Foto bij Hoofdstuk 88

‘Dorothea Omber als schoolhoofd gaat gewoon ter ver!’ zeg ik tegen de tweeling die tegelijk knikt. ‘Jongens, vandaag gaat het plan van start. Tijdens de S.L.I.J.M.B.A.L. examens gaan jullie je ding doen. We gaan er voor zorgen dat Omber vlug maakt dat ze hier weg komt.’ De jongens knikken vlug en lopen dan lachend bij me weg. Ik glimlach ondeugend en draai me om. Huppelend ga ik richting de grote zaal waar de examens zullen plaatsnemen. Ik neem ergens achterin de zaal plaats en staar voor me uit. Draco loopt voor mijn tafeltje langs en meteen volg ik hem. Ik kijk toe hoe hij glimlachend aan het tafeltje langs me gaat zitten. zodra heel de grote zaal vol zit met leerlingen word iedereen tot stilte gemaand en worden de toetsen uitgedeeld. Meteen begint iedereen met zijn of haar examen. Na een paar vreselijke vragen gemaakt te hebben, kijk ik afwachtend om me heen maar ik hoor en zie niks. zodra ik weer met mijn toets wil beginnen hoor ik een doffe knal en moet ik mezelf inhouden om niet te gaan grinniken. Nog meer doffe knallen zijn te horen en nu kan ik een grinnik niet laten. Ik voel de blik van Draco op me branden en lachend kijk ik de jongen aan. Ondertussen is iedereen gestopt met de toets en staart afwachtend naar de zaaldeuren. Ik hoor de hakjes van Omber over de stenen vloer van de zaal trippelen. Voor ze de zaal deuren kan bereiken vliegen ze al open en komt de tweeling binnen vliegen. Ze gooien in alle richtingen vuurwerk wat dan binnen een paar seconden ontploft. Iedereen gooit enthousiast en vrolijk hun toetsenblaadjes in de lucht en kijkt lachend naar het vuurwerk en Omber. Draco wil op me aflopen, maar ik ren vlug bij de jongen weg en glimlach vrolijk. Ik ren tussen de lachende mensen door en zie dat George zijn landing inzet. Zodra hij op mijn hoogte hangt pakt hij mijn arm beet en helpt me vlug de bezem op. Ik pak het vuurwerk uit de tas en steek het aan terwijl George rondje door de zaal vliegt. Ik gier het uit van de pret en lach als ik Draco zie. De jongen schut zijn hoofd en meteen verdwijnt mijn glimlach. Waarom moet hij steeds somber zijn op de leukste momenten? George geeft me een grot stuk vuurwerk en glimlacht. Het eindspektakel. Ik kijk naar Fred die naar me knikt en voor George gaat vliegen. Ik steek de lont aan en gooi het ding in de lucht. Meteen vliegen we weg en zien we hoe er een grote draak ontstaat die Omber op de hielen zit. Ik barst samen met de tweeling in lachen uit en klamp me aan de blouse van George vast om niet van de bezem af te vallen. Fred en George vliegen richting de deuren en gaan de school door naar de binnenplaats. Heel de school is ons gevolgd en staat ons toe te juichen. Ik glimlach als George de daling weer inzet en geef hem een kus op zijn wang en bedank hem zachtjes. De jongen knikt en vliegt dan weer richting zijn tweelingbroer. Iedereen is aan het juichen op twee mensen na. Hermelien zit bij Harry op de grond die zo te zien en beeld krijgt te zien. Ik ren op de twee af en Harry kijkt me angstig aan.
‘Sirius!’ roept de jongen. Hij staat op en rent met Ron en Hermelien aan zijn zij weg. Sirius?!

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen