Een korter hoofdstukje! Hopelijk vinden jullie het iets.


Die middag werd de keuken van het bordeel gevuld met een heerlijke geur. Angelique maakte haar befaamde quiche, een groententaart gemaakt uit bladerdeeg en groenten naar keuze. Ze maakte hem slechts om de zoveel maanden en iedere keer was een klein feest.
Ook vandaag liep de keuken stilletjes aan vol, iedereen aangevoerd door de geur die zich verspreidde door de gangen. Nathan zat aan de hoek van de tafel en keek geamuseerd toe hoe de dames één voor één binnen druppelden. Ze waren allemaal gekleed voor een nieuwe dag in het bordeel en dat stond in scherp contrast met de huiselijke keuken. Met hun zwarte en rode pakjes of lingerie leek het wel alsof ze uit een andere wereld kwamen.
Nathan vond het geweldig; buiten de keuken stond alles in teken van passie en verleiding, maar hier zou altijd een familiale sfeer heersen.
Toen Angelique de quiche op tafel zette, kwamen er meteen geluidjes van goedkeuring en appreciatie van de omzittenden. Alle stoelen waren volzet, behalve die van madame Rosella, die schitterde in afwezigheid.
De quiche werd aangesneden en de ruimte werd gevuld met het favoriete gespreksonderwerp van de dames: hun beroep.
‘Vandaag komt Pierre weer langs,’ zuchtte Sophie, waarna ze nog een hap nam. ‘Het is altijd hetzelfde, klagen, klagen, klagen. Mijn vrouw begrijpt mij niet zoals jij dat doet,’ deed ze hem na. ‘Vorige keer wilde hij niet eens waarvoor hij gekomen was. Hij wou enkel praten,’ ze draaide met haar ogen.
‘Jij hebt makkelijk praten,’ ging Léonie er tegenin. ‘Gisteren had ik eentje die het per se op de vloer wilde doen. Weet je hoe koud dat is?’ Léonie deed alsof ze hevig rilde en de dames grinnikten.
‘Dat is nog niets,’ opperde de roodharige Cecile, ‘Ik heb ooit-’
Op dat moment ging de deur van de keuken open en kwam madame Rosella binnen gelopen. Cecile slikte meteen haar woorden in, sloeg haar ogen neer en nam nog een hap van haar bord. Madame Rosella kon het niet appreciëren als ze kloegen over de klanten, dus ze deden het alleen als ze niet in de buurt was.
‘Wat ruikt het hier heerlijk,’ zei madame Rosella. Ze liet haar ogen over de volbedekte tafel glijden en complimenteerde Angelique met haar kookkunsten. Die glimlachte en bood madame een stuk aan.
‘Nee dankje,’ zei die. ‘Ik moet op mijn lijn letten.' Haar ogen gleden opnieuw over de tafel. 'Cecile, jij zou beter hetzelfde doen. Je hebt al genoeg… extra’s.’ Madame Rosella keek veelbetekenend naar de outfit van het meisje, waar inderdaad niet al te veel spatie meer vrij was. Met een zuur mondje legde Cecile haar vork neer.
‘Nathan?’ Nathan keek op van zijn bord. ‘Kom je even mee?’
Nathan knikte, propte snel nog een laatste hap in zijn mond en liep toen achter madame aan, die al in de gang verdwenen was. Hij bedankte Angelique nog snel en volgde toen zijn bazin naar haar kantoor, waar ze plaats nam.
‘Ik heb een nieuwe opdracht voor je,’ zei madame, zodra ze neerzat.
Nathan nam plaats aan de andere kant en zei: ‘Nu al? Dat is snel.’
‘Wees blij jongen. Het woord wordt verspreid dat we voor snelle en goede informatie zorgen. Je zal niet veel stil zitten, de komende weken.’
‘Prima,’ knikte Nathan. ‘Wat moet ik doen?’

Reacties (4)

  • AmeranthaGaia

    Ik vertrouw die madame Rosella niet. Ik begin haar echt steeds onaardiger te vinden.

    4 weken geleden
  • Hephaistion

    Ooh, ik ben nieuwsgierig naar de opdracht die hij nu krijgt.

    1 maand geleden
  • IrisThePiris

    Love it(Y)

    1 maand geleden
  • Sunnyrainbow

    Leuk om die sfeer in het bordeel zo mee te krijgen!

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen