Foto bij H100: Kaori ~ Nick

Ik ritste mijn rugzak dicht en stopte mijn gsm in mijn broekzak. Het zou binnen een half uur praktisch volledig donker moeten zijn en dan gingen Khana en ik op pad. Over Khana gesproken… waar was ze? Ik keek fronsend om me heen, maar ik zag haar niet meteen staan. Ze stond daarjuist toch nog naast mij? Ik wandelde van de badkamer naar de slaapruimte en trof haar daar slapend aan met haar rugzak in haar armen. Ik vond het nog altijd een raar concept dat normale mensen moesten slapen en dat de hele nacht lang… Ik draaide me om en ging verder met mij klaar te maken.

Toen het praktisch volledig donker was, maakte ik Khana wakker. Ze keek me versuft aan en vroeg: “Wat is er?” “Het is donker, we kunnen op zoek gaan naar Kaori”, antwoordde ik en ze zuchtte even moe. “Ik kom, ik kom…”, mompelde ze toen en ze ging haar schoenen halen. Om niet op te vallen, moesten we langs ons raam gaan. Ik opende het raam alvast en merkte dat er een licht briesje stond. De maan en de sterren waren duidelijk te zien in de heldere nachthemel en de temperatuur was aangenaam. Ik keek al even naar het meer, maar ik kon nog geen long bekennen. Ik draaide me om toen ik Khana hoorde aankomen en zei: “Dames eerst.” Ze mopperde wat, maar wist toen via de vensterbank en een richel naar het uithangbord te schuifelen. Snel stapte ze over de staaf van het bord naar de dichtstbijzijnde tak van de boom die naast het hotel stond en sprong zo naar het dikkere gedeelde van de tak. Toen klom ze met gemak naar beneden via de stam en keek me afwachtend aan. Ik gooide onze rugzakken al naar beneden en deed het licht toen uit. Khana had alles opgevangen en ik speelde wat vals door de tak van een andere boom naar mij toe te laten groeien. Toen klom ik via die boom naar beneden en gingen we allebei op weg.

Khana scheen met haar zaklamp weer even over het water, maar nog steeds zagen we niemand. “Waar zou ze toch zijn?” hoorde ik Khana mompelen. “Misschien daar?” zei ik en wees wat verderop. Ik ging voorop met een vlam in mijn hand en we liepen stil verder. Opeens hoorde ik een plons en meteen zag ik Khana met haar zaklamp die kant op schijnen. Ik zag enkel het water wat rimpelen, maar voor de rest was er niet echt iets te zien. “Wat was dat?” vroeg Khana en ik wou net antwoorden, toen Khana opeens verdween terwijl haar zaklamp op de grond viel. Wat? Waar was ze? Nog geen 5 seconden later hoorde ik een plons en met Khana’s zaklamp scheen ik snel op die plek. Ik zag het water ruw rimpelen en toen zag ik Khana boven komen. Ze hoestte en probeerde boven te blijven, maar ze verdween terug onder water. Toen zag ik iets onder het wateroppervlakte glijden en opeens sprong het uit het water. Stomverbaasd zag ik hoe de long half door de lucht zweefde met Khana op haar rug, om dan zo’n 100 meter verderop terug in het water te duiken. Volgens mij hadden we Kaori gevonden…

Ik liep tussen de struiken door naar de oever die het dichtst bij de plaats waar ze onderdook, lag. Tot mijn verbazing zag ik daar Khana al drijfnat staan, terwijl Kaori naar haar keek. Haar manen wapperden in de lichte bries en ze keek majestueus neer op Khana. Toen ik er bijna was, keek Kaori naar mij en zei: “Ah Nick, je hebt ons toch nog gevonden…” Ik boog respectvol en ging bij Khana staan. “Ja, inderdaad… Kaori, we hadden gehoord dat…”, begon ik, maar ze knikte al. “Ja, dat ik gewond was… De jagers hebben twee van mijn klauwen verwijderd”, zei ze en ik hoorde de ingehouden woede in haar stem. “Hoe is het gebeurd?” vroeg Khana en ik zag Kaori’s ogen donkerder worden. Toen ze weer sprak, klonk haar stem giftig en als een woeste storm. “Ze hebben een grote hoeveelheid drugs geloosd in dit meer, ik kon nog net mijn ei redden voordat ik versuft op de oever belandde”, zei ze en ik zag haar staart ruw heen en weer bewegen in het water. Zowel Khana als ik keken haar geschokt aan.

“Wat… maar uw ei is toch in orde, hoop ik? Ze hebben er toch niets mee gedaan?” hoorde ik Khana bezorgd vragen en Kaori’s ogen verzachtten. “Ja, mijn geliefde ei is veilig… En het zal binnenkort uitkomen…”, zei ze liefdevol en ik zag dat Khana ondertussen ook al iets uit haar rugzak had gehaald: een flesje. “Dat is fijn om te horen, ik heb iets bij om de wonden van uw klauwen te genezen…”, zei Khana toen en ze deed de dop van het flesje. Ik zag dat Kaori ook niet zo blij was met de geur en ze keek twijfelend naar Khana, maar zij zei: “Ik weet dat het niet lekker ruikt en het smaakt ook niet lekker, maar hiermee geneest u sneller en bent u ook sneller in staat om uw ei te beschermen met uw volledige kracht.” “Vooruit dan”, zei Kaori en ze nam het flesje in haar mond, om het dan achterover te kappen. Snel gaf ze het flesje terug en nam een grote slok water. “Zie je wel? Een beetje suiker erbij en het zal zeker beter smaken”, fluisterde ik tegen Khana en ze stootte me even aan.

“Oh ja, nu weet ik het weer”, zei Kaori opeens en zowel Khana als ik keken haar aan. “Ik had je niet meteen herkend, maar nu herinner ik je weer Nick. Je bent zo gegroeid…”, zei ze en ik keek haar verward aan. “Uhm… hebben we elkaar al eerder ontmoet?” vroeg ik verward. Ik kon me haar echt niet herinneren… Ze knikte en duwde me zacht met haar snuit. “Ja, je was nog maar een baby… Je ouders brachten mij en Akihito een bezoek, zodat Akihito jouw toekomst kon zien… Je hoofd was echt groot en…”, begon ze nostalgisch te vertellen, maar ik onderbrak haar snel door te zeggen: “Wat zag Akihito dan?” Ik hoorde Khana even grinniken en Kaori keek ons verbaasd aan, maar zei toen: “Dat zal je zelf wel ondervinden, jonge kitsune. Ga maar snel terug naar jullie verblijfplaats, over een uurtje komen de eerste mensen hier wandelen…” “Dat zullen we doen. Dank u om voor ons te verschijnen”, zei Khana en Kaori knikte even. Khana en ik bogen als afscheid en Kaori verdween weer onder water. Wij draaiden ons snel om, om terug naar ons hotel te gaan. Ik vroeg me nog steeds af wat Akihito had gezien in mijn toekomst… Zou het erg zijn? Is dat de reden dat… dat ze… mij…? Ik schudde mijn hoofd even en wandelde verder. Ik zou wel zien wat de toekomst zou brengen…

Reacties (1)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen