Foto bij 071 • Verloren kus



'George,' zei ze zachtjes. Haar stem klonk gebroken en zo zacht dat ze twijfelde of hij het gehoord had, maar hij keek op. Diep bedroefd, maar verbaasd ging hij staan. 'Ella?'
      Toen haar naam viel, draaiden de rest van de familie zich naar haar om. Alleen mevrouw Weasley, die nog altijd in tranen was, keek niet op. Ron en Percy trokken meteen hun staf. 'Wat denk je dat je hier komt doen!' krijste Ron. Zijn stem sloeg over van woede en hij stampte woest op haar af. 'Vuile, ondankbare verrader!'
      'Nee, alsjeblieft. Ik had dit nooit gewilt. Luister naar me. Het spijt me! George, het spijt me!' huilde ze en ze sloeg haar handen voor haar gezicht. Ron had haar echter al bereikt en sloeg haar met zijn vlakke hand in het gezicht. Kermend kwakte ze op de grond. Tranen stroomden over haar wangen, maar alles in haar wezen schreeuwde dat ze overeind moest komen.
      'Ron! Stop!' hoorde ze George roepen toen Ron zijn staf hief. 'Je hebt hem vermoord! Je hebt mijn broer vermoord!' schreeuwde hij en Eleanor kon alleen nog maar harder huilen. 'Ik wilde het niet! Ik had geen controle. Het spijt me, Ron, alsjeblieft. Het spijt me zo. Het spijt me, Fred!'
      'Spijt doet nu helemaal niets meer!' Rons stem bulderde zo hard door de hal dat de muren leken te schudden. Of het zat enkel in haar hoofd. Zijn ogen spuwde vuur en ze was van haar leven nooit zo bang voor iemand geweest. Hij was klaar om haar te vermoorden. Ze wist het.
      'Kalmeer!' werd er geroepen en Eleanor keek op. George had zich bovenop Ron gestort en hield hem in een houdgreep. Eleanor bedacht zich geen moment en zette het op een lopen. Ze rende langs de tribunes, door de grote deuren naar buiten.
      'Eleanor! Wacht!'
      Ze keek achterom en zag dat George de achtervolging in had gezet. 'Het spijt me! Het spijt me!' schreeuwde ze huilend en rende zo snel ze kon naar haar bezem. Ze griste het ding van de grond en sprong erop. Ze liet het ding van de grond komen en vloog weg. Onverwachts ging de bezem met een schok omlaag. Hij bleef zweven, maar Eleanor schrok zo erg dat ze haast haar evenwicht verloor. Ze keek omlaag naar de voetgrepen en kwam tot de ontdekking dat George zich eraan vastgeklampt had. 'Kun je niet even dalen?' vroeg hij en probeerde enigszins te lachen.
      'George, het spijt me zo erg! Ik had nooit gewilt dat dit zou gebeuren. Alsjeblieft, spaar me,' jammerde ze.
      'Ella, ik zou jou nooit wat doen,' antwoordde hij kalm. 'Alsjeblieft, land de bezem zodat we kunnen praten.'
      Ze keek hem aan en knikte zachtjes. Voorzichtig begon ze te dalen totdat George's voeten de grond raakte. Daarna sprong ze zelf van de bezem af. Ze stonden vlakbij Hagrids ingestorte huisje. Verderop brandde de verkoolde resten van het Quidditch veld nog na. Voor de rest was het aarde donker om hen heen.
      Eleanor durfde zich niet naar hem om te draaien. Ze schaamde zich te veel. Nu pas realiseerde ze zich de emoties die door haar heen gierden en hoelang ze deze niet meer had gevoeld. Fred's dood had haar wakker geschut.
      Ze voelde twee handen op haar schouders haar omdraaien. Ze hield haar hoofd laag en staarde naar hun schoenen, nog altijd te bang om hem aan te kijken. En toen deed hij iets onverwachts. George sloeg zijn armen om haar heen en drukte haar stevig tegen zich aan. Eleanor was verrast, maar het voelde zo goed en zo veilig dat ze opnieuw de tranen op voelde komen. Ze drukte haar gezicht tegen hem aan en liet opnieuw de tranen lopen. 'Ik weet niet wat me overkwam,' snikte ze en omarmde zijn middel, 'het ene moment waren we in gevecht en toen werd alles zwart en toen..-' Ze voelde haar benen weer trillen en ging in het gras zitten.
      George zakte naast haar neer en veegde een van de donkere plukken haar uit haar gezicht. 'Wat is er met je gebeurd afgelopen twee jaar, Ella? Wat heeft je tegen ons gekeerd?'
      Ze haalde haar schouders op terwijl ze wanhopig haar hoofd schudde. 'Ik wilde het niet, George, dat moet je begrijpen. Ik heb dit nooit gewilt. Ik wilde gewoon over mijn ouders leren en me met hen verbonden voelen, maar ik had nooit gewilt dat het zo zou lopen. Ik heb zoveel mensen pijn gedaan. Ik heb zoveel verkeerde keuzes gemaakt.' Ze drukte haar handen tegen haar hoofd.
      'Wat is er met je gebeurd, Ella? Je kan het me vertellen. Ik hang niet voor niets op tien meter hoogte aan een bezem.'
      Ze keek hem even aan. Ze begreep hem niet. Waarom was hij niet boos op haar? Ze zuchtte diep. 'Fred en jij hadden gelijk over het dagboek. Het was stom om het bij me te houden.'
      'Was het vervloekt?'
      Ze schudde haar hoofd. 'Er zat een kaart in die me naar het verboden woud leidde. Daar vond ik dit.' Ze schoof het losgescheurde stuk stof van haar kraag aan de kant. 'Het was van mijn moeder. Hij is wél vervloekt.' Ze liet haar vingers zachtjes over haar verminkte hals glijden. George keek er met grote ogen naar en volgde ook met zijn vingers de diepe groeven. 'Hoe kan dat?'
      Ze fronste diep. 'Ik wilde het eerst niet geloven, maar ik begin te beseffen dat Hermione misschien toch gelijk heeft.'
      George grinnikte. 'Wanneer niet?'
      Eleanor glimlachte. 'Ze vertelde dat er een bedorven ziel in zit. En dat het mij daarom bederft. Of iets in die zin. Het zorgde voor al die woede, al die wrok. Al die verkeerde keuzes. Alles dat ik heb gedaan was omdat zín het wilde. Zij dwong me ertoe.'
      Zijn ogen gleden omlaag naar het stuk verband dat rond de Dark Mark zat. Voorzichtig pakte hij haar arm, maar ze trok hem abrupt terug. 'Ik wil niet dat je het ziet.'
      Hij keek haar aan. 'Ik ben er niet bang voor.' Zijn ogen stonden zo geduldig en ze begreep maar niet waarom. Nog geen uur geleden had ze het leven van zijn broer genomen. En hier zat hij, haar gerust te stellen. 'Waarom ben je niet boos net als Ron?'
      Hij zuchtte. 'Ik weet het niet. Ik kan het niet uitleggen. Ik ben nooit het type geweest die gauw boos is. En met alles dat er is gebeurd ben ik al lang blij dat ik weet dat je nog leeft. Ik kan jou wel de schuld gaan geven, maar de enige die hier de schuld draagt is Voldemort. En nadat ik hoorde wat er met Fred was gebeurd ben ik een beetje al mijn emoties kwijtgeraakt.' Hij viel even stil. Zijn ogen gleden van haar gezicht en hij liet zijn hand zakken. 'Hoe moet ik verder zonder Freddie?' Zijn stem brak bij het uitspreken van zijn naam en hij legde zijn gezicht huilend in zijn handen. Bij het zien van zijn verdriet kon ook zij zich niet meer inhouden en omhelsde hem stevig. Ze bleven even zo zitten. Totdat bij beiden de traanbuizen leeg waren. Eleanor bleef stilletjes tegen hem aanzitten. Ze voelde hoe zijn arm langs haar rug bewoog en uiteindelijk op haar middel rustte.
      'Als ik alles terug kon draaien..'
      'Ik weet het,' zei hij.
      'Waarom is het dat je me vergeeft?'
      Ze voelde zijn schouders omhoog gaan. 'Je was altijd als familie voor me. Je keert je rug niet naar familie, wat ze ook hebben gedaan.'
      'Ik kan het gewoon niet begrijpen waarom. Ik nam iemands leven. Freds leven..'
      'Ella,' verzuchtte George, 'Ik weet dat je je schuldig voelt, maar je gaat je er niet beter voelen door mij te proberen jou te laten haten. Dus stop daarmee,' zei hij streng. Ze knikte zachtjes. Dat probeerde ze inderdaad. Dat wilde ze. Misschien werd het schuldgevoel dan minder. Want het gevoel dat ze nu had, nu George haar zo makkelijk vergaf, was bijna ondragelijk.
      'George, je moet teruggaan. Je familie heeft je nodig. Je moet..- je moet afscheid nemen van Fred, samen met hen.'
      Hij knikte. 'En wat ga jij doen?'
      'Ik ga terug naar Draco.'
      'Weet je dat zeker?'
      Ze knikte. 'Ik weet dat je hem niet vertrouwd, maar hij heeft niks dan goeds met me voort. Hij is degene die zei dat ik naar jullie moest toe gaan.'
      'Pas goed op jezelf, oke?'
      Ze knikte opnieuw. 'Jij ook. Jullie allemaal.' Ze stond op. 'Ik moet gaan, anders vraagt hij zich af waar ik blijf.' Ze keek hem nog eens aan. 'Het spijt me echt, George. Ik hield van Fred als een broer. Ik hoop dat je dat weet.'
      'Dat weet ik. En dat wist hij ook.'
      Ze glimlachte ingetogen en draaide zich om. Ze raapte haar bezem van de grond en naam plaats, maar voordat ze weg kon vliegen; 'Ella, wacht.' George pakte haar pols vast, hij trok haar zachtjes naar zich toe, waardoor haar bezem kantelde en drukte zijn mond tegen de hare. Haar ogen verwijdde verrast. George.. zoende haar! Ze geloofde het niet, maar het was zo! Ze voelde zijn warme lippen die o-zo zachtjes tegen die van haar drukte. In al haar fantasieën had ze nooit verwacht dat George Weasley haar leuk had gevonden. Hij was altijd als een grote broer voor haar geweest. Haar maatje. Ze wist niet wat ze ermee moest. Volgens haar hoofd klopte het niet, maar haar lichaam vertelde haar iets anders. Het voelde zo veilig, vertrouwd bijna. Alsof ze hier al die tijd al had moeten zijn.
      Hij verbrak hun kus en keek haar aan. 'Sorry,' zei hij lachend, 'ik liet me even gaan.'
      Eleanor grijnsde en trok en aan zijn kraag terug. Ze drukte nogmaals een zoen op zijn mond en keek hem daarna aan. 'Ik ook.'
      Hij keep zachtjes in haar hand en draaide zich toen om. Eleanor keek hem kort na en staarde toen ongelovig naar het gras. Toen glimlachte ze en vloog weg, opzoek naar Draco.

Happy New Year y'all!! Ik wens jullie een gezond en leuk 2019 toe!!





Reacties (6)

  • DieEneSaar

    OMG IK BEN ZO CONFUSED EN BLIJ EN ALLES EN URG

    Jij ook een gelukkig nieuwjaar!

    1 jaar geleden
    • Laleah

      Hahahaha :')

      1 jaar geleden
  • TAMOCHi

    Wooooooow dat zag ik niet aankomen wow
    Wel een mooie plottwist loveee
    ‘x

    1 jaar geleden
    • Laleah

      Thankyouuu!!

      1 jaar geleden
  • Teal

    Wowwwwww

    1 jaar geleden
  • GoCrazy

    Wow waattt? Oke dit is wel even een shock:OIk bedoel ik zag wel dat ze zouden kussen, maar net nadat ze Fred heeft vermoord?! Wat een timing:O:O

    PS Happy new year

    1 jaar geleden
    • Laleah

      Wat zou jij doen als je niet zeker was over je leven? Maar idd, George zal ze niet allemaal meer op een rijtje hebben hahaha

      1 jaar geleden
  • Sunnyrainbow

    WoW!! Wat een twist love it!

    1 jaar geleden
    • Laleah

      Yess haha was nog even een guess of ik het zou doen, maar het past!!

      1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen