Van mijn hoofdstuk volgorde klopt helemaal niets meer, maar dat heb ik in mijn voordeel gebruikt voor de nieuwe hoofdstukken die klaar staan de komende dagen! Het belooft spannend te worden.

Zayn was uiteindelijk vertrokken en zo waren Louis en ik weer de enige in het appartement.
Louis leek al aanstalten te willen maken om terug naar de slaapkamer te gaan maar daar hield ik hem in tegen.
Louis keek me verward, maar ietwat schuldbewust, aan.
"Ik denk dat jij een preek verdient" merkte ik op.
Louis keek me aan "pardon?"
"Drugs dealen?! Liegen?" Waarom doe je dat Louis?"
"Zayn heeft me gedwongen om te gaan dealen en liegen deed ik omdat ik jou geen fout beeld van me wou geven" gaf hij zachtjes toe.
"Louis daar moet je echt mee kappen. Dat is een hartstikke gevaarlijk circuit" zei ik ietwat streng.
Louis zuchtte "dat weet ik ook wel. Ik doe mijn best, oké?"
"Ik wil je echt niet meer in de buurt van drugs betrappen. Niet voor jezelf en niet voor anderen. Je hebt al genoeg dingen aan je hoofd en dit kan er echt niet meer bij. Begrepen?"
Louis rolde met zijn ogen "ja papa". Vervolgens liep hij voor me uit naar de slaapkamer. Ik keek hem even na en sjokte uiteindelijk ook maar naar de slaapkamer. Louis lag inmiddels in bed, aan zijn eigen kant van het bed. Ik stapte zelf aan mijn kant in en keek even naar zijn rug, gezien hij die naar me toe gedraaid had. Een zachte zucht ontsnapte mijn mond, terwijl ik zelf ook maar met mijn rug naar hem toe ging liggen. Ik wou hem geen preek geven, maar het moest echt stoppen. Ik snapte ook wel dat hij zich nu slecht voelde, dat snapte ik maar al te goed. Hij was echter zelf degene die er een punt achter moest zetten. Ik wou er graag voor hem zijn, maar dit was grotendeels iets waar hij zelf iets aan moest doen. Het leek er tevens op dat Zayn ook wel aangetast was door mijn preek. Ook dat was een positief teken, want Zayn wou wel degelijk veranderen. Tenminste, dat was wat hij zei. Gezien Louis voor Zayn werkte, was het handig wanneer Zayn daadwerkelijk zou stoppen.
Net op het moment dat ik voelde dat ik langzaam weg zakte, hoorde ik zacht gesnik. Ik opende weer traag mijn ogen en wachtte even om te bevestigen dat ik het daadwerkelijk gehoord had. Het gesnik ging verder.
Ik draaide me langzaam om en schoof naar Louis toe, waarna ik mijn arm om zijn middel sloeg.
"Ga weg, jij hoort te slapen" zei Louis met een trillende stem.
"Louis ik wil niet dat je wacht tot ik slaap om te gaan huilen" zei ik zachtjes.
"Is er iets wat je wil dat ik wél doe?" zei Louis nu jankend.
"Hoe bedoel je?" vroeg ik verward.
"Ik krijg al de hele tijd preken over wat ik niet moet doen, maar ik weet ook donders goed dat ik fout bezig ben. Het doet pijn" legde Louis jankend uit.
Ik nam Louis nog wat steviger vast. "Oh nee Lou, ik wou je echt niet kwetsen. Sorry Lou, dat was echt niet mijn bedoeling" mompelde ik in zijn nek terwijl ik zachtjes een kusje drukte.
Louis maakte een zacht bevestigend geluid en mompelde een zachte "sorry".
"Het is oké, ik wil er voor je zijn. Ik wil je alleen gewoon behoeden voor wat er kan gebeuren en ik wil niet dat je iets overkomt" zei ik zachtjes.
"Dat begrijp ik wel, ik zit gewoon niet lekker in mijn vel" zei Louis zachtjes.
"We gaan naar een oplossing zoeken, oké?" antwoordde ik weer zachtjes.
Louis maakte een bevestigend geluid. Het leek wel mijn nieuwe stopzin. Louis liet een geeuw horen en draaide zich vervolgens om, om zich tegen me aan te vleien. Ik glimlachte en drukte een kusje op zijn kruin. Ik merkte dat hij alle dekens zo dicht mogelijk om zichzelf heen getrokken had terwijl hij op mijn sleutelbeen lag met zijn hoofd. Het was belachelijk warm, maar Louis leek zich hartstikke comfortabel te voelen op deze manier. Ik nam me voor om te wachten totdat hij sliep voordat ik zelf ging slapen.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen