Foto bij ~51~

Ik wacht nog op de klap maar hij komt niet. verbaast open ik mijn ogen en kijk naar een brede gespierde rug. Embry? Iemand anders komt voor me staan en trekt me in een stevige omhelzing.
‘Rustig maar April. Het is goed.’ Fluistert de rustgevende stem van mijn broer. Ik kijk zwak op en begin zacht tegen zijn borst te snikken. Ik ben zwak, waardeloos en een nietsnut! Ik kijk voorzichtig opzij en zie dat Jacob word tegen gehouden door Seth.
‘Gasten wat doen jullie nu? Dat kind is niks waard!’ Schreeuwt er iemand. Ik voel hoe zijn armen beginnen te trillen en langzaam laat hij me los.
‘Niks waard?’ Vraagt Paul woedend ‘Haar pink is al meer waard dan jij helemaal bent. Jij hebt het godzame wel over mijn zusje!’ Schreeuwt hij woedend naar de jongen. Ik kijk weer opzij en zie dat Jacob vlug op me afloopt. Hij trekt me in zijn armen. Niks helpt me om te stoppen met huilen. Ik neem niet eens de moeite om te stoppen.
‘Lieverd, rustig maar. Alles komt goed, je bent veilig bij mij. Niemand kan je meer kwaad doen.’ Probeert de jongen me gerust te stellen. Ik wil hem geloven maar ik kan het niet. ‘Seth, let even op April.’ Roept Jake naar Seth. De jongen laat me los en loopt bij me weg. Ik zie dat Seth voor me komt staan en hij lacht naar me. ik kijk hem emotieloos aan en meteen vergaat de blik op de jongen zijn gezicht. Beschermend slaat de jongen zijn armen om me heen en begint me ook te sussen.
‘Rustig maar April alles komt goed. Dan kunnen we weer gezellig met zijn alle naar huis rennen.’ Zegt Seth zacht.
‘Je had het daar net wel tegen mijn vriendin. Je hebt haar gebroken klootzak die je bent! Wat heeft ze jou ooit aan gedaan?’ Hoor ik Jake woedend roepen. Ik herken het geluid van gekraakte botten en dan een doffe klap. Ik begin te rillen en Seth trekt me nog steviger tegen zijn warme lichaam. Ik sla mijn armen om hem heen en sluit mijn ogen.
‘Rustig maar Jake heeft alleen zijn kaak gebroken.’ Fluistert Seth zachtjes in mijn oor. Iemand pakt me vast en wil me van Seth wegtrekken, maar ik schut mijn hoofd.
‘Hey rustig, ik ben het maar.’ Fluistert Jake in mijn oor. Ik schut zwakjes mijn hoofd en duw me nog strakker tegen Seth aan. Ik hoor een grom en een boos iemand weg lopen.
‘Jake, laat haar maar even.’ Hoor ik Seth roepen. Ik word opgetild en stevig vastgehouden en weg gedragen.
‘April?’ Vraagt Louis uit het niets in mijn gedachten. Ik knik heel zachtjes. ‘Ik kom niet tevoorschijn bij die wezens. Maar ik weet wat eraan de hand is. Je weet wat ik ben dus vast ook mijn kracht. Ik zal naar Forks gaan naar die Edward gast. Ik zal getuigen, maar meer niet. Ik zie je snel weer.’ Verteld hij tegen mijn gedachten en dan is hij weg.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen