Foto bij Taste of Italy.

De rest van de dag heb ik gespendeerd aan het strand, ik ben heerlijk gekleurd en besluit vervolgens om mijzelf klaar te maken voor de avond, morgen vlieg ik al weer terug maar, ik besluit het uiterste uit vandaag te halen. Ik grijp naar een little black dress en een stel prachtige hakken. Perfect voor vanavond. Met of zonder Stefano. Alleen al wanneer ik zijn naam zeg in mijn hoofd gaat mijn hart al tekeer, als ik heel eerlijk ben hoop ik dat hij mij kan vinden. Ik kleed mij om en maak mijzelf gereed. Dan pak ik mijn tas en verlaat mijn hotel kamer. Eenmaal in de lobby beneden kijk ik even om mij heen, het is exact 18:00. Dan kijk ik naar de uitgang en zie Stefano daar. In pak en al. Mijn hart klopt in mijn keel en glimlachend loop ik elegant op hem af. Het personeel stopt waarmee ze bezig zijn en kijken mij na. Ik kan hier wel aan wennen, het is net alsof ik in een slechte film zit. Mag ik dit altijd hebben? 'Rose, fijn dat ik je zie.' Zegt hij zacht en bied mij een arm aan die ik aangrijp. 'Waar gaat het heen?' 'Niet ver hier vandaan zit een heerlijk restaurant, je zult het wel zien.' ik knik en we vertrekken.

Eenmaal aangekomen zie ik een met lampjes verlicht terras met allemaal mensen. Als het nog niet romantischer kon klonk er live muziek in de verte. Hij schuift de stoel voor mij naar achteren zodat ik plaats kan nemen, dan neemt hij zelf plaats en besteld gelijk een fles witte wijn. 'Rose, het was waarschijnlijk onbeleefd om je zo te benaderen eerder vandaag. Maar, je hebt een charme over je die je zelf niet eens door hebt. Dat intrigeert mij enorm.' Ik voel de hitte in mijn gezicht opstijgen maar hou mijn rust. 'Dank je wel Stefano, ik waardeer je woorden enorm.' Hij glimlacht en bijt op zijn onderlip, 'je gaat morgen al weg zeker?' Ik knik 'ja klopt, weer terug naar Amsterdam.' 'Wanneer zal ik je weerzien?' Ik kijk verrast 'misschien ooit?' Hij slaakt een zucht en reikt zijn hand uit op tafel naar die van mij, ik leg mijn hand er in en luister. 'Ik weet het, typisch om te zeggen. Maar, ik ben zó betoverd door jouw aanwezigheid. Je hele lichaam schreeuwt charisma. Laat me je een onvergetelijke avond geven en een mooi verhaal voor later wil je?' Ik denk na en wend mijn blik even af. 'Goed, maar vertel mij jouw verhalen dan?' Hij knikt en glimlacht met intens geluk. 'Wat wil je weten?' 'Gewoon, alle bijzondere verhalen die je maar hebt.' Hij knikt en zucht.

Na uren gepraat te hebben over zijn jeugd, werk en familie besloten we op te stappen om een stukje te gaan wandelen zodat het eten kon zakken. We liepen langs het water en bespraken nóg meer. 'Wat zijn jouw verhalen dan liefste?' Ik kijk hem aan en stop om te leunen tegen de stenen reling van de brug. 'Ik denk dat dit het mooiste verhaal tot nu toe is.' knik ik. Stefano fronst 'hoezo? Je bent een van de mooiste vrouwen die ik ooit heb gezien, je hebt het allemaal.' Ik glimlachen rol mijn mijn ogen 'hou toch op!' 'Wat? het is zo. Er moet meer zijn.' Ik schud mijn hoofd 'nog niet, maar, dankzij vanavond wil ik er meer hebben.' Hij loopt wat dichter naar mij toe en plaatst zijn handen om mijn middel om mij vervolgens op te tillen en op de reling te plaatsen. 'Je bent het mooiste en tegelijkertijd het meest verdrietige wat ik tot nu toe in mijn leven heb mee gemaakt Rose.' Ik kijk hem aan in zijn groen bruine ogen en een golf van warmte vult mijn lichaam. 'Het spijt me daar voor.' Zeg ik kort en terwijl ik mijn mond open om het te vervolgen plaatst hij zijn lippen op die van mij, zijn tong glijd langs mijn lippen terwijl zijn hand van mijn middel naar mijn ruggengraat glijd. Hij plaatst zich tussen mijn benen en na een minuut of tien te hebben gezoend stopt hij zacht en kijkt mij nogmaals aan. 'Zou je mijn huis willen zien?' Ik knik en glimlach. Hij helpt mij van de reling af en samen rennen wij naar zijn huis. We stoppen voor een gigantisch wit pand met rode bloemen aan het balkon. 'Dit is het, wat vind je er van?' Ik glimlach 'het is perfect.' We gaan naar binnen en vervolgens gelijk naar boven. 'Kijk dit.' Hij slaat de gigantische balkon deuren open, een immens uitzicht komt tegemoet terwijl de witte gordijnen naar buiten wapperen. Ik plaats mijzelf op het bed dat er recht tegenover staat en schop mijn hakken uit. 'Wacht hier' zegt hij en hij verlaat de kamer. Een moment heb ik om te beseffen wat ik nou eigenlijk doe en wat er misschien gaat gebeuren. Een paar tellen later zie ik hem de kamer binnen komen met een platenspeler, fles champagne en aardbeien. 'Het beste voor mijn eeuwige liefde.' Hij doet een mooie plaat op en schenkt de champagne in. Hij neemt plaats naast mij op bed en legt zichzelf neer op een kussen. 'Je zult vast denken, met wie zal hij dit nog meer hebben gedaan.' Ik kijk naar hem en neem een slok. 'Nee, ik geniet gewoon van het moment.' Stefano komt omhoog en kijkt mij aan. Ik zie hem denken en kijken, 'ik denk dat ik verliefd op je ben.' Ik kijk verwonderd, 'maar, ik kan niet bij je blijven.' zeg ik voorzichtig. 'Voel je ook het zelfde voor mij?' vraagt hij terwijl hij zijn glas neer zet. Ik kijk hem aan 'natuurlijk.' 'Laten we dan het een mooie nacht maken en dan laat ik je morgen vrij.' Ik glimlach 'dat klinkt perfect.' Dan zoent hij mij terwijl hij het glas uit mijn handen pakt. Ik word op het bed gedrukt terwijl zijn handen langs mijn hals glijden. Ik ontdoe hem van zijn stropdas en blouse, ik voel de hitte van zijn lichaam op mijn huid. Dit zou Nadia moeten weten. Dan tilt hij mij op en ritst mijn jurk open van achteren, als mijn jurk uit is neemt hij even afstand en leunt tegen zijn kast aan naast de platenspeler. 'Mijn hemel!' zegt hij dramatisch en loopt met een pirouette op mij af. 'je bent echt..' Hij grijpt mij bij mijn middel en kont en trekt mij op zich. Al zoenend maak ik zijn riem los en zo werken wij ons op tot we beiden naakt op het bed liggen tussen de aardbeien en champagne. Ieder moment zegt hij wel iets liefkozend. Vanuit mijn nek glijd hij met zijn mond naar mijn borst en plaatst kusjes rond mijn tepel om hem vervolgens in zijn mond te nemen. Ik weet niet hoe ik mijzelf hier in heb gekregen maar ik wil meer.

Na uren te hebben gevreeën liggen we in elkaars armen met een glas champagne. 'Je bent echt mijn definitie van liefde Rose, beloof me ooit terug te komen?' Ik kijk hem aan en geef een zoen op zijn onderlip. 'Ja' zeg ik kort en leg mijn glas neer. Ik bedek hem met het witte laken dat over onze benen lag en kruip dichter in zijn armen. Zijn handen glijden door mijn haar langs mijn rug en weer terug. Zo vielen wij in slaap.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen