doordrongen, daarna snoof hij alleen.
      Koziks blik dwaalde af naar de foto’s. De bovenste waren genomen in een pretpark. De aanblik van Dana’s lachende gezicht joeg een steek door zijn hart. Op de foto die ernaast lag stonden ze allebei, haar armen om Juice’ nek terwijl ze allebei hun tong naar de camera uitstaken. Beiden zagen er zo gelukkig uit… hij herkende Juice’ brede grijns niet eens meer terug.
      ‘Heb je die pas laten ontwikkelen?’ vroeg Kozik, die toch een conversatie probeerde aan te gaan.
      Juice haalde zijn schouders op. Hij pakte een van de foto’s en hield die voor zijn gezicht. Zijn duim streek over Dana’s wang en Kozik wendde een beetje ongemakkelijk zijn blik af.
      ‘Ik kwam het wegwerptoestel tegen dat ze daar gekocht had,’ zei Juice na een tijdje. ‘Ze wilde overal foto’s van maken. Alsof ze ervan uitging dat ik die nodig zou hebben.’
      Juice leunde met zijn achterhoofd tegen de muur terwijl hij naar Kozik opkeek. Tranen glinsterden in zijn ogen.
      Kozik wist niet wat hij moest zeggen. Ze had altijd gedacht dat Maddox haar vroeg of laat zou vinden, maar het deed Juice geen goed als hij hem daar nog eens op wees.
      ‘Ik mis haar…’ De jongen haalde een hand langs zijn ongeschoren wang en sloot zijn ogen, alsof hij zich haar aanraking inbeeldde. Tranen glipten tussen zijn wimpers door. ‘Ik mis haar zo.’
      ‘Ik mis haar ook,’ gaf Kozik toe. ‘Maar ze zou niet willen dat we er zo bij zouden zitten.’ Hij gebaarde naar de fles drank.
      Juice’ ogen vlogen open. ‘Ik wil ook niet dat ze verkracht wordt, maar daar heb ik ook geen invloed op.’ Een grimas verwrong zijn gezicht en een donkere gloed kroop in zijn ogen. ‘Ze had me moeten laten gaan. Ze had me verdomme dood moeten laten gaan. Ze wist dat ik… dat ik dit niet kon.’
      ‘Ze hield van je, Juice.’
      Van het ene op het andere moment stond Juice overeind en greep zijn keel vast. ‘Doe niet alsof ze dood is!’ snauwde hij, waarna hij Kozik met zijn hoofd tegen de muur sloeg.
      Kozik was te verbijsterd om op tijd te reageren, maar toen Juice hem opnieuw wilde slaan wist hij deze keer wel weg te draaien. Zijn achterhoofd bonkte en hij voelde zich een beetje misselijk. Hij klemde zijn kaken op elkaar omdat hij zo stom was geweest dat te zeggen. Het had het makkelijker voor hem gemaakt, om te doen alsof ze dood was. Dan voelde hij zich niet zo schuldig, iedere keer dat hij tv keek, terwijl hij at, terwijl hij íéts anders deed dan haar zoeken omdat hij verdomme gewoon niet wist waar hij moest begínnen met zoeken.
      ‘Sorry,’ zei hij snel, terwijl hij zijn onderarm omhoog hief om een volgende klap af te weren. ‘Natuurlijk is ze niet dood. Ze houdt nog steeds van je.’
      Juice ademde hard uit, maar zijn grip om Koziks arm verslapte. Wel staarde hij hem nog koeltjes aan. ‘Wat doe je hier?’
      Kijken of je nog in leven was. Maar gezien de omstandigheden hield hij dat maar even voor zich. ‘Jax is bijgekomen uit zijn coma,’ zei hij daarom maar. Dat had hij vanochtend gehoord, maar zoals verwacht deed het Juice weinig. Er was niets wat ook maar een klein glimlachje op zijn gezicht zou kunnen brengen.
      ‘Mooi,’ antwoordde Juice grimmig. ‘Nou, hoepel nou maar weer op.’
      Kozik haalde diep adem, zoekend naar woorden. Hij wilde niet dat Juice weer op de grond neerzakte, een nieuwe fles openmaakte en de volgende joint opstak. Dit alles voelde veel te herkenbaar, hij was als de dood voor de volgende stap die Juice zou zetten als de wiet niet meer genoeg was. In het verleden had hij genoeg vrienden gezien die uiteindelijk zo zaten met een injectienaald in hun arm.
      ‘We missen je, Juice,’ zei hij zacht. ‘We zijn nog met zo weinig… we hebben je nodig.’
      ‘Nodig voor wát,’ snoof hij. ‘Jullie doen niks om haar te vinden.’ Plots balde hij zijn vuisten weer, zijn gezicht liep rood aan. ‘Jij hebt dit allemaal veroorzaakt, lul. Jij had eerlijk moeten zijn, je had ons op de hoogte moeten houden van het feit dat fucking de halve club dood was terwijl ik vakantie zat te vieren!’ Een waas van tranen trok over zijn ogen en Kozik wist dat hij gelijk had.
      Maar wat kon hij er nu nog aan veranderen? Hij had een verkeerde inschatting gemaakt.
      Zijn stilte had echter geen goede uitwerking op Juice, opnieuw vloog hij hem aan en deze keer duwde Kozik hem ruwer van zich af.
      ‘Ik ben haar kwijt dankzij jou!’ schreeuwde Juice. Op hetzelfde moment struikelde hij over zijn eigen voeten en viel op de grond. Hij graaide de halflege fles van de grond en smeet die tegen de muur aan. Scherven regenden op zijn schouders neer en Kozik had het gevoel dat ze tot diep in zijn lijf doordrongen.
      ‘Ik hield ook van haar,’ zei hij, zijn stem instabiel. ‘Misschien niet op de manier waarop jij dat deed, maar ik hield ook van haar en ik heb dit ook nooit gewild.’ Hij ademde scherp in toen de emoties zich omhoog worstelden.
      Met een ruk draaide hij zich om en beende weg. Tranen kriebelden langs zijn wangen toen hij de deur met een klap achter zich dichtsloeg.
      Hij wist het ook allemaal niet meer. Het was alsof hij het doorbreken van een dam probeerde tegen te houden terwijl hij niets dan plakband had.



Oké even een vraagje tussendoor. Ik schrijf tegenwoordig veel via Wattpad en daar ben ik met nóg een Juice-story bezig. Nu lezen de meesten van jullie inmiddels ook Guardian Angels, dus vandaar de vraag; zal ik hem ook op Quizlet zetten of zal ik wachten tot deze of Guardian Angels af is? Weet niet of het verwarrend wordt anders (al valt dat wel mee want dat gaat grotendeels over Juice' high school periode en de andere Sons spelen geen rol) of dat jullie er toch geen tijd voor hebben ;p.

Reacties (4)

  • Trager

    Arme Kozik D':

    2 maanden geleden
  • AmeranthaGaia

    Ik ben niet aan het huilen. Mijn ogen zweten gewoon.:S

    3 maanden geleden
  • Sunnyrainbow

    Arme Kozik:(

    3 maanden geleden
  • NicoleStyles

    Oh noo poor juiceyboy. Pull yourself together en find her(typing)

    3 maanden geleden
    • Croweater

      Maar hoe....:P

      Had je de spoiler nog gezien? Want ik denk dat ik die net toevoegde toen jij aan het lezen was and I need opinions ;p

      3 maanden geleden
    • NicoleStyles

      Haha nee niet gelezen, maar nu wel. Mijn mening is dat het misschien handiger is als een van de twee af is.
      Dan hebben we later meer te lezen ^^

      3 maanden geleden
    • VampireMouse

      Liefste lees ik alles tegelijk maar ben het eens met nicolestyles!
      Was weer mooi en ontroerend hoofdstuk!

      Xx

      3 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen