Foto bij Epiloog



14 jaar later     

H      et was alsof de herfst nog nooit zo vroeg was gekomen. Nog maar een paar weken geleden was ze lucht warm en de bladeren aan de bomen diep groen. Nu waren ze briljant rood en oranje en hadden ze hun takken nog net niet verlaten in de koude windvlagen die de stof van Eleanors jas binnendrongen. Ze trok de kraag van haar jas omhoog, tot deze boven haar sjaal uitkwam en stapte Kings Cross Station binnen. Het was een tijd geleden dat ze hier was geweest en hoewel ze elk jaar terug was op het schoolterrein, was het dit jaar extra spannend.
      Ze keek omlaag naar haar dochter, wie naast haar een zware kar vooruit duwde en haar hulp had afgeslagen. Ze leek niet op haar met haar blonde haren en blauwe ogen, maar de met spanning gevulde blik op haar gezicht was hetzelfde als die van Eleanor toen zij hier op elf jarige leeftijd had gelopen.
      De kat die lui op een van de koffers liep geeuwde toen ze de hoek om slagen naar perron 9. Vlag bij de boog naar perron 9 3/4 bleef ze staan en keek haar dochter aan. 'Ben je er klaar voor?' vroeg ze.
      Avy knikte. Eleanor ging achter haar dochter staan en samen duwde ze de kar vooruit, dwars door de stenen boog heen. Eleanor voelde de energie van de omgeving veranderen. Ze opende haar ogen en glimlachte. Ze zag de rokende stoomtrein, de beladen karren met krijsende uilen en piepende ratten en padden in kooitjes. Ze zag bekende gezichten en onbekende gezichten, tovenaars en heksen die zich een weg baande door de mensenmassa, net als zij. Ze zochten naar een rustig plekje en leverde de kar in, zodat het personeel de koffers kon inladen.
      Eleanor knielde neer naast haar dochter, die bewonderend naar de enorme trein keek, waar kinderen uit de raampjes hingen en naar hun ouders zwaaiden. 'Vind je het mooi?' vroeg ze.
      Het meisje knikte weer. 'Super mooi! En hiermee ga ik naar Hogwarts?'
      'Ja.'
      'Is het precies zoals in je verhalen?'
      Eleanor glimlachte. 'Nog mooier.' Ze drukte met de top van haar vinger zachtjes op Avy's neus.
      'Waar word ik ingedeeld, denk je?'
      Eleanor glimlachte. 'Dat kan elke afdeling wel zijn. Ik zat in Hufflepuff, maar je oma zat in Gryffindor en je opa in Slytherin. Wie weet kom jij wel in Ravenclaw. Dan heeft onze familie alle afdelingen gehad,' zei ze lachend.
'Wat belangrijk is is dat je vrienden maakt en je je daar thuis voelt. En bedenk je dat hoewel de afdelingen verschillen, je in elk een plekje kan vinden.'
      'En wat als ik nergens thuis hoor?'
      'Dat hoor je wel. Jij bent speciaal. En weet je dat ik weeshuizen in Engeland heb afgezocht naar een speciaal kind, iemand met magie, zodat ik met hem of haar kon delen wat ik vroeger ook had; een echt thuis. En jij hebt dat niet alleen bij mij nu, iets wat ik niet had, maar straks ook op Hogwarts.'
      'Maar jij had dat wel toch? Bij de Weasleys?'
      Eleanor keek haar dochter lang aan toen ze die naam uit haar mond hoorde komen. 'Dat klopt,' zei ze toen, 'de vakanties bij hun waren de mooiste tijden van mijn leven.'
      'Waarom heb ik ze nog niet ontmoet?'
      Eleanor zuchtte. 'Dat ligt ingewikkeld. Misschien komt dat nog, ooit.'
      Avy keek op maar de grote trein, die een laatste fluit liet horen, hij zou weldra vertrekken. 'Ik ga je missen,' zei ze zachtjes en omhelsde haar moeder.
      'Ik jou ook, Avy' Ze haalde een hand door de blonde haren van het meisje. 'Ga maar gauw. En wees niet bang om bij iemand in de cabine te gaan zitten. Zo ontmoette ik mijn eerste vriendje.' Ze grijnsde en duwde haar dochter naar voren richting de deur.
      'Mah-aamm!! Zeg niet zulke gekke dingen!' Avy stapte in de trein en zwaaide nog een keer naar haar moeder voordat ze de gangetjes in verdween. Eleanor keek haar lachend na en zag hoe ze een cabine in verdween. Ze zuchtte diep. Voor haar kleine meisje begon een nieuw avontuur. Ze wachtte totdat de trein voor de laatste keer floot en zachtjes begon te bewegen. Langzaam begon deze het spoor af te rijden en ze zag nog net hoe haar dochter een raam vond en naar haar zwaaide, voordat deze uit het zicht verdween en richting Hogwarts reed.
      Eleanor liet haar hand zakken. Daar ging ze. Het voelde gek nu dat het eindelijk zover was. Zelfs al zou ze haar dochter weldra weer zien, omdat ze nog altijd docent Care of Magical Creatures was, maar ze had besloten haar dochter eerst een paar uur vrijheid te geven. Morgen zou ze zelf terug gaan.
      Eleanor draaide zich om en liep het perron af. Ze bleef echter even staan en keek met grote ogen naar een bekend figuur voor zich. Zijn blonde haren zaten netjes achterovergekamd en zaten nu niet alleen op zijn hoofd, maar ook op zijn spitse kin. Ze glimlachte voorzichtig toen zijn blauwe ogen haar vonden. Ze had hem in geen jaren meer gezien. 'Hallo, Draco,' zei ze en liep naar hem toe.
      Ze glimlachte. 'Je ziet er goed uit.'
      'Jij ook,' antwoordde hij haar. 'Ben je hier om je kinderen uit te zwaaien?'
      Ze knikte. 'Mijn dochter, Avy. Het is haar eerste jaar.'
      'Voor mijn zoon ook.'
      Ze knikte. 'Ze groeien snel op, is het niet?'
      Draco knikte. Ze keek hem in zijn ogen en herkende zijn blik niet meer. 'Het was goed je te zien, Draco. Misschien tot de kerst.'
      Draco knikte en glimlachte. 'Tot de kerst.' En daarna scheidden ze hun wegen weer. Het was een kort gesprek, maar geen van de twee voelden zich er ongemakkelijk onder. En dat was ook niet nodig. Ze kende elkaar niet meer. De personen die samen in de oorlog hadden gevochten, waren allebei verdwenen. En beide hadden er vrede mee.


Reacties (4)

  • Slughorn

    Wauw mooi einde (:
    En nu komt het verhaal van Avy:
    Over hoe awkward het is om je moeder als docent op Hogwarts te hebben en al dat rare gefluister over haar.

    Ik vraag me wel af: als ze nog steeds docent is, en blijkbaar niet op Hogwarts woont, hoe heeft ze in die tussentijd dan voor haar dochter gezorgd voor ze 11 werd (': #random vraag

    1 jaar geleden
    • Laleah

      HAHAHAHA misschien is ze wel super toffe docent johxDmisschien heeft ze wel een break genomen haha is ze pas weer gaan werken nadat ze 11 is geworden hahaha

      1 jaar geleden
    • Slughorn

      Haha dat kan (;

      1 jaar geleden
  • GoCrazy

    Oh het is echt een mooi einde!
    Echt jammer dat het verhaal nu voorbij is:(
    Ik ga het missen:(

    1 jaar geleden
    • Laleah

      Dankjewel!! Ik ga het ook missen!

      1 jaar geleden
  • TAMOCHi

    Aawh. Lieeeff. Ik vind het eigenlijk wel mooi dat ze niet met Draco geëindigd is. Anders was het zo voorspelbaar geweest denk ik
    Maar het is voorbij :c
    ‘x

    1 jaar geleden
    • Laleah

      Ik vond dit ook een heel realistisch einde!

      1 jaar geleden
  • Teal

    Ahhhh jammer dat ze niet samen geeindigd zijn, maar ergens ook wel begrijpelijk!
    Jammer dat het verhaal nu klaar is:(

    1 jaar geleden
    • Laleah

      Ik vind het ook jammer! Zal dit echt gaan missen!

      1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen