Foto bij ~49~

ik voel twee zachten lippen op mijn voorhoofd drukken. Ik draai me van de persoon weg en hoor een grinnik mijn gehoorgaan binnen stromen.
‘Liefje?’ hoor ik de lieve stem van Jacob vragen. ‘Je moet wakker worden. Je wilde toch iemand zoeken?’ vraagt Jake me waarop ik zwak knik en mijn ogen open. ik draai me om en kijk naar een half naakte Jake. De jongen grinnikt en trekt zijn shirt aan en geeft me mijn spullen aan. Had hij dat shirt nou maar langer uit gelaten.
‘Ik hou van je.’ Zeg ik uit het niet tegen hem. De jongen grinnikt en gaat op het bed liggen. Ik klim van bed af en kleed me vlug aan en wil mijn broek aan doen als ik Jake hoor fluiten. Verbaast kijk ik de jongen aan en zie hem mij van topt tot teen bekijken.
‘Je bent mooi.’ Fluistert de jongen als hij op staat en op me afloopt. Ik voel hoe het bloed naar mijn wangen stroomt en ik naar de grond staar. De jongen lacht zacht, pakt me bij mijn heupen vast en drukt zijn lippen dan zacht op de mijne ‘Ik hou ook van jou.’ Fluistert hij dan in mijn oor en laat me weer los. Vlug trek ik mijn broek aan en spring in zijn armen. ‘Wat is het plan voor vandaag?’ vraagt de jongen me terwijl hij me van de trap af draagt.
‘Ik ga naar school en ga opzoek naar iemand. Jij gaat er ondertussen voor zorgen dat je niet dood gaat van de verveling en komt me dan op halen als ik klaar met school ben.’ Zeg ik waarop de jongen triest knikt en me met grote puppy ogen aankijkt.
‘Oké… Ik vind het goed.’ Mompelt hij zachtjes. ik begin zacht te grinniken en druk mijn lippen zacht op die van hem.
‘Ik beloof dat ik vanmiddag weer van jou ben, maar ik moet dit heel even alleen doen.’ Zeg ik zachtjes waarop hij zwak knik en een kus op mijn lippen drukt. Ik laat de jongen los en loop zonder nog iets te zeggen het huis uit. Die jongen overleeft een paar uur alleen wel. Zodra ik het schoolplein oploop voel ik een angstig gevoel mijn lichaam overnemen. Langzaam loop ik het gebouw binnen en loop het lokaal binnen waar ik in les zou moeten hebben. Ik ga er op mijn vaste plek zitten en kijk naar de deur. Langzaam druppen er meer leerlingen binnen en ik herken ze allemaal. Mij kijken ze verbaast aan en sommige beginnen sluw te lachen. Een jongen heeft het lef om op me af te stappen.
‘Kijk eens wie we hier hebben! Nada is weer terug gekeerd.’ Roept de jongen door de klas.
‘Ze mogen je nog steeds niet! ze vinden je nog steeds even raar!’ Schreeuwt de stem door mijn hoofd. Meteen voel ik een naar gevoel zicht in mijn buik vestigen. Vlug haal ik mijn telefoon uit mijn broekzak en toets Paul zijn nummer in. Ik houd de telefoon tegen me oor.
‘Seth…’ hoor ik de jongen grommen. Wat heeft die arme jongen nu weer misdaan. ‘Hey sis, whats up?’ Vraagt de jongen dan weer vrolijk.
‘Weet je waar Jake is?’ vraag ik de jongen waarop hij met een zachte ja antwoord. ‘Kom met Embry en Seth naar hem toe ik heb een naar voor gevoel.’ Zeg ik zachtjes.
‘Komt goed zusje.’ Zegt de jongen zacht.
‘Nada, wat doe je hier eigenlijk? Je bent ongewenst!’ Roept de jongen door de klas. Ik krimp licht in een en ik luister naar de stilte aan de andere kant van de lijn.
‘April, hoorde ik dat goed?’ Vraagt Paul zachtjes met een licht bezorgdheid in zijn stem.
‘Het is niks Paul. Kom nu maar gewoon.’ Zeg ik en hang dan op. Ik stop mijn telefoon weg en kijk dan naar de docent die het lokaal komt binnen gewandeld. De man kijkt verbaast mijn kant op.
‘Nina Adams. Lang geleden dat ik jou heb gezien!’ zegt hij waarop ik zwak knik.
‘En mijn naam is geen Nina Adams.’ Zeg ik waarop de man me verbaast aankijkt. Niet alleen de man maar heel de klas.
‘Hoe heet je dan?’ Vraagt de man nieuwsgierig.
‘April Lahote.’ Antwoord ik de man. Ik hoor de irritante jongen lachen en zijn groepje lacht mee.
‘Leugenaar dat je bent. Jou naam is Nada Adams!’ Roept een jongen naar me. waardoor er een steek door me heen gaat.
‘Je weet dat ze gelijk hebben!’
‘Ik heb mijn broer terug gevonden. Ik mijn oude naam weer aangenomen.’ Vertel ik ze zachtjes. ik hoor hoe de leerlingen beginnen te lachen en ik voel de tranen in mijn ogen breken. Ik mag misschien een vampier en wolf zijn, maar ik ben zwak.
‘Dat ben je zeker!’ sist de stem.
‘Nada, jij hebt geen familie. Je verzint het allemaal. Je bent knetter gak!’ Schreeuwt de jongen waarop ik vele ander hoor lachen. April, sterk blijven! Toon je zwakte niet!

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen