Fijne jaarwisseling en een gezond en gelukkig 2019!

HOOFSTUK O31 – DELILAH JENSEN

Uiteindelijk hebben we de hele vrije zaterdag gespendeerd op het hoofdkantoor van de nieuwspagina, om mijn verhaal te doen. Morgen zal het op de eerste pagina gepubliceerd worden. Eigenlijk wilde ik er niet heel veel meer mee te maken hebben, maar Tom stond erop. We zijn meteen daarna ook naar het politiebureau gegaan om aangifte te doen, ook Tom zijn idee. Daarna ben ik naar huis gegaan, nu zitten we met zijn alle op de bank een film te kijken ter afleiding. Geen horror dit keer, een romantische comedy omdat ze dachten dat het mij wel op zou beuren. Gustav en Georg kijken er geamuseerd naar, Tom is afwezig net zoals Bill. Ik merk ook helemaal niks van de film. Het is goed bedoeld om me afleiding te geven maar ik kan alleen maar aan vrijdagavond denken. Tom had Sam voor me gebeld en alles uitgelegd, Sam zei dat ik morgen niet naar werk hoefde te komen als ik niet zou willen. Maar ik zou het toch wel proberen. Ik zal in ieder geval mijn wekker zetten, douchen en ontbijten en daarna kijken hoe ik me voel. Ik wil het liefste gewoon werken, dat is ook weer afleiding. Beter dan hier de hele dag zitten en de beelden constant in mijn hoofd opnieuw afspelen. Ik merk het niet eens dat de film afgelopen is, totdat Georg me aanstoot en mij vragend aan kijkt. “Delilah?” Verschrikt kom ik terug in de realiteit en ik knik even kort, als antwoord op mijn naam. “Wij ruimen de boel even op en gaan dan naar huis,” meldt hij. Ik trek even een grimas, maar probeer het niet te veel te laten merken. Ik wil eigenlijk helemaal niet alleen zijn, ik weet niet of ik dat zou kunnen. Straks komt die gozer hierheen en doet hij me wat aan, even vergetend dat de hekken en het alarm redelijk af kunnen schrikken. Ik heb een hond nodig. Ja, een grote hond met een hele diepe blaf die iedereen afschrikt. Twee honden misschien wel. Ja, ik neem er meteen twee. Ik schud de gedachten van mij af, dat is onrealistisch om alleen om die reden een hond te nemen. Ik wil er eerst meer tijd voor hebben. Ik kan alleen een hond opvoeden of trainen als mijn eigen album af is, dan heb ik weer tijd voordat de tour begint en dan als ik op tour zou gaan kan de hond mee omdat hij dan goed getraind is. Of gaat de tour nog wel door? Of het album? Voor de tweede keer kijk ik verschrikt op als er ineens vlakbij mijn ogen in iemand zijn handen wordt geklapt. Ik zie dat Tom dit keer mij vragend aan kijkt. “Heb je überhaupt wel iets meegekregen van wat ik net zei?” Schaamtevol schud ik mijn hoofd. Hij zucht even en dan verzacht zijn blik. “Wij gaan er nu vandoor,” ik knik begrijpend en sta op om hun te begeleiden naar de deur en het hek te openen. “Dag jongens. Bedankt voor alles en tot morgen,” zwaai ik ze uit. “Misschien,” voegt Tom er bezorgd aan toe. Ik rol met mijn ogen en wil de deur dicht doen, als ik me besef dat er maar 3 jongens zojuist de taxi in gegaan zijn. Ik kijk naast me en ik zie Bill doodleuk de rest uitzwaaien. “Uh, moet jij niet opschieten?” Vraag ik bits aan hem. Hij kijkt me verward aan. “Jij hebt er zojuist echt niks van meegekregen hè? Ik blijf hier slapen, om op je te letten,” hij haalt zijn schouders op maar ik zie de irritatie weerspiegelen in zijn ogen. Ik wil protesteren en Tom roepen om hem over te halen, maar de taxi verdwijnt van de oprit en met een zucht laat ik de deur weer in het slot vallen. Fijn, dat kan er ook nog wel bij. Dat is de eerste keer dat we écht alleen zijn samen in het huis… Als we dat maar overleven.

Reacties (2)

  • Luckey

    jij ook gelukkig nieuwjaar!!

    1 jaar geleden
  • Luckey

    liever bill in je huis als die jongens lijkt mij dan
    bill beschermd der wel
    dat weet ik wel
    zo harteloos is die niet gelukkig!
    en anders zoek ik bill even op:Y)

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen