HOOFDSTUK O29 – DELILAH JENSEN

Met een enorme hoofdpijn word ik gedesoriënteerd wakker. Ik knipper een paar keer met mijn ogen en wrijf er even in, om mijn zicht iets minder wazig te maken. Helaas helpt het maar een beetje. Ik kijk verbaasd als er allerlei zwarte vlekken op mijn handen zichtbaar zijn. Fronsend kijk ik ernaar, tot ik me weer herinner dat ik mijn make-up er gisteren niet meer heb afgehaald. Veel meer van gisteren herinner ik me niet meer, op de nare gebeurtenis in de toiletten van de club na wel, helaas. Na een paar keer knipperen met mijn ogen is mijn zicht weer helder. Ik wil opstaan maar dat gaat niet zo makkelijk, er ligt iemand naast me. Verbaasd kijk ik wie het is, de persoon heeft de dekens over zijn hoofd getrokken. Voorzichtig trek ik de dekens iets opzij, en geschrokken sla ik een hand voor mijn mond als ik zie wie het is. Niemand minder dan Bill ligt naast me in bed. Verwoed probeer ik mijn gedachten op een rijtje te krijgen, hebben we iets gedaan? Nee toch? We mogen elkaar toch niet? Allerlei gedachten spoken door mijn hoofd, waardoor deze alleen maar meer pijn gaat doen. Ik heb een kater van gisteren, maar ook lijkt het alsof mijn hoofd in brand staat doordat die jongen van gisteren zo hard aan mijn haren heeft getrokken. Bij die herinnering voel ik me misselijk, ik besluit dat ik zo snel mogelijk wil douchen. Ik klim onhandig over Bill heen. Ik pak een schoon lingeriesetje en een wijd zwaet shirt met print, zonder te kijken wat het verder is, om zometeen aan te doen. Ik ga naar de badkamer en neem een hete douche, alle vieze momenten van gisteren van mijn lichaam afspoelend.

Na de douche kleed ik me om in het lingeriesetje en het wijde shirt, ik haal mijn overige make-up van gisteren eraf en ga naar beneden toe. Ik zie dat Tom, Georg en Gustav al wakker zijn. Ze zitten aan de tafel te ontbijten. Ik mompel iets wat op ‘goedemorgen’ moet lijken en loop meteen door naar de keuken om een verse kop koffie voor mijzelf te maken. Zodra deze gezet is neem ik een slok en sluit ik even mijn ogen, genietend van de cafeïne die mijn lichaam tot zich neemt. Als ik me om draai met mijn kop koffie in mijn handen, om naast Tom aan de tafel te gaan zitten, zie ik de jongens grijnzen. Vragend kijk ik ze aan. “Ik wist niet dat jij een stiekeme Tokio Hotel fan was?” Vraagt Tom nog steeds met diezelfde grijns op zijn gezicht. Ik volg zijn blik en kom er tot schrik achter dat ik een shirt met een opdruk van Tokio Hotel aan heb getrokken. Die moet één van de jongens deze week toen ze hier sliepen in de was moeten hebben gedaan en heb ik hem per ongeluk op mijn stapel met was gelegd, waardoor hij in mijn kast lag. Ik zucht zachtjes en neem dan alsnog plaats naast Tom. Meteen heeft hij een bezorgde blik op zijn gezicht. “Hoe gaat het nu met je?” Vraagt hij met een net zo bezorgde stem. Ik haal mijn schouders onverschillig op. “Ik heb ontzettend veel hoofdpijn en ik voel me zo vies,” geef ik eerlijk toe. Tom zijn gezichtsuitdrukking veranderd naar kwaad, waarschijnlijk omdat hij woedend op de jongen is die dit heeft gedaan. Dan schiet me iets heel belangrijks te binnen. “Tom… Waarom ligt Bill bij mij in bed?” Vraag ik bijna onhoorbaar van de schaamte. “Omdat je vannacht aan het gillen was van de nachtmerries. We hebben besloten dat Bill het beste bij je kon blijven slapen om je gerust te stellen zodat je je bescherm zou voelen. En aangezien ik een relatie met Heidi heb leek het me ongepast om bij je te slapen. Ik weet dat ze het niet zo heel erg had gevonden gezien de omstandigheden, maar toch leek het me een beter idee als Bill het zou doen,” legt hij uit. Opgelucht haal ik adem, gelukkig is dat de reden en niet iets anders.

Reacties (2)

  • Luckey

    en bill vond dat goed!!
    hopelijk doen ze nu liever tegen elkaar


    eigenlijk stel rotzakken omdat shirt stiekem te geven XD

    1 jaar geleden
  • Travelandbeliev

    Cant wait for them to be together honestly

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen