Foto bij Hoofdstuk 85

ik heb een vraagje. Moeten er meer POV van Draco komen?

Angstig schiet ik omhoog en kijk om me heen. Rustig Rox, je bent gewoon weer bij Draco. Er niks om je zorgen over te maken. Ik kijk naar de nog slapende jongen langs me en begin te glimlachen. Ik was zo blij dat ik hem gisteren weer zag. Na drie dagen bij Draco te zijn geweest ben ik een week naar Sirius gegaan en toen mocht ik eindelijk weer terug. Ik voel dat het in mijn hoofd draaierig begint te worden en voorzichtig ga ik weer liggen. Ik schuif mezelf iets dichter tegen Draco aan. Zachtjes voel ik twee lippen op mijn slaap drukken en een kleine glimlach verschijnt er op mijn gezicht.
‘Hey.’ Zeg ik zachtjes terwijl ik ma naar hem toe draai. `De jongen glimlacht en strijkt het haar uit mijn gezicht.
‘Hey.’ Zegt hij zachtjes met een hese ochtendstem. een koude rilling loopt er over mijn gezicht en meteen schuif ik me iets dicht tegen het warme lichaam van Draco. Ik word tegen de jongen aangetrokken en de deken word strakker om me heen geslagen.
‘Jezus Rox, je voelt ijskoud.’ Mompelt de jongen met een licht bezorgde klank in zijn stem. Ik glimlach zwak en leg mijn hoofd op zijn borst.
‘Ik heb het ook ijskoud.’ Fluister ik zachtjes en de jongen trekt me nog iets dichter tegen zich aan. langzaam voel ik zijn warmte mijn lichaam binnen dringen.
‘Ik kan je zo toch niet alleen naar Zwijnstein laten gaan?’ vraagt de jongen me waarop ik zwak mijn schouders ophaal.
‘Ik red me wel. Dat doe ik toch altijd.’ Zeg ik waarop ik voel dat de jongen zijn hoofd schut.
‘Ik dacht het even niet. ik ga met je mee.’ Zegt de jongen vastberaden en drukt dan nog een kus op mijn slaap. ‘Kom dan kleden we ons aan en verschijnsel ik ons wel naar de trein.’ Zegt de jongen waarop ik knik en langzaam het bed verlaat. De koelte slaat om mijn lichaam en zachtjes ril ik. Draco gooit me een zwarte Joggingsbroek toe en vlug doe ik hem aan. Hij gooit me een groene Zwadderich hoodie toe die ik ook meteen aan trek. Ik zet de capuchon op en kijk de jongen vragend aan. Hij begin te glimlachen en trekt me in zijn armen.
‘Je bent een schatje.’ Zegt hij en drukt een kus op mijn voorhoofd. Ik voel het bloed naar mijn wangen stromen en krijg een verlegen glimlach op mijn gezicht. Hij laat me vlug ook weer los en kleed zichzelf aan. Meteen pakt hij ook onze koffers in en komt dan bij me staan. Hij pakt mijn hand vast en ik voel zijn warmte naar me door stromen. De jongen knikt en we worden in een draaikolk getrokken. Zodra de draaikolk verdwijnt zie ik het lege perron van 9 ¾. Vlug geeft Draco onze koffers weg en trekt me de trein in. We gaan in de eerste lege coupe zitten die we zien. Draco doet vlug de deur opsloot en sluit de gordijnen en komt dan langs me zitten. Ik leg mijn hoofd op zijn schoot en meteen voel ik opnieuw een koude rilling over mijn lichaam lopen.
‘Ga maar slapen lieverd. Ik wek je wel wanneer we er zijn.’ Fluistert de jongen in me oor waarop ik zwak knik. Meteen voel ik mezelf weg zakken.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen