Foto bij 072 • Weer onder de mensen



Eleanor had haar vingers tegen haar lippen gedrukt. Ze kon de kus nog voelen. Ze was zo verrast door George's actie, maar tegelijkertijd had ze een gevoel diep in haar onderbuik dat ze hier altijd al op had zitten wachten. Het voelde juist voor even, tussen al dat fout, voelde er eindelijk even iets juist. Zelfs als het maar voor korte duur was.
      Beneden zag ze Draco tussen de bomen ijsberen en ze landde voorzichtig. 'Hé,' zei ze zachtjes.
      Hij leek opgelucht haar te zien. 'We moeten terug naar de school,' zei hij, 'Crabbe en Blaise wachten daar op ons. Hij wil ons niet in het bos hebben.'
      Ze knikte begrijpend. Toen fronsde ze en keek hem aan. 'Waar is Goyle?'
      Draco keek haar lang aan en schudde toen zijn hoofd. 'Hij werd egoïstisch en dat koste hem zijn eigen kop.'
      'Oh, Draco wat spijt me dat.' Ze omhelsde hem, maar zijn armen bleven langs zijn lichaam hangen. Zou hij het ook voelen? Dat er iets was veranderd sinds Fred.
      'Is er iets?'
      Ze schudde haar hoofd en liet hem los. 'Nee, alles is goed.'
      'Hoe ging het bij de Weasleys?'
      Ze haalde haar schouders op. 'George heeft het me vergeven, maar ik denk dat Ron me rauw lust. Het zal nooit meer hetzelfde worden, dat weet ik wel. Maar hoe dan heb ik mijn spijt betogen en ik hoop dat ze weten dat ik het meen.'
      Hij probeerde te glimlachen. 'Als jullie echt zo close waren als ik altijd dacht, dan weten ze dat.'
      Ze glimlachte. 'Dank je. Laten we gaan.' Het was een stille wandeling. Beide wisten niet echt op woorden te komen. Eleanor voelde zich ongemakkelijk. Ze wist niet of ze moest vertellen over George en ze had het idee dat Draco ook ergens over peinsde, maar wie deed dat nu niet in een tijd als dit.
      'Eleanor,' zei hij toen, 'ik moet ergens met je over praten.'
      Ze knikte zacht; dus toch.
      'Ik- Mijn ouders willen vluchten. Als dit over is, welke kant het ook op mocht gaan. Mijn ouders hebben hun deel gedaan en ze willen er van verlost zijn. Ik wil dat je dat weet en ik hoop dat je met me mee gaat.'
      Ze keek hem aan. 'Je bedoeld, als we dit allemaal overleven?'
      'Voldemort doet ons niets. We hebben onszelf aan hem bewezen. We hoeven niets meer te doen nu.'
      Ze knikte weifelend, maar kon het eigenlijk niet geloven.
      'Ben je boos?'
      Ze schudde haar hoofd, maar hij trok zijn wenkbrauw op. 'Je liegt. Ik zie het aan je.'
      'Ik ben niet boos, Draco! En ik heb geen zin om ruzie te maken nu.'
      'We maken geen ruzie!' riep hij.
      'Ik snap alleen niet hoe je denkt dat vluchten de oplossing is. En de school dan? En de leerlingen? Boeit het je dan niets wat iedereen heeft verloren? Dat de school in puin ligt?'
      'Natuurlijk maakt me dat wat uit. Ik heb ook zeven jaar hier op school gezeten met iedereen. Maar ik moet er nu voor mijn ouders zijn. Ik wil gewoon dat je erover nadenkt. Je hoeft nu niet te antwoorden.'
      Ze knikte begrijpend, maar gaf geen antwoord. Ze wist niet of ze het wilde. Ze wilde bij hem zijn, maar hun toekomst wankelde. Ze had geen idee wat er ging gebeuren. En eigenlijk wilde ze dat eerst afwachten. Ze liepen door naar het kasteel en gingen via de grote deuren naar binnen. Leerlingen keken op toen ze binnen kwamen lopen, maar niemand schonk verder energie aan hen. Zelfs Ron leek haar aanwezigheid niets meer te schelen. Ze sloten zich aan bij het groepje Slytherinleerlingen die over waren gebleven.
      'Zijn jullie in orde?' vroeg Blaise toen ze aan kwamen lopen. Draco knikte. 'Ik moet je spreken.'
      Blaise fronste, maar ze stapten samen weg. Eleanor kon horen waar ze het over hadden; Blaise zijn Unbreakable Vow. Hij had zijn taak afgerond. Bescherming was niet meer nodig. Nadat de twee uit waren gesproken en elkaar de hand hadden geschud, voegde ze zich weer bij de groep. Pansy die op een groot stuk steen had gezeten liep naar Draco toe en omhelsde hem. 'Merlin zij dank, je bent in orde.' Eleanor glimlachte. Pansy was misschien een bitch, maar over haar vriendschap met Draco viel niet te twijfelen.
      'Ella,' hoorde ze toen zachtjes achter zich en ze draaide zich om. Hermione stond voor haar, scherp in de gaten gehouden door Ron en Ginny. Hermione glimlachte voorzichtig naar Draco, die haar er een terug schonk. Oorlog leek zelfs de grootste vijanden samen te brengen. 'Kan ik met je praten?' vroeg ze voorzichtig.
      Eleanor keek opzij naar George die de hand van zijn moeder vasthield. Hij knikte zacht. Eleanor glimlachte en knikte naar Hermione. Samen liepen ze weg van de drukte op een plek waar ze makkelijk konden praten. Eleanor had in de gaten dat Ron hen op een afstandje bleef volgen. Ze begreep het wel na alles dat ze had gedaan.
      'Let maar niet op hem,' zei ze, toen ze het in de gaten kreeg.
      'Nee, alsjeblieft,' sprak Eleanor haar tegen, 'na alles dat ik jullie aan heb gedaan zou ik jullie voor gek verklaren als jullie me zouden vertrouwen.' Ze liet haar hoofd hangen en staarde naar haar handen. 'Ik heb zoveel spijt van alles dat ik heb gedaan en ik weet niet eens hoe het mogelijk is dat ik dat kan voelen. De ketting.. Het heeft me gedwongen zoveel emoties te onderdrukken. Als ik ook maar iemand lief had, zorgde het er voor dat ik die persoon ging haten. Maar nu lijkt het alsof dat ding van gedachten is veranderd. En ik begrijp niet hoe dat kan.' Ze keek Hermione aan. 'Ik had niet aan je moeten twijfelen. Je had gelijk, zoals gewoonlijk. De ketting is vervloekt en als jij zegt het verhaal erachter te kennen, dan geloof ik je.'
      Hermione glimlachte opgelucht. 'Dank je wel,' antwoordde ze. 'En wat Ron betreft..'
      'Ik zou het hem niet kwalijk nemen als hij me voor de rest van zijn leven haat.'
      Hermione knikte met gebogen hoofd. Ze wilde haar waarschijnlijk gerust stellen, maar ook zij wist hoe Ron in elkaar zat. 'Het is niet erg,' zei Eleanor toen. 'Ik verwacht niks anders, maar als hij er ooit anders over gaat denken, dan zou dat mij heel gelukkig maken.'
      Hermione keek haar aan. Ze strekte haar hand uit naar de ketting en nam de groene steen in haar hand. 'Dat zoiets moois zoveel schade kan aanrichten.' Ze staarde naar de littekens om haar nek. 'Mag ik weten wat er gebeurd is?'
      Eleanor knikte. 'Mijn moeder had het blijkbaar. Snape heeft me verteld dat nadat Lucius Malfoy hen had gedood, hij de ketting is gaan halen.' Ze liet het Hermione even bezinken en vertelde verder. 'Mijn oom was een weerwolf. Dezelfde weerwolf die aan de rand van het bos is gestorven. Hij bewaakte het, maar ik was hem te slim af. Zo kwam ik eraan. En het begon onschuldig. Ik kreeg hem gewoon niet af en daarna kwamen de nachtmerries. Ik realiseer me nu dat het herinneringen waren van haar, de vrouw van de Warlock. Daarna begon hij te branden, elke keer als ik iets vriendelijks deed. Ik begrijp het nog niet helemaal, maar het dreef me weg van mijn vrienden, precies zoals het wilde. Ik vocht ertegen, maar je ziet wat het met me heeft gedaan.'
      'Als ik had geweten hoeveel pijn je moest doorstaan elke dag..'
      'Doe dat jezelf niet aan, Hermione. Ze dreigde met de dood van al mijn geliefden. Ik wilde niet eens dat jullie het wisten omdat ik bang was dat ik jullie kwijt zou raken als ik zelf geen afstand nam. Maar jullie waren allemaal koppiger dan ik dacht.' Ze lachte.
      'Hoe komt het dat je weer..-'
      'Normaal kan doen?' voegde ze eraan toe. Hermione knikte beschaamd. Eleanor haalde haar schouders op. 'Fred heeft me wakker geschud.' Ze keek triest opzij. 'Ik had gewilt dat er een andere manier was geweest.' Ze legde haar hand op de ketting. 'En nog zit ik hier aan vast.'
      'Daarom wilde ik met je praten, Ella. Ik denk dat ik weet hoe hij af komt, maar we zijn er misschien te laat voor.'
      Eleanor keek haar verschrikt aan. 'Hoe bedoel je?'
      'De vrouw van de tovenaar was een erfgename van Hufflepuff em haar man was er een van Slytherin. Toen hij haar vermoordde zwoer ze de lijn van Slytherin uit te roeien. Voldemort is de erfgename.'
      Eleanor hield verschrikt een hand op. 'Nee! Nee, bij Merlin, Hermione ik kan Voldemort niet doden.'
      Ze schudde haar hoofd. 'Bovendien is Harry al op weg om die klus te klaren. Ik heb het er met hem en Ron eerder over gehad, maar ook zij hadden geen idee wat anders zou werken. Denk je dat je weer zou terugvallen als hij niet gauw af gaat?'
      Eleanor knikte. 'Daar ben ik wel bang voor.'
      'Het spijt me.'
      'Waarvoor?'
      Hermione zuchtte. 'Als ik het eerder had geweten dan had ik je misschien kunnen helpen.'
      Eleanor lachte. 'Hermione, ik moet een moord plegen wil ik hier vanaf komen. Dat liet het me uiteindelijk doen en zie wat het ons heeft gekost.. En nog heeft het zijn zin niet. Je had me niet kunnen helpen. Niemand had dat gekund. En ik koos ervoor het niemand te vertellen, omdat ik bang was dat ik jullie zou verliezen. De ketting dreigde met jullie dood. Ik wilde dat niet op mijn geweten hebben.' Ze viel meteen stil. Dat was toch wat er nu gebeurd was. Vanuit het niets omhelsde Hermione haar stevig. Ze zei niks en hield haar alleen stevig vast. Toen liet ze Eleanor weer los en keek haar aan. 'We vinden wel een manier.'
      Eleanor glimlachte dankbaar. 'Dank je wel.' Ze sprong van het ingestorte muurtje. 'Kom, laten we terug gaan.' Ze liepen terug naar de Great Hall en scheidden daar hun wegen.




Reacties (6)

  • DieEneSaar

    Ik ben zo gelukkig nu:D

    1 jaar geleden
  • TAMOCHi

    daamn. Dit is even zo fijn na al die ellende haha
    Maar ze heeft Fred toch in principe vermoord. Of moet je echt de killing curse uitspreken voordat de ketting haar met rust laat?

    Aaaargh. Ik wil weten hoe het afloopt. En ook weer niet. En toch weer wel. Aaargh

    ‘x

    1 jaar geleden
    • Laleah

      Haha inderdaad! Maar Fred is natuurlijk geen Slytherin, dus misschien is het dan niet goed genoeg voor de ketting om los te raken. Zoveel vragen bwhahaha

      1 jaar geleden
  • VampireMouse

    Wauw.. Zo mooi geschreven!! Love it!!
    En het ontroerd me..
    Xx

    1 jaar geleden
    • Laleah

      Dankjewel! Dan is mijn missie geslaagd haha man wat ga ik dit missen als ADH af is geschreven haha

      1 jaar geleden
    • VampireMouse

      Anders ik wel!!!!!
      Dus... Gewoon niet stoppen... Of een ander verhaal schrijven (welke sws geweldig wordt!)
      X

      1 jaar geleden
    • Laleah

      Ahh thaaanks! Sws wil ik dat gaan doen! Wanneer weet ik nog niet maar sws post ik in ADH dan weer een hoofdstuk zodat iedereen het gelijk weet haha

      1 jaar geleden
    • VampireMouse

      jeeeeej:Dmaar eerst nog ADH <3

      1 jaar geleden
  • Sunnyrainbow

    wat een warm hoofdstuk!

    1 jaar geleden
    • Laleah

      Dat is wel even fijn he na al dat naars haha

      1 jaar geleden
  • GoCrazy

    Hermelien fixt het wel! Ze moet! Ik ben blij dat ze terug vrienden zijn:D

    1 jaar geleden
    • Laleah

      Hahaha wie anders dan Hermelien toch!

      1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen