Foto bij ~50~

‘Je bent niks waard!’ Roept een jongen naar me als ik door de gang van school loop. ‘Nada, heeft geen familie en die zal ze ook niet krijgen.’ Roept een meisje naar me. ik ken het kind niet eens! Ik kijk onderzoekend de gang rond en dan zie ik hem. ergens in de schaduwen staat Louis. Hij wilde wel eens met mij praten. Hij was aardig tegen me en was anders dan andere.
‘Louis.’ Fluister ik zachtjes naar de jongen. De jongen draait zicht verbaast naar me toe. Een kleine glimlach pers ik op mijn gezicht ‘Ik weet wat je bent en ik weet dat je mij misschien kan helpen.’ Fluister ik zachtjes waarop de jongen onopvallend knikt. ‘Kom straks naar me toe.’ De jongen knikt weer en loopt weg.
‘De slet!’ word er geroepen en ik weet gewoon dat het over mij gaat.
‘Gek!’ schreeuwt een meisje naar me.
‘Heb je die vier knapperds op het plein gezien. Ze zijn zo gespierd en knap. Ze staan daar maar een beetje.’ Hoor ik een meisje tegen haar vriendin roepen. ze kijken naar mij en meteen verandert hun blik naar walging ik negeer alles wat er over me word gezegd en loop het schoolgebouw uit. ik wil de drie treden aflopen maar ik word om ver geduwd en beland onder aan de trap op handen knieën. Ik voel mijn handen zacht branden en ik slik zachtjes. ik begin zachtjes te trillen. Ik wil zijn kop er af rukken, maar de stem zegt dat hij gelijk heeft en ik dit verdien. Ik voel een trap tegen mijn zij en ik val op e grond.
‘Je bent een Nada. Je bent niks waard!’ Schreeuwt de jongen naar me. ‘Je bent ben waardeloos! Je bent walgelijk! Je bent niks!’ Gaat iemand anders veder met het schreeuwen. Ik duw mezelf omhoog en ga op handen en knieën zitten. Mijn haar hangt als een gordijn voor mijn gezicht. Ik voel hoe de tranen over mijn wangen glijden als de jongen door gaat met schreeuwen.
‘Je weet dat ze gelijk hebben!’ roept het stemmetje in mijn hoofd.
‘Wanneer ga je nu eindelijk eens een keer weg? Wanneer ga je nu eindelijk een keer dood?’ roept een jongen en de pijn van die woorden voel ik door heel mijn lichaam. Ik sta langzaam op en kijk de jongen aan die tegen me schreeuwt. Ik sta te trillen op mijn benen en ik heb het gevoel dat ik elk moment in kan zakken. De jongen haalt met zijn hand uit en ik sluit mijn ogen. Ik doe niet eens de moeite meer om de klap te ontwijken.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen