Foto bij Hoofdstuk 48

vertel me wat jullie er van vinden!
is het misschien ook een kudde waard?

Na een lange tijd van stilte helpt de jongen me omhoog en bekijkt me onderzoekend. Ik kijk angstig om me heen en zie dat wij nog de enigste twee in de kamer zijn.
‘Het komt wel goed, Roxy.’ Fluistert hij zachtjes in mijn oor. Ik knik en veeg met mijn hand over mijn wangen.
‘Sorry.’ Mompel ik zwak tegen hem. ‘I-ik Snap het gewoon niet.’ Hij knikt en trekt me in een stevige omhelzing.
‘Ik zal je met alle opdrachten helpen als het moed. We komen hier samen ongedeerd uit.’ verteld hij me waarop ik zwak begin te glimlachen. We lopen samen de kamer uit en lopen de grote zaal in waar vele mensen me aan te staren. ‘Daar moet jij je niks van aan trekken. Je kon er niks aan doen.’ Zegt hij waarop ik knik en alsnog naar mijn voeten begin te kijk. de jongen duwt me op een bank en komt langs me zitten. ‘Eigenlijk ben ik wel benieuwt naar de eerste opdracht.’ Zegt de jongen waarop ik glimlachend knikt. eigenlijk is Carlo best leuk. De jongen bekijkt me lachend en zijn ogen glinsteren. Hij is ook best knap. Toen Hermelien me twee jaar geleden had gezegd dat bijna elk meisje kwijlend aan zijn voeten lag. Had ik gelachen en geknikt en nu doe ik het zelf ook. Ga ik deze jongen nu leuk vinden? verbaast schut ik de gedachten van me af en staar doelloos door de zaal. Mijn ogen blijven hangen in twee emotieloze grijze ogen. Ik kijk naar zijn gezicht en de woede is te zien. De jongen staat op en komt mijn kant op gelopen. Wat gaat hij doen?
‘Jij vieze, vuile bloedverrader.’ Gromt hij woedend naar me. ‘Je denkt ook alleen maar aan aandacht. Vies Modderbloedje dat je bent. Je ouders hebben je achtergelaten omdat ze je verafschuwde. Niemand mag je want je bent niks waard!’ Schreeuwt hij naar me. Hij haalt zijn hand naar me uit en voor ik echt besef wat hij wil doen is het al te laat. De plek waar zijn vlakke hand mijn wang raakte begint te prikken en te branden. Voorzichtig leg ik een hand op mijn pijnlijke wang en kijk de jongen verbaast aan. iedereen is doodstil en ik voel dat de ogen op ons branden. Hij sloeg me?! de jongen staart me aan en ik zie een lichte angst in zijn ogen. Langzaam sta ik op en zonder nog iets te zeggen loop ik bij de tafel weg. Ik hoor hoe de jongen met zijn vrienden begint te lachen en net voor de uitgang van de zaal draai ik me naar ze om.
‘Ik wist wel dat je net zo zwak bent als je opa.’ Zegt hij waarop ik niks zeg en hem alleen maar aan kijk. wat is er met die lieve jongen gebeurd?
‘Fulgari.’ Fluister ik zachtjes als ik mijn stok richting de lachende jongen richt. Er schiet een stuk touw vanuit mijn stok naar de jongen en bind hem vast. Ik draai me weer om en loop de zaal uit. Ik word in een gang bij mijn arm gegrepen en omgedraaid. Ik kijk in de mooie zachtgrijze ogen van Carlo. Hij legt voorzichtig zijn hand op mijn brandende wang. Zijn aanraking laat een warm gevoel door mijn lichaam stromen.
‘ Veer heel even dacht ik dat je hem zou vervloeken met de ergste vloek die je kent.’ Zegt Carlo zacht waarop ik mijn hoofd schut.
‘Ik kon hem dat niet aan doen. Ik zou het met heel mijn hard willen doen, maar hij heeft ook wel eens wat goeds voor me gedaan.’ Zeg ik waarop de jongen begrijpelijk knikt. Hij trekt me in een omhelzing en legt zijn kin op mijn hoofd.
‘Het komt wel goed. Het is en blijft er een van Zwadderich.’ Zegt hij waarop ik zwak grinnik.
‘Wat moet je toch met een Zwadderaar?’ vraag ik waarop ik hem hoor lachen.
‘Je kunt beter een Huffelpuffer hebben.’ Zegt hij waarop ik zacht grinnik en knik. Misschien kan ik dat ook beter. Draco is gewoon onmogelijk!

Reacties (2)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen