Foto bij Hoofdstuk 58

En, en, en?
Wat vinden jullie tot nu?

Ik de bibliotheek binnen en ga de rijen met boeken langs. Ik stop voor een gang en kijk naar de grond. Hier lach ze bijna twee jaar geleden. Mijn beste vriendin lach versteend op de vloer en ik begon hem te flippen. Ik begin zacht te grinniken om mijn gedachtes. Ik was zo bang toen. ik schut mijn hoofd en ga vlug de kasten met boeken langs. ik zie een boek over waterwezens en haal hem uit de kast. Ik kijk naar de kaft en knik dan goedkeurend. Dit kan me misschien helpen. Ik loop naar een tafel en ga er op zitten. Ik sla het boeken op en begin te bladeren.
‘Wil je ons vinden zoek ons liet. Boven de grond zingen we niet. Je hebt een uur dus snel beginnen. Wat we roofden kun je dan herwinnen.’ Zing ik zachtjes en stop dan op een bepaalde bladzijden.
‘Kun je me vertellen, waarom je me weg stuurt als je het antwoord al weet?’ Hoor ik Draco zacht in mijn oor grommen. Ik begin te grinniken en kijk de jongen aan. Hij lacht naar me en heeft een glinstering in zijn ogen. Zijn haar is nog nat en zit door de war. Eigenlijk is hij nog best wel knap.
‘Je zou me toch niet geloven als ik het je zou vertellen. Nu heb je het zelf gehoord en kun je me helpen.’ Zeg ik waarop hij lacht en knikt. hij komt langs me op tafel zitten en zet he gouden ei langs hem neer. Ik kijk weer in het boek en begin weer te lezen.
‘Wist je dat de leerlingenkamer van Zwadderich zich onder het meer bevind?’ vraagt de jongen me waarop ik mijn hoofd schut en hem verbaast aankijk. Wat heeft dit met mijn opdracht te maken? ‘Als je door de ramen kijkt heb je een prachtig onderwater uitzicht. Soms zie wezens voorbij zwemen waaronder meer-mensen.’ Zegt de jongen waardoor ik begin te glimlachen en door het boek begin te bladeren. Ik sla het boek dicht en spring van de tafel af. Ik loop richting de bibliothecaresse mevrouw Rommella af en geef haar het boek. Ze kijkt er even na en knikt dan.
‘Morgen is het boek weer terug.’ Zeg ik waarop ze glimlach en het boek weer terug geeft. Ik pak het gouden ei vast en wenk Draco. Zodra ik buiten de bibliotheek sta zwaai ik een keer met mijn stok en verdwijnt het ei. ik draai me naar Draco toe die me vragend aan kijkt.
‘Kun je mij bij Zwadderich binnen krijgen?’ Vraag ik de hem waarop hij begint te grijnzen en vlug knikt. Ik sluit mijn ogen en denk aan de grijsblauwe ogen en het zwarte haar van mijn vader. Ik maak mezelf iets langer en smaller net zoals hem. Ik open mijn ogen en kijk naar een verbaasde Draco. ‘Rustig maar ben nog steeds het zelfde meisje.’ zeg ik waarop hij lachend zijn hoofd schut. ik zwaai een keer met mijn stok en laat mijn gewaad veranderen naar dat van een Zwadderaar. De jongen bekijkt me van top tot teen en knikt goedkeurend. De jongen pakt mijn hand en wil me mee trekken, maar ik schut mijn hoofd. Hij laat mijn hand los en kijkt verbaast. ik grinnik en ga met mijn hand door zijn natte haar zodat het wat beter zit. ‘beter.’ Zeg ik waarop hij begint te lachen en opnieuw mijn hand vastpakt. Ik weet niet waarom, maar ik vind het fijn dat hij mijn hand vast heeft. Het voelt beschermend en vertrouwd.

Reacties (2)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen