Foto bij Hoofdstuk 42

Ik loop naar de gang met het schilderij van de fruitmand en kietel daar de peer. De peer begint te giechelen en verandert in een deurknop. Ik open hem en loop naar binnen. Meteen word ik verwelkomt door meerdere elven.
‘Kan ik u helpen mevrouw?’ Vraagt een van de elven beleeft. Ik kijk in twee prachtig munt groene ogen en knik.
‘Zou ik alsjeblieft een kop thee mogen?’ vraag ik waarop de elf hevig met zijn hoofdje knikt en weg rent. Ik ga aan een van de tafels zitten en kijk hoe de elf weer op me af komt gerend.
‘Alsjeblieft mevrouw.’ Zegt de elf als hij de kop op tafel heeft gezet.
‘Noem me maar Roxanne of Roxy.’ Zeg ik. ‘Wat is jou naam?’ Vraag de elf die verlegen begint te lachen.
‘Mijn naam is Dobby mevrouw.’ Verteld hij me waarop ik grinnik en knik.
‘Alsjeblieft, noem me Roxy? Ik voel me echt oud als je mevrouw zegt.’ Leg ik de elf uit waarop hij knikt en terug wilt rennen.
‘Bedankt voor de thee Dobby.’ Zeg ik als de elf nog even om kijkt en knikt. ik pak mijn stok zwaai er een keer mee mijn lees boek beland voor me op tafel. Ik pak het vest en begin er in te lezen.
‘Bakje fruit alsjeblieft.’ Hoor ik een bekende stem vragen. Ik kijk op van boek en kijk naar de damp van mijn thee. Ik zie dat er iemand tegenover me komt zitten en langzaam kijk ik op. Carlo lacht naar me, schuift het bakjes naar me toe en knikt er naar.
‘Je bent verandert.’ Zegt hij zacht waarop ik knik. ‘Fred en George vroegen of ik misschien wist waar je was. Ik had al z’n vermoeden dat je hier zou zijn.’ Verteld hij me waarop ik knik. tuurlijk Fred en George. Ze moeten zich niet zo zorgen om me maken. Ik red mezelf echt wel.
‘Waar denk je zo over na waardoor je geen honger meer hebt?’ Vraagt hij zachtjes aan me. ik klap mijn boek dicht en leg hem zacht op tafel neer.
‘Over de toekomst. over veel te veel slechts wat er gaat gebeuren.’ Mompel ik zachtjes. ik pak de vork vast die Carlo voor me houd en prik er mee in een stuk fruit.

Reacties (1)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen