Foto bij 074 • Het laatste gevecht



V      oldemort hief zijn staf. 'Treedt naar voren, anders zal de rest hetzelfde overkomen.'
      Eleanor maakte aanstalten de traptrede af te stappen, maar werd tegengehouden toen een hand die van haar vast pakte. Ze keek naast zich. George torende boven haar uit en keek Voldemort recht aan. Hij zei geen woord, maar zijn daad sprak op zichzelf. Meerdere leerlingen verzamelde zich om haar heen, zelfs de Pansy en de Slytherins kwamen dichterbij staan. Eleanor voelde zich ontroerd.
      Neville Longbottom, die vooraan de groep had gestaan keek naar haar om en liep toen naar voren. 'Ik was eens mijn vertrouwen in Eleanor verloren,' zei hij en Voldemort liet hem begaan, maar grijnsde neerbuigend. 'Maar na haar woorden herinner ik het me weer. Het maakt niet uit wat er gebeurd, hoeveel van ons je pijn doet of vermoord, als je echt in iemand geloofd dan zal je dat altijd blijven doen. Harry stond voor wat goed was, voor gerechtigheid. En we mogen hem dan wel verloren hebben vanavond, dat betekend niet dat wij zijn visie opgeven! Het is nog niet klaar!' Neville reikte in de sorteerhoed en trok daaruit een groot, glanzend zwaard. Nog geen seconde later klonk er een doffe klap en lag het lichaam van Harry nu springlevend op de grond. Een gejuich steeg op tussen de leerlingen en Eleanor gilde zo hard mee als ze kon. Ze was stomverbaasd, maar toch had iets in zich hem nooit opgegeven.
      Dooddoeners vluchtten in paniek weg en Voldemort stond versteld. Neville schreeuwde en sloeg met een uithaal de kop van Nagini's glibberige lichaam. De kop tolde door de lucht en kwam met een smak op de grond terecht, vlak voor Voldemorts voeten, die er met een opengesperde mond van woede naar staarde. Met een woedende blik keek hij op naar Neville en verdween in een rookwolk.
      De leerlingen vluchtten gillend terug het kasteel in toen de Dooddoeners in de aanval gingen. Eleanor voelde hoe George haar met een hand in de rug terug naar binnen leidde. 'Wacht! Draco!' Ze keek achterom, maar in de chaos was ze hem al kwijt. 'Eleanor, kom!' hoorde ze George. Ze werd geduwd en vooruit getrokken en werd uiteindelijk gedwongen haar goede vriend achter te laten en het kasteel in te vluchten.
      Een tweede strijd barstte los tussen de leerlingen en de Dooddoeners, terwijl Voldemort achter Harry aanging. Maar in het kasteel was het nu drukker dan ooit. Niet alleen leerlingen vochten voor hun leven; Eleanor zag Madam Rosemeta en andere inwonenden van Hogsmeade de staf verheffen, ze zag huiselven die zich krijsend en schreeuwend in het gevecht stortten. Het was een grote puinhoop, maar iedereen had hoop en moed.
      'Hij heeft me achtergelaten,' fluisterde Eleanor in zichzelf en zocht nogmaals achterom, hopend op een glimp van Draco. Hij was met zijn ouders gevlucht en had haar aan haar lot overgelaten.
      'Ella!' George sleurde haar aan haar arm mee. 'Houd je hoofd erbij!' Ze schrok van zijn luidde stem, maar trok haar staf en stortte zich in het gevecht. Zij aan zij vochten ze tegen de Dooddoeners die nog over waren gebleven. Ze hield ten alle tijden George's hand stevig vast en was vastberaden deze niet los te laten. Yanxley stormde op hen af en Eleanor wist nog net op tijd met een beschermende spreuk zijn aanval te blokkeren. George trok haar aan de kant en hief zijn staf boven haar hoofd, waarmee hij de dooddoeners tegen de grond haalde.
      Eleanor keek opzij toen ze gegil hoorde en zag Susan en Justin, die in het nauw werden gedreven door een paar dooddoeners en Fenrir Greyback. Eleanor liet George's hand los en stormde op hem af. 'Blijf bij hen vandaan, Greyback!' gilde ze en sprong voor haar vrienden.
      De weerwolf lachte uitbundig. 'Ik vroeg me al af wanneer ik jou tegen het lijf zou lopen, smakelijk hapje. Ik heb mijn nagels afgelikt de vorige keer dat wij een rendez-vous hadden. Jij smaakt naar meer.' Hij gronde zijn tanden bloot en Eleanor richtte woedend haar staf op hem. 'Door jou kan ik niet meer aan het strand liggen!' Ze zwiepte met haar stok en raakte de weerwolf op een haar na. Woedend ging ook hij ten aanval en duelleerde ze tot de dood. De dooddoeners die erbij hadden gestaan mengde zich in het duel en even vocht Eleanor tegen vier man tegelijk. Maar het was kortdurend want al gauw sprongen Justin en Suzan met geheven stokken naast haar en mengde zich in het gevecht. Spreuken vlogen af en aan, maar de vier bleven sterk. Eleanor was doodsbang dat een van haar twee vrienden straks gewond zou raken, maar toen mengde zich een vierde stok zich in het gevecht. Charlie Weasley keek haar kort grijnzend aan, maar zijn blik werd al gauw serieuzer toen hij met zijn staf begon te zwaaien. Met vier man drongen ze de dooddoeners naar achteren en een voor een werden ze verlamd en verslagen.
      Eleanors arm werd moe en ze was het zat. 'Incendio!' gilde ze en een straal van oranje en rode vlammen schoten als een maalstroom uit haar staf richting haar vijanden. De man schreeuwden toen het vuur hen raakten en vluchtten weg. 'Ik reken wel met ze af!' riep Charlie en renden achter ze aan, waarna hij hen een voor een verlamde. Alleen Fenrir Greyback was nog over en had zichzelf weten te blussen.
      Eleanor keek hem strak aan. 'Jij zal nooit, maar dan ook nooit meer een kind in jouw klauwen krijgen, Greyback. Bombarda!' Een enorme knal galmde door de grote zaal en Fenrir werd met kracht naar achter geblazen en klapte tegen een stenen muur. Hij viel op de grond en Eleanor wilde haar werk net afmaken, toen enorme stukken steen bovenaan de muur afbraken en naar beneden kletterde. Fenrir schreeuwde kort, tot de rotsblokken hun doel bereikten en zijn gegil abrupt stopte.
      Hijgend bleef Eleanor staan en liet haar staf zakken. 'Dat is ook een manier,' zei ze droog en draaide zich om. 'Zijn jullie in orde?' vroeg ze aan Justin en Susan. De twee knikten. 'Dank je wel.'
      Eleanor glimlachte en trok haar jurk wat omhoog, waardoor de centimeters lange littekens op haar been van Greybacks nagels zichtbaar werden. 'Ik had nog iets met hem af te handelen.'
      Het was een grote chaos in de zaal. Eleanor had Ginny, Hermione en Luna in gevecht gezien met Bellatrix en toen een Killing Curse Ginny op een haar na miste, sprintte Mevrouw Weasley langs haar heen en smeet haar mantel op de grond. 'Niet mijn dochter, jij kreng!' krijste ze en zette de aanval in op Bellatrix. Eleanor glimlachte bij dat aanzicht. Molly was een schat van een vrouw, maar als je aan haar enige dochter kwam, dan kon je je bergen.
      Eleanor bleef doorvechten, zoals ze nog nooit gevochten had. Nu had ze iets om voor te vechten; haar leven en dat van haar dierbaren, voor Hogwarts. Elke keer wanneer er een gevecht net klaar leek, begon er meteen weer een. Haar kleding zat onder het stof en scheuren. De onderkant van haar jurk lag ondertussen al aan flarden, waardoor de littekens op haar been niet meer verborgen waren. De ketting deinsden bij elke sprong op haar sleutelbeenderen.
      Plotseling zag ze Voldermort aan het einde van de hal. Ze voelde een drukkend gevoel op haar borst, alsof ze zichzelf probeerde te bedwingen, maar ze wist dat ze daar moest zijn. Dit was iets dat ze moest doen. Ze keek op naar George. Hij zag waar haar blik vandaan kwam en schudde zijn hoofd. 'Niet doen,' zei hij.
      'Hij mag niet ontkomen, George.'
      'Dan ga ik met je mee. Samen kunnen we hem makkelijker aan.'
      Ze schudde haar hoofd. 'Nee. Ik ga niet ook jou kwijtraken. Ik wil voor jullie vechten. Dat verdienen jullie na alles dat ik jullie heb aangedaan. Mijn toekomst was al onduidelijk, maar die van jou niet, George.'
      'Ik ga je dat niet laten doen!'
      'Sorry,' zei ze zachtjes en richtte vliegensvlug haar staf op hem. Meteen bleef hij als verlamd staan. Ze draaide zich om richting Luna, die verderop een Ravenclawer omhoog hield van de grond. 'Luna! George is verlamd!' En ze rende weg toen het meisje aan kwam hollen. Veel tijd gaf het haar niet, maar die voorsprong was genoeg.



Reacties (4)

  • Teal

    NOT MY DAUGTHER YOU BITCH

    LOVE MOLLY

    1 jaar geleden
    • Laleah

      Hahaha heerlijke scene is dat altijd! Kon het daarom niet laten die erin te doen!

      1 jaar geleden
  • VampireMouse

    Wooooow ij moet door dat stukje net georg aan het einde denken aan perkamentus eind 1e jaar met neville. Weet de Engelse tekst ff niet. Maar het tegen je vrienden opnemen is moeilijker dan je vrienden. Pittig dat ze hem verlamd. Maar heb d'r ook wel respect voor en snap het. Super goed geschreven! En fijn dat Neville die slang nu meteen a publiek afmaakt! Had in de film ook gemoeten!!

    Xx

    1 jaar geleden
    • GoCrazy

      Oh wacht ik zal even helpen;)Het was: 'Je hebt veel moed nodig om het tegen je vijanden op te nemen, maar het vereist minstens evenveel moed om het tegen je vrienden op te nemen' (het zijn niet letterlijk die woorden maar daar komt het om neer).

      En Laleah, het is echt super goed geschreven! En dat stuk van Molly, love it!!

      1 jaar geleden
    • VampireMouse

      Ja precies dat! Hahahahahaha ❤️

      1 jaar geleden
    • Laleah

      Hahaha heel gesprek hier! Maar echt super gaaf dat je daar zo aandacht toen je dit las, want dat was in eerste instantie niet iets waar ik het op had gebaseerd of zo! Maar nu je het zegt, inderdaad, dat vind ik iets heel krachtigs en er goed bij passen!

      1 jaar geleden
    • VampireMouse

      Ja joh, we richten straks een fanpage op waar we kunnen discuseren over je verhaal met allemaal theorieën hahaha ❤️❤️❤️

      1 jaar geleden
  • TAMOCHi

    Aaahh spannenddd
    Oh no. We zijn er echt bijna. Bijna bij het eind.
    Ik kan dit gewoon niet aan !
    Zo spannend
    ‘x

    1 jaar geleden
    • Laleah

      Haha jaaa -huil-

      1 jaar geleden
  • Sunnyrainbow

    Zo spannend!!

    1 jaar geleden
    • Laleah

      Thank youu!!

      1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen