Foto bij H105: Berghut ~ Nick

“Het gaat weer”, zei Khana en ik knikte. Ondanks dat het zomer was, voelde het hierboven koud aan. De wind blies stevig en het pad ging vrij steil omhoog, wat het voor Khana alleen maar moeilijker maakte. Ikzelf had er niet veel moeite mee, gelukkig maar. “Nog eventjes volhouden, we zijn er volgens mij bijna”, zei ik tegen haar en ze knikte kort, waarna we weer verder gingen. Ik zag verderop al een gebouw verschijnen en ook al wat mensen heen en weer lopen. Bijna, nog een klein stukje…

Toen we aankwamen, was Khana zwaar aan het hijgen door de hoogte en keken de mensen ons raar aan. We liepen door naar een winkel waar we ons ook moesten gaan aanmelden en de warmte daarbinnen was overweldigend. “Ik ga wel, blijf jij maar even zitten”, zei ik en Khana kon enkel knikken, nog steeds zwaar ademend. Ik wandelde naar de balie en de man die daar zat, keek verveeld op. “Ohhaio”, zei hij droog en ik knikte. “Ohhaio, we hebben een berghutje gereserveerd op de naam Sakuraba”, zei ik en ik zag hem zijn wenkbrauwen optrekken. “Sakuraba, hmmm… Wacht even”, zei hij en hij verdween door een deur achterin.

Na tien minuten kwam hij terug met een doos en hij zei: “Hierin zitten enkele spullen die ik apart moest houden en die jullie van pas zouden komen. Volg de route op de kaart en je komt er vanzelf.” Ik knikte en bedankte hem, maar hij zei nog: “En als ik jou was, zou ik jouw vriendinnetje daar maar meteen zo’n pil geven dat hierin zit, anders gaat ze nog flauwvallen.” “Dat zal ik doen, arigato”, zei ik nog en ging met de doos terug naar Khana. Ik zette de doos neer en opende hem, om dan meteen de pillen te zien liggen. Ik gaf er eentje aan Khana, samen met een flesje water. “Tegen de hoogte, het zou binnen 20 minuten moeten werken”, zei ik en ze knikte. Toen ze het had ingenomen en opstond, zei ze: “Is het ver?” Ik haalde mijn schouders op. “Voor mij niet, maar ik denk dat het voor jou wel ver te noemen is… Gewoon blijven ademen, dat is ook al belangrijk”, zei ik en ik zag haar even glimlachen, waarna ze zuchtte en haar spullen pakte. “Laten we dan maar vertrekken”, zei ze en we gingen de winkel uit.

“We zijn er”, zei ik en ik nam de sleutel uit mijn jaszak. De berghut was eerder een hoopje stenen met wat hout op dat een dak moest voorstellen, maar het was volgens mij beter dan niets. De deur protesteerde krakend toen ik hem open duwde en met Khana naar binnen ging. Met een vlammetje in mijn hand stak ik een paar kaarsen aan die in lantarens stonden, zodat het hutje wat werd verlicht. Het bestond eigenlijk uit één geheel: links was er één grote matras met een heleboel dekens, rechts was er een laag tafeltje met een paar kussens errond en voor ons was er één brandkast. Dit was echt het tegengestelde van het hotel bij het Motosumeer.

“Ik ga even liggen”, hoorde ik Khana zwak zeggen en nadat ze haar spullen had neergezet, kroop ze tussen de hoop lakens en krulde ze zich op. Ik vroeg me nog steeds af wat er aan de hand was, maar ze leek geen energie te hebben om zelfs maar een lange zin te vormen. Ik zuchtte even, om dan naar de brandkast te lopen en hem te openen. Ik legde mijn kleren bovenin, samen met het object dat ik vele doeken had gewikkeld en de fles sake die ik moest meenemen. Naast de brandkast zette ik de lange zak waar ik mijn katana in had gestoken en pakte toen de doos die we hadden gekregen, om te zien wat er nog in zat. Buiten de kaart, de sleutel en de pillen, zag ik dat er ook nog twee truien, twee paar handschoenen, twee mutsen, twee paar dikke sokken en nog een extra deken zaten. Ik haalde het deken eruit en vouwde die open. Ik zag dat er een briefje uitviel en raapte het op, waarna ik het deken over Khana legde. Ik plofte toen ook op de matras en trok één van de dekens over mij heen, het gemopper en protest van Khana’s kant negerend. Ik vouwde het briefje open en zag een korte tekst staan: ‘12h30 aan Kusushi heiligdom, eten wordt geregeld, sake moet meegenomen worden. Opgelet: slechte sake krijg je over je hoofd gegoten.’ Ik fronste even en legde het briefje opzij. Ik kreeg steeds meer het idee dat het om een slechte grappenmaker ging, maar mijn gevoel zei dat dit wel degelijk serieus was. Ach ja, morgen zouden we wel zien wie hierachter zat…

Reacties (1)

  • Kaffaljidhmah

    Tuurlijk zal het eten geregeld worden, overal zal er sushi zijn!(blush)

    1 jaar geleden
    • Allmilla

      In your dreams...

      1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen