Naast wie zouden jullie willen zitten tijdens een horrorfilm?

HOOFDSTUK O2O – DELILAH JENSEN

Vandaag zijn we helaas weinig opgeschoten in de studio. We hebben er maar twee zinnen bij kunnen bedenken, het liep gewoon weer niet lekker vandaag. Zoals op de heenweg reed Tom ook mee met mij op de terugweg. Bill, Georg en Gustav hadden een taxi genomen. En zo zitten we allemaal weer in mijn huis. Het is nu dinsdag, en als het goed is zouden ze zaterdag het hotel weer in kunnen. Georg, Gustav en Tom zitten, eerder liggen, op de bank een film te kijken, en Bill is buiten aan het roken en aan het bellen. Ik zit aan de eettafel een paar teksten te schrijven voor mijn solo album. Maar tot nu toe wil het niet erg lukken, ik heb vrij weinig inspiratie. “Delilah?” Verstoord kijk ik op naar de richting waar de stem vandaan komt, de bank. “Kijk je zo nog een film mee? Deze is afgelopen en het is nog zo vroeg,” vraagt Tom. Ik kijk naar de klok en zie dat het inderdaad pas 21.30 uur is. We waren redelijk vroeg klaar in de studio, om 18.30 uur al, omdat er gewoon niets nuttigs meer uit zou komen. Ik klap mijn boekje dicht en leg mijn pen er netjes naast, om vervolgens de lichten boven de keukentafel uit te doen. Ik plof tussen Tom en Georg in op de bank en maak het mezelf even comfortabel. Gustav pakt extra glazen, een extra fles cola, twee schaaltjes en een zak chips en komt dan weer zitten. Op dat moment gaat de schuifpui naar de woonkamer open en komt Bill naar binnen gestapt. “Bill, kijk je mee?” Vraagt Tom enthousiast. Hij haalt zijn schouders onverschillig op en ploft dan op de hoek van de bank, naast Gustav neer. Ik merk dat er veel lichten gedimd zijn en dat er een paar kaarsen aan staan. “Uh, Tom… Wat voor film gaan we kijken?” Volgens mij heeft hij de toon in mijn stem al door, en een grijns komt op zijn gezicht te staan. “Een horrorfilm, vind je dat niet leuk?” Ik sluit even mijn ogen en zou willen dat ik terug zou kunnen in de tijd en ‘nee’ had gezegd op het aanbod om een film mee te kijken. Als ik geweten dat het een horrorfilm zou zijn… Daar ben ik echt doodsbang voor. Ik slik hoorbaar moeilijk en neem mezelf voor om de hele film goed te kijken, in plaats van weglopen of mijn handen voor mijn ogen te doen. Ik voel Tom zijn arm om mijn schouders heen gaan. “Ik bescherm je wel, als je wilt,” fluistert hij zachtjes, maar hoorbaar voor de anderen, in mijn oor. Het geeft me een fijn en warm gevoel en subtiel nestel ik me wat dichter tegen zijn warme beschermende lichaam aan. “Gaat iemand die film nog beginnen?” Snauwt Bill de rest toe. Ik weet niet met wie hij gebeld heeft of wat er met hem aan de hand is, maar hij is weer in een leuke bui…

Reacties (2)

  • Travelandbeliev

    Bill is such an ass echt waar. Get it together, Kaulitz.

    1 jaar geleden
  • Luckey

    Bill echt waar
    Tom is teminste wel lief voor der
    Georg en Tom

    Antwoord op je vraag
    Die zijn lekker gespierd en voelt dan veiliger aan
    Anders bill

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen