Foto bij #3

Lucy liet de deur achter haar dicht vallen en leunde tegen de deur aan, wat was er net allemaal gebeurd? Vriendelijkheid is hier niet prioriteit nummer 1, en dan heb je ook nog eens dat iemand je intens aan kijkt, niet boos maar meer intens.. Lucy schudde haar hoofd om uit haar gedachten te komen, ze keek op haar telefoon en zag dat ze nog maar een uur de tijd had om de rest van haar docenten te zoeken voordat ze af had gesproken met Yena voor lunch, Lucy zuchtte rechte haar rug en begon aan haar zoektocht.
Na een uur zoeken, en inmiddels een tas te hebben die 5 kilo zwaarder is begint Lucy haar maag te rommelen, ze had honger.. Dit lopen en zware tillen zorgt voor een goeie eetlust, ze keek op de borden met aanwijzingen van de kantine, want ze wist niet waar ze inmiddels was in dit grote doolhof van een school, ze begon er steeds meer van te begrijpen toen ze steeds meer mensen zag lopen en de geur van eten haar enthousiast tegemoet kwam.. Ze zag mensen harder lopen en sommige pakten hun telefoon en begonnen foto’s te maken en andere te filmen, haar Mandarijn was niet heel goed maar goed genoeg om te begrijpen dat dit niet is omdat er een feestje is.. Lucy versnelde haar pas en probeerde zich door de menigte mensen te wurmen, mensen waren hier sterk dacht ze bij zich zelf, en ze wurmde zich met moeite door iedereen heen, ze hoorde iemand schreeuwen ‘’DIT BLOUSJE IS DUURDER DAN JOUW HUIS! BEN JE BLIND? OF GEWOON ACHTERLIJK?’’ Lucy fronste haar wenkbrauwen, wat een brutaal is dat! Ze kon niet zien wie het was, maar al snel had ze zich door iedereen heen gewurmd en zag Yena staan verstijfd van angst, Lucy keek naast voor Yena en daar stond een jongen tegen haar te schreeuwen en keek haar dodelijk aan, Lucy kneep haar ogen fijn en nam de jongen in zich op.. Was dat niet die jongen die een uur geleden nog naar haar keek in die klas? Zijn blik was nu totaal anders, er stonden 3 andere jongens naast die niks zeiden, al leek er één medelijden te hebben, Lucy keek om zich heen en zag dat niemand ingreep, ze stonden te filmen te lachen en te genieten van de show die er opgevoerd werd, Lucy gooide haar tas neer ‘’YENA!’’ riep ze terwijl ze naar voren liep en haar zware tas achter liet op de grond, ‘’Gaat het ?’’ en ze legde haar hand op Yena haar arm die de tranen in haar ogen had staan ‘’Ik deed het niet express’’ stamelde Yena met een bibberig stemmetje tegen Lucy ‘’Natuurlijk deed je het niet express’’ antwoordde Lucy ‘’Zeg dat maar tegen mijn shirt’’ zei de jongen tegen Lucy met een dreigende toon, Lucy keek langzaam opzij maar keek tegen de koffie vlek aan op de jongen zijn borstkas/buik, ze bewoog haar hoofd omhoog en het duurde even voordat hun ogen kruiste, allemachtig wat is die kerel lang, dacht Lucy bij zich zelf maar herinnerde zich al snel wat er gaande was ‘’Alsof mij dat wat kan schelen’’ zei Lucy op de meest boze toon die ze had, en ze pakte Yena lege koffie beker op ‘’Jij durft’’ zei de jongen met een nog kwaaiere toon dan hij al had, Lucy ging recht op staan met Yena haar lege koffie beker waarvan de inhoud overduidelijk op de jongen zijn blouse zat‘’En waarom zou ik dit niet durven? Wie denk je dat je bent?’’ Iedereen om haar heen haalde diep adem, en wel zo luid dat Lucy om zich heen keek naar de mensen die van lachen en roddelde overgingen op pure zenuwen, ze fronste haar wenkbrauwen en keerde zich terug naar de jongen ‘’Je hoeft niet tegen iemand tekeer gaan als het ongelukje was, en die blouse? Die kun je vast wel opnieuw kopen of he tip breng het naar een stomerij het is maar koffie geen rode wijn!’’ Ze duwde de lege koffie beker in de handen van de jongen die het met schrik aan nam, en haar aan keek alsof ze zojuist een kat vol met vlooien in zijn handen had geduwd, ze pakte Yena haar tas van de grond gaf die aan Yena en trok haar mee naar de uitgang van de kantine, ze pakte haar eigen tas op gooide die om haar schouders en gaf de jongen nog een kwade blik, die nog steeds vol verbazing en afschuw met een lege koffie beker in de handen stond die ze hem had gegeven.
Yena begon te snikken, ‘’sorry Lucy ik heb de lunch verpest’’ Lucy legde een arm om Yena heen en nam haar mee naar een bankje in de gang ‘’Je hebt het niet verpest, je gooide niet expres koffie over hem heen! Hij ging echt te ver’’ Lucy wreef over Yena haar rug als troost ‘’Yena is het toch?’’ Hoorde de meiden iemand zeggen met een zwoele rustige stem, en ze keken beide tegelijk op, een jongen met chocolade bruin haar goed gekleed en een bril, stak zijn hand uit met daarin een jas, ‘’Dit liet je liggen in de kantine’’ zei hij kil, en Yena nam het vest aan ‘’bedankt Ximen’’ en ze knikte dankbaar naar de lange jongen, hij keek haar aan en Lucy dacht een klein sprankeltje te zien in zijn ogen ‘’Hoe gaat het met je?’’ vroeg hij met zijn zwoele stem aan Yena die verbaasd naar de jongen die Ximen heette op keek ‘’Goed ik was klunsig’’ Lucy draaide met haar ogen ‘’Pfff klunsig..’’ en Ximen verwijderde zijn blik van Yena en keek naar Lucy ‘’Is er iets?’’ vroeg hij aan Lucy ‘’Ze was niet klunsig hij was gewoon een onbeschofte klootviool’’ Yena sloeg haar hand voor haar mond en keek Lucy met grote ogen aan en draaide zich in een ruk om naar Ximen ‘’Dat bedoelde ze niet zo! Ze meende het niet!’’ Ximen stak zijn hand op ‘’Dus jij vind Daoming si een hoe zei je dat? Klootviool? Hmm.. Interessante woordkeuze’’ Hij draaide zich weer om naar Yena ‘’Ik hoop dat je nog een prettige middag hebt’’ en gaf Yena een scheef glimlachje, en Yena begon te blozen, Lucy keek de jongen met ongeloof aan en zag hoe hij zich omdraaide en weer richting de kantine liep ze draaide zich om naar Yena die haar een stomp tegen haar arm gaf ‘’AUW!? Is dat je bedankje van mijn reddingsactie?’’ En ze wreef pijnlijk over haar arm ‘’Weet je wel tegen wie je net tekeer ging, en wie je net hebt uit gescholden en tegen WIE ‘’ Lucy keek Yena met grote ogen aan ‘’Hoe kun jij je eigen zin nog begrijpen?’’ Yena zuchtte ‘’De jongen die net tegen mij schreeuwde was Daoming Si, de leider van F4 die jongens die je vanmorgen zag’’ Lucy lachte ‘’Zag? Ik zag alleen hun haar en de rest alleen maar gillende meiden meer niet’’ Yena rolde met haar ogen ‘’Lucy, je snapt niet wat je net hebt gedaan je bent niet alleen tegen Daoming Si in gegaan.. Maar daarnaast heb je hem uitgescholden tegen Ximen, 1 van Daoming Si zijn beste vrienden!’’ Lucy keek Yena aan met schaapachtige ogen ‘’En waarom moet ik dit erg vinden? Want ik krijg het idee dat dit een slecht ding is’’ en ze wees naar Yena en wiebelde met haar vinger om haar punt duidelijk te maken. Yena zuchtte ‘’ Oh Lucy je hebt jezelf in de problemen gebracht, en dat voor mij! Ik vind het zo erg’’ Lucy stak haar handen op ‘’Oké ben je klaar? Dan ga jij nu naar huis en ga je uitrusten en ga je morgen weer opnieuw naar school, je zit hier met tranen over je wangen, je gaat naar huis en ik red mij wel oke? Ik heb morgen pas les dus ik ga met je mee naar de bus’’ Ze trok Yena aan haar arm omhoog die probeerden te protesteren maar ze duwde haar vooruit door de gangen naar de bushaltes toe.

**Volgende dag**
Lucy zat in de bus, maar had geen Yena gezien bij de bushalte en ook niet in de bus.. Ze hadden geen nummers uitgewisseld wat niet handig was want ze had geen idee waar Yena was, ze keek naar buiten en legde haar hand onder haar kin, ze heeft de hele nacht niet kunnen slapen, Yena scheen heel serieus te zijn over die hele f4 groep en die daoming nog wat.. en dan die jongen die met haar aan het flirten was op zijn eigen vreemde manier, Lucy zuchtte, gaat dit het hele jaar zo? Want dan houd ze het niet vol, ze had zich volgens Yena nu al in de problemen gewerkt en waarvoor? We zitten op de universiteit geen middelbare school! Lucy was zover in gedachten geraakt dat ze niet doorhad dat de bus al stil stond en de meeste studenten al uit de bus waren, ze borg gauw haar spullen in haar tas deed die op haar rug en liep de bus uit, op naar mijn eerste les. Ze had gisteren haar papieren bestudeerd en als het goed is moest ze nu in één stuk door kunnen lopen naar haar eerste lokaal, ze liep het de brug over en zag mensen naar haar kijken en wijzen, Lucy voelde zich ongemakkelijk en greep de hengsels van haar rugzak vast en liep met een snel pas door de menigte heen die haar zelfs begonnen te filmen.. Lucy voelde zich rood worden en haastte zich door het school gebouw naar haar eerste lokaal, toen ze de deuren in de verte zag begon ze opgelucht te raken, ze keek om zich heen en deed de deuren van het lokaal open waar ook iedereen haar schijnbaar kende want het geroddel begon meteen, Lucy zuchtte en begon te geloven dat Yena wel eens gelijk kon hebben, ze liep helemaal achter in het lokaal de trap op van de tribune en ging in de achterste rij zitten en legde haar studieboeken voor haar neer haar pennen en andere benodigdheden stalde ze uit..Ze keek naar voren en zag nog geen docent, ze legde haar hoofd in haar handen waarom kon de les niet gewoon beginnen dat had haar eerste uurtje een stuk minder ongemakkelijk gemaakt ‘’Lucy? Toch?’’ Hoorde ze iemand zeggen en ze haalde haar hoofd uit haar handen en ging recht zitten ‘’Uhm ja?’’ zei ze onzeker en keek naar de jongen die ze herkende van Daoming nog wat zijn groupie van gisteren ‘’Ik ben Meuizo, en Daoming Si wil je dit geven’’
Lucy keek naar Meuizo zijn handen en hij overhandigde haar een envelop…

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen