Ik liep ietwat gehaast naar het dichtstbijzijnde metrostation en nam de lijn die me naar het campus bracht. Het geheel duurde een tijdje en ik had dan ook maar net de tijdslimiet die ik met Zayn afgesproken had weten te behouden. Eenmaal op het campus aan gekomen kwam ik toevallig Jamie tegen. Het was eerder een hindernis dan een geluk, om eerlijk te zijn. Ik kon het niet echt gebruiken dat hij dacht dat ik op het campus kwam overnachten.
"Hé Lou!" zei hij enthousiast.
"Hey" antwoordde ik dus maar, ietwat met tegenzin. Maar die tegenzin kon ik natuurlijk niet te overduidelijk laten merken.
"Wat kom je doen? Kom je op het campus overnachten voor een keer?" vroeg hij nieuwsgierig.
Ik schudde mijn hoofd "ik moet mijn project even bespreken".
Jamie trok zijn wenkbrauw op en knikte maar "dus, ik zie je straks niet in de kamer?"
Ik schudde mijn hoofd "ik vrees van niet, helaas".
Ik was graag nog even gebleven, maar wanneer Harry merkte dat ik weg was gegaan, ging dat vragen oproepen. De kans dat dat ging gebeuren was sowieso al groot, maar ik wou het risico niet nog groter maken.
"Helaas" merkte Jamie op, waarna hij afscheid nam van me en verder liep. Dat hij er niet echt blij mee was kon ik goed begrijpen.
Maar goed, ik had geen tijd om er te lang bij stil te staan. Zayn had gezegd dat ik gewoon naar zijn kamer kon komen. Dat was voor mij een teken dat Liam hoogstwaarschijnlijk niet aanwezig was in de kamer. Mijn gelijk kreeg ik dan ook. Zayn liet me binnen nadat ik een korte klop op de deur gegeven had. Ik was voor zover ik wist nog nooit in deze kamer geweest. Ik ging regelmatig met Liam om en hij wist ook hartstikke goed hoe onze kamer eruit zag, maar hoe zijn kamer eruit zag wist ik niet. Het was niet erg spannend. Her en der hingen een aantal posters en foto's, maar het was vrij duidelijk dat het allemaal van Liam af kwam. Rondom Zayn's bed was het leeg. Zijn bed was ietwat rommelig en bevatte weinig persoonlijks. Liams bed was netjes opgemaakt en ik begon me onderhand af te vragen hoe lang hij er al niet meer in had gelegen. Het was inmiddels wel duidelijk dat hij bij Jamie wou blijven. Wellicht hield hij gewoon van een perfect opgemaakt bed en sliep hij hier wel.
Zayn stopte me een briefje toe "dit is het adres". Ik keek naar het adres dat op het briefje gekrabbeld was en knikte uiteindelijk. Vervolgens zocht ik het adres op op mijn navigatie app. Het was een kwartiertje lopen. Dat was wel te doen, gokte ik zo.
Zayn schoof me twee zakjes toe "en dit moet je afleveren".
Ik keek naar de inhoud van de zakjes en trok mijn wenkbrauw op.
"Wat is dit?"
Zayn trok ook een wenkbrauw op "maakt dat iets uit? Minder vragen, meer zaken doen".
Ik knikte maar gehoorzamend en stak de twee zakjes in mijn jaszak, waarna ik bemoedigend naar Zayn knikte.
Zayn knikte terug "morgen tijdens de lunch geef je me 80% van de opbrengst".
Ik knikte, gezien ik de regels wist. Vervolgens verliet ik maar eens de slaapkamer. In de hal was het vrij stil. Het was dan ook wel al wat later op de avond. Ik lag veel liever gewoon lui bij Harry op de bank. Maar nee, ik was even drugs gaan dealen. Waarom ook niet, toch?
Rustig aan liep ik naar buiten en over het trottoir naar het appartement waar ik verwacht werd. Het was nog best wel druk op straat, maar dat was niet erg vreemd in New York. Ik vroeg me oprecht af wat Harry aan het doen was. Was hij al wakker geworden? Ik had nog geen bericht ontvangen. Ik ging er dus maar van uit dat hij nog sliep en ik hoopte dan ook dat dat zo zou blijven totdat ik weer terug zou zijn in het appartement.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen