Foto bij ~37~

lekker lang stukkie!!

Ik heb al twee weken niks meer van mezelf laten horen. Ik heb mijn telefoon genegeerd en heb alleen maar voor Bella gezorgd. Ik hoor hoe de motor van Jake stopt en op het standaard word gezet. Zijn stappen gaan naar de voordeur en ik zie Carlise vlug naar beneden rennen.
‘Je hebt het hem niet verteld?’ Vraagt Bella me voorzichtig waarop ik mijn hoofd knik. Ik pak haar hand vast en kijk haar schuldig aan.
‘Ik wilden jouw je rust gunnen. Je verdient even rust zonder dat er wolven mee gaan bemoeien. Ze zullen dit niet licht gaan opvatten.’ Zeg ik waarop ze zwak knik. Ik luister naar Carlise en Jake die beneden staan te praten.
‘Jake ben jij dat? Vraagt Bella zwakjes.
‘Ze is hier?’ Hoor ik Jake verbaast vragen.
‘Al twee weken.’ Hoor ik Carlise hem zachtjes antwoorden. Ik hoor de zware voetstappen van Jake op de trap en hij komt vlug de kamer in lopen. Rosalie gaat vlug voor Bella staan zodat hij haar amper kan zien. Jake kijkt me verbaast aan en langzaam verandert zijn uitdrukking naar boos en teleurgesteld. Langzaam zet de jongen een stap dichterbij.
‘Rose, ga maar aan de kant. Het is goed.’ Zegt Bella zachtjes. Rosalie stapt langzaam opzij en houd Jacob in de gaten zoals een havik zijn prooi. De opluchting is van de jongen zijn gezicht te lezen. Hij was bang serieus bang dat ze al getransformeerd zou zijn.
‘Je ziet er vreselijk uit.’ zegt hij waarop ze zwak glimlacht en knikt.
‘Altijd fijn om te horen.’ Zegt ze zacht.
‘Mag ik alsjeblieft weten wat er met je is?’ vraagt hij haar bezorgd. Bella is als een zusje voor hem geworden. Het zal pijn doen. Zachtjes begin ik op mijn onderlip te bijten en kijk de jongen aan.
‘April, Rose, kunnen jullie me helpen.’ Vraagt ze waarop Rose en ik vlug knikken. Vlug helpen we haar voorzichtig overeind. Zodra ze helemaal recht staat is haar buik goed zichtbaar. Ik draai me om en zie hoe Jacob woedend op Edward afloopt. Voor hij iets kan doen word hij vlug tegengehouden door Emmett.
‘Jij hebt dit haar aangedaan!’ Schreeuwt Jacob woedend naar Edward.
‘We wisten niet dat het kon!’ Antwoord Edward stotterend.
‘En April dan is die uit de lucht komen vallen dan! Je weet wat er met haar moeder is gebeurd!’ Roept de jongen woedend. Ik help Bella weer om te gaan zitten en ga zelf ook weer zitten. Het klopt wel, mijn moeder is gestorven door mij, maar Bella kan gered worden! Als we er op tijd bijzijn kunnen we haar redden. Zeg via mijn gedachtes tegen Edward.
‘Het moet er uit!’ schreeuwt Jake.
‘Jongens, ruzie is niet goed voor Bella.’ Roept Esme streng.
‘De foetus is niet goed voor Bella.’ Roept Alice woedend terug. ‘Ik kan haar toekomst niet meer zien.’
‘Alice! Het is een Baby! Noem het ook zo!’ Roept Rosalie naar haar zusje.
‘Het is aan niemand van jullie om deze beslissing te maken. Het is mijn keuzen! En ik wil het houden.’ Roept Bella naar iedereen. Edward wenkt Jacob en samen lopen ze naar buiten. Zodra ze weg zijn voel ik tranen in mijn ogen branden.
‘Wat heb jij?’ Snauwt Alice naar me. Ik kijk haar verbaast aan.
‘Wat ik heb? Jullie verafschuwen mij!’ Schreeuw ik naar iedereen in de kamer. ‘Ik ben ook zo geweest. Jullie vinden het een monster, maar dan vinden jullie mij ook een monster!’ Schreeuw ik en meteen staart iedereen me verbaast aan. Ik hoor voetstappen terug in het huis komen. ‘Ik was ook z’n Baby!’ Schreeuw ik en ren dan de kamer uit. zodra ik beneden ben blij ik heel even stil staan. Ik kijk naar een verbaasde en Jacob en Edward. Je verafschuwt me! Heb je daar al ooit over na gedacht? Schreeuw ik naar Edward via mijn gedachtes. de jongen kijkt me verbaast aan en wil iets zeggen maar ik duw hem aan de kant en ren het huis uit. Zo snel als ik kan ren ik de bossen in en barst ik in huilen uit.
‘Ze verafschuwen je. Ik heb het vanaf het begin al tegen je gezegd. Je had naar me moeten luisteren!’ Schreeuwt de vervloekte rot stem waar naar me. Ik laat mezelf tegen een boom aan neer zakken en schreeuw het zo hard als ik kan uit. Ik haat ze!

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen