Dana’s hele lijf verkrampte. Ieder stukje huid dat hij aanraakte, brandde en jeukte en wilde ze tot bloedens toe openkrabben. Ze probeerde zich terug te trekken tot in een ver hoekje van haar geest om zich op die manier los te maken van haar lichaam, maar het lukte haar niet. Hij had haar op de rand van het bed geduwd en haar string uitgetrokken. Haar knieën had hij uit elkaar geduwd zodat hij ertussen kon zitten. Zijn lippen bevonden zich om haar clit, waar hij stevig aan zoog.
      Dana had haar handen op zijn hoofd gelegd, haar vingers door zijn korte haren gevlochten. Een beetje dwingend hield ze hem op zijn plaats, bang dat hij anders zou opkijken en zou zien dat ze op het punt stond om over te geven. Uit alle macht probeerde ze iets anders te voelen dan de weerzin. Ze riep beelden op van al de keren dat Juice haar zo bemind had, waarbij ze wel haar rug had gekromd van genot. Ze herinnerde hoe haar handen over de tattoos op zijn hoofd hadden gegleden, hoe hij af en toe had opgekeken met glinsterende ogen en een plagende grijns, totdat ze hem smeekte weer verder te gaan.
      Maar de gedachten aan Juice maakten de kwelling alleen maar erger. Ze miste zijn handen die over haar borsten gleden, zijn lippen die langs haar nek afdaalden, de druk van zijn lichaam tegen het hare. Ze miste zijn duizelingwekkende glimlach, zijn stevige omhelzing, zijn enthousiaste stem en de soms bijna kinderlijke schittering in zijn ogen. Sinds de dag dat ze hem bloedend in die kerk had achtergelaten, was er een kou in haar geslopen die haar hele lijf verstarde en Maddox kon daar geen verandering in brengen, hoe hard hij ook zijn best deed.
      Een jammerkreetje vloog over haar lippen toen hij twee van zijn vingers in haar duwde. Hoe rustig hij het ook deed; haar lichaam leek alsnog op slot te schieten waardoor het pijn deed. Maddox keek op. Er was een donkere gloed in zijn ogen die een rilling over haar rug liet kruipen.
      ‘Ik zit al tien minuten op mijn knieën,’ gromde hij. ‘Doe je überhaupt je best?’
      Dana haalde trillerig adem. Aan de pijn zou ze niet ontkomen, dat wist ze nu wel zeker. Ze wilde er gewoon vanaf zijn voor vanavond. ‘Je hebt me verkracht, Maddox,’ zei ze. ‘Een jaar lang. Ik doe mijn best daar niet aan te denken, maar mijn lichaam verkrampt vanzelf.’
      Met een zucht kwam hij overeind. Gefrustreerd wreef hij in zijn nek. ‘Jij wilde dit.’
      Dana klemde haar kaken op elkaar. De onmacht kwam zo plotseling opzetten dat ze zich er niet tegen kon weren. ‘Je hebt mijn moeder en vrienden van me vermoord, mijn broer naar de gevangenis gestuurd en je hebt Kip en mij ontvoerd. Denk je nou echt dat ik dit wil? Je weet dondersgoed dat ik er alles voor zou geven om terug te kunnen naar Juice. Ik hou van hem en zelfs zo’n zielloos wezen als jij zou moeten beseffen dat jij hem nooit zal kunnen vervangen. Als hij mij aanraakte dan voelde ik dat tot in mijn tenen en als het zijn tong was die zo met me zou spelen dan was ik al binnen een minuut klaargekomen, en daarna nog drie keer! Maar ik walg van jou, iedere aanraking van je brandt door mijn huid alsof er gif aan je tengels zit en ik ben alleen maar bezig mijn best te doen om niet te kotsen omdat ik weet dat je me daardoor in elkaar zou slaan! Wil je weten waarom ik dit wilde? Omdat ik wist dat je me toch weer zou gaan verkrachten en ik hoopte mezelf op deze manier pijn te besparen!’ Tranen sprongen in haar ogen. ‘Ik haat je Maddox, natuurlijk haat ik je!’ Ze kroop naar achteren op het bed en spreidde in een hopeloos gebaar haar armen. ‘Dus hup, neem me maar. Doe maar met me wat je wilt. Ik kan niet meer doen alsof ik je niet het liefst zou vermoorden.’
      Maddox zei niets, maar zijn blik schroeide haar lichaam. Zijn kaken verstrakten.
      ‘Goed dan,’ zei hij, zijn stem dreigend laag. ‘Als dat is hoe je het wilt.’
      Dana’s lippen trilden. Angst golfde door haar lijf toen het matras inzakte doordat hij erop neerzakte en tot boven haar kroop. Ze kneep haar ogen dicht toen zijn hand zich om haar keel sloot en kneep. Al snel ontspanden zijn vingers echter alweer.
      ‘Zouden we niet opnieuw beginnen?’ fluisterde hij. ‘Zou je me niet opnieuw een kans geven?’
      Een traan glipte tussen haar wimpers door en rolde langs haar wang naar beneden. Zijn lippen vingen de druppel op.
      ‘Ik wil je geen pijn doen, Dana. Echt niet. Maar ik… ik moet gewoon in je. Daarna zal het beter zijn. Dat weet ik zeker. Dat beloof ik je.’ Hij manoeuvreerde zich tussen haar benen. Zijn duimen streken langs haar wangen. ‘Ik zal zachtjes doen. Oké? Het wordt weer als vroeger, als in het begin.’
      Ongelovig schudde Dana haar hoofd, terwijl meer tranen over haar wangen rolden. Hij was echt knettergek. Alles wat ze net gezegd had, niets daarvan was tot hem doorgedrongen.
      ‘Het komt goed, lieverd. Spreid je benen ietsje meer.’ Weer kuste hij de tranen van haar gezicht. ‘Je hoeft niet bang te zijn. We hebben dit toch al zo vaak gedaan, lang voordat je bij me weg wilde? Die tranen zijn nergens voor nodig. Kijk me aan, schat.’
      Sniffend keek Dana naar hem op. Hoewel ze zich had voorgenomen om niets te doen wat hij van haar vroeg, ging het vanzelf. Ze was wanhopig op zoek naar troost, naar bevrijding, zelfs al wist ze dat hij de laatste persoon op aarde was die het haar kon geven.
      Nog steeds streek zijn duim langs haar wang, en daarna langs haar trillende onderlip.
      ‘Ssh. Het komt goed. Heus.’
      Dana slikte moeizaam. Ze voelde zijn penis al tegen haar aan drukken. Opnieuw verkrampte haar hele binnenste, en de pijn was zo scherp dat ze bang was dat het een miskraam zou uitlokken. Stress… deze stress was helemaal niet goed voor de baby. Ze mocht zich niet verzetten, ze moest zich aan zijn grillen overgeven.
      ‘Oké,’ fluisterde ze met een trillende stem. ‘Oké.’
      Zijn lippen bogen om in een glimlach. ‘Goed zo.’ Hij steunde met één elleboog in het matras terwijl hij zichzelf ietsje omhoog werkte. Dana spreidde haar benen iets. ‘Goed zo, lieverd,’ herhaalde hij.
      Dana kneep haar ogen dicht toen hij haar binnendrong. Het ging stroef en brandde, precies zoals ze verwacht had. Zijn hand gleed over haar borst en kneep erin terwijl zijn ademhaling van het ene op het andere moment zwaarder werd.
      ‘Kus me,’ kreunde hij. ‘Kus me, Dana.’
      Dana dacht weer aan haar ongeboren kind en aan alle risico’s die ze nam als ze niet deed wat hij zei. En dus drukte ze haar lippen tegen die van hem en liet zijn tong binnen. Het leidde haar ietsje af van de schroeiende pijn beneden, waar hij nog steeds in haar stootte. Het tempo was weliswaar laag, maar evengoed deed iedere beweging vreselijk veel pijn.
      ‘Dit voelt zo goed. Voel je het niet?’ vroeg hij met een schorre stem, naar zijn hoogtepunt toewerkend. ‘We passen precies in elkaar, je zit als een tweede huid om me heen. We horen bij elkaar, Deen. Dat wist ik al die tijd al. Voel jij dat dan niet?’
      Dana wist wat hij voelde.
      Zij had dat ook gevoeld – maar niet bij hem. Een steek trok door haar hart toen ze weer aan Juice dacht. Juice…

Reacties (4)

  • NicoleStyles

    Jeez die maddox is ook echt fucking doof ofzo(N)
    Maar echt super geschreven dit. Voelde de woede in me opborreleren 😅

    6 maanden geleden
  • Trager

    Gatverdamme zeg, wat een gore klojo. Ik walg van hem D:

    6 maanden geleden
  • Benzin

    Awwh, ik krijg het hierbij niet minder te doen met Dana. Ik weet alleen niet of dit bekennen het allerslimste was.
    Maar ik… ik moet gewoon in je. Ja hoor, wat?! Als je echt om iemand geeft en normaal bent zeg je zo'n dingen (op zo'n momenten) niet... Maddox, echt..

    6 maanden geleden
  • AmeranthaGaia

    Oh my God... die gast is zo gestoord. Ik gruwel ervan.

    6 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen