HOOFDSTUK O21 – DELILAH JENSEN

De hele avond heb ik zo dicht mogelijk tegen Tom aangezeten, en heeft hij lieve woordjes in mijn oor gefluisterd. Ik voelde me veilig bij hem. Zelfs toen de film was afgelopen, heb ik me een kwartier lang niet durven verroeren. Gustav en Georg waren zelfs al naar boven gegaan om te slapen. Alleen Bill zat nog op de bank, en Tom, waar ik nog steeds tegen aangeplakt zit. Ik zie dat het inmiddels al 23.45 uur is en ik besluit dat het tijd is om naar bed te gaan. Net al ik anders wil gaan zitten om vervolgens op te staan, staat Bill ruw op. “Nou tortelduifjes. Ik ga roken,” snauwt hij ons toe. Verbaasd kijk ik Tom aan, maar hij kijkt ook verbaasd naar mij, wat aangeeft dat hij ook niet begrijpt waar zijn gedrag vandaag komt. “Bill, ga je wel op tijd slapen? We moeten morgen om 9 uur weer in de studio staan,” als een oudere bezorgde broer spreekt Tom hem toe. “Serieus? Omdat jij een paar minuten ouder bent denk je echt dat je de baas over mij kunt spelen he? Ik bepaal zelf wel hoe laat ik naar bed ga,” en met die woorden knalt hij de schuifpui met een harde klap dicht, waardoor het glas natrilt. Even zitten Tom en ik daar in volledige stilte, verward over Bill zijn gedrag zojuist. “Ik ga slapen, Tom…” Zeg ik zachtjes. Hij knikt begrijpelijk en drukt een kus op mijn wang. “Welterusten, Delilah.”

Dit keer heb ik ervoor gezorgd dat de tafel gedekt was, en om 8 uur zit iedereen netjes aan tafel. Ik ruim het meteen af zodra iedereen ontbeten heeft, en daarna ga ik naar de studio toe. “Zou ik dit keer mee mogen?” Vraagt Georg een beetje verlegen. Tom wilt protesteren, maar ik stem al toe. “Natuurlijk, Georg. Iedereen heeft evenveel recht, toch?” Terwijl ik de laatste zin uitspreek kijk ik even speels naar Tom, die verontwaardigd aan het mompelen is.

De rit naar de studio is Georg duidelijk aan het genieten van de snelle bolide. Hij vraagt veel dingen over de betekenis van technische functies en knopjes en ik weet ze allemaal te beantwoorden. Onder de indruk stapt hij uit in de ondergrondse parkeergarage onder het complex waar ook onze studio in zit. Druk pratend lopen we de studio in, waar Sam al op ons zit te wachten. Tot mijn verbazing klikt het tussen Georg en mij erg goed. Het begint allemaal steeds meer mee te vallen, deze samenwerking. Sam lijkt het op te merken en begroet ons erg enthousiast. Niet veel later komt het overige drietal de studio ingelopen en kunnen we beginnen.

Reacties (1)

  • Luckey

    bill wtf!

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen