De prospect was wel charmant. Ze zat nog maar een kwartier naast hem en hij vertelde haar al onafgebroken over zijn tijd in het leger. Hij was een makkelijker prater, wat haar weer hoop gaf voor haar opdracht. Ze glimlachte liefjes naar hem en stelde af en toe vragen en de grijns werd alleen maar groter toen hij merkte dat zijn verhalen haar interesseerden.
      Het was niet eens gespeeld. Ze had nooit iemand gesproken die in het leger had gezeten – en al helemaal niet iemand die een testikel had verloren door een schot. Toch waren haar gedachten niet helemaal bij hem. Hoewel ze het als een wonder beschouwde dat ze hier überhaupt aan tafel mocht zitten, had Gemma haar net aan iedereen luid en duidelijk laten weten dat ze hier allesbehalve gewenst was. Het was dat ze niet had durven opstaan, maar het liefst was ze het clubhuis uitgelopen. Ze had het gevoel dat iedereen haar nu gedoogde en haar eigenlijk het liefst zo snel mogelijk zag vertrekken.
      Gemma was niet de enige die haar een knoop in haar maag bezorgde.
      Tegenover haar zat Opie. En hij was niet alleen – zijn vrouw zat naast hem, samen met zijn twee kinderen. Hij had een gezin, een familie, en het kijken ernaar deed pijn. Als ze bij hem was gebleven, had zij daar dan nu naast hem gezeten? Hadden haar kinderen dan naast hem gezeten? Dan had ze vast niet zo met de eenzaamheid geworsteld als ze nu deed.
      Het was een lieve vrouw. Behalve Half Sack was ze de enige die met haar gesproken had; ze had belangstellend gevraagd wie ze was en waar ze vandaan kwam. Ze had haar antwoorden zo algemeen mogelijk geformuleerd: dat Rebel haar beste vriendin was en dat ze vroeger ook in Charming had gewoond. Dat ze bij Opie en Jax in de klas had gezeten, had ze bewust voor zich gehouden, zeker omdat Opie ook geen aanstalten maakte om daar iets over te vertellen.
      Ze sneed een stuk van het vlees af en draaide zich weer naar Half Sack toe. ‘Hoelang ben je een prospect?’
      ‘Twee maanden!’ Een trotse grijns tekende zijn gezicht.
      Twee maanden… Het zou nog minstens tien maanden duren voordat hij zijn top rocker kon verdienen en écht tot de inner circle werd toegelaten. Hopelijk had een van de anderen tegen die tijd al de juiste informatie vergaard, want zij vond dat benauwend lang klinken. Ze wierp even een blik opzij, waar haar zusje zat. Naar Juice had ze alleen geknipoogd, voordat ze naast Freddie was gaan zitten. Het was haar niet ontgaan dat Juice opgelucht had geleken, alsof hij niet de behoefte had om ergens met Echo gezien te worden en hij het contact met haar tot de slaapkamer wilde beperken. In zijn ogen was ze nog steeds een ordinaire croweater, een fuckbuddy.
      Echo maalde er echter niet om. Ze praatte uitgelaten tegen Chibs en raakte overdreven vaak zijn arm en schouder aan. Ze was een natuurlijke Croweater, alsof ze nooit anders was geweest. Dat moesten vast de genen van hun moeder zijn.
      ‘En? Wat is je meest memorabele moment tot nu toe?’ vroeg ze aan de prospect.
      Aan de andere kant van Half Sack schoot Juice in de lach. ‘Nou, dat weet ik nog wel.’ Hij sloeg een arm om de prospect heen en keek haar aan. Zijn ogen twinkelden terwijl hij naar haar toe boog. ‘Hij was hier net – hoelang was je hier? Nou ja, een dag of zo – en toen moest ie een hert uit een voorruit zagen. Had-ie het hoofd ergens in het clubhuis gezet, totdat het als een gek begon te meuren. Clay vond ‘t, en wat denk je dat die sukkel zegt?’ Hij gaf Sack lachend een tik tegen zijn achterhoofd, die een beetje opgelaten grinnikte. ‘Dat-ie hem aan de muur wilde hangen, als decoratie. Gewoon zo, zonder hem te preparen ofzo.’ Hij sloeg zijn arm nog wat steviger om Sacks nek zodat de jongen in een houdgreep zat en liet hem toen weer los. Hij gaf haar een snelle knipoog en Freddie voelde haar mondhoeken omhoog kruipen.
      ‘Zeg jij nou maar niks,’ zei Jax met een grijns. ‘Ik herinner me een dag dat jij een dobermann speed gaf in plaats van een slaappil, waardoor ie in Tigs reet beet.’
      ‘Ja – of dat je zélf slaappillen nam in plaats van speed,’ grinnikte Sack, die weer een beetje bravoure kreeg.
      ‘Nou, dat klinkt alsof jij maar beter uit de buurt van pillen vandaan kan blijven,’ zei Freddie met een lach – de eerste oprechte sinds ze hier in Charming was aangekomen.
      Hij hield haar blik even vast terwijl een baldadige grijns om zijn lippen verscheen. ‘Dat hangt er maar vanaf of jij degene bent die me daarna verzorgt.’
      De manier waarop hij haar bleef aankijken gaf haar een broeierig gevoel, ook al wist ze dat er iedere avond wel een meisje was naar wie hij zo keek. Ze zocht er dan ook niets achter en antwoordde: ‘Ik ben ooit wel aan een opleiding geneeskunde begonnen. Dus misschien heb je daar nog wat aan.’ Ze gaf hem een knipoog terug.
      Hij werkte een vork met vlees naar binnen en leunde met zijn rechterelleboog op de tafel. ‘Waarom ben je gestopt?’
      Freddie aarzelde. ‘Dat is niet echt een gezellig gespreksonderwerp voor aan tafel.’
      Hij knikte langzaam. ‘Tara is onze doc. Hebben jullie elkaar al ontmoet?’
      ‘We kennen elkaar van vroeger,’ glimlachte ze. Ze had de vrouw bij binnenkomst even begroet. In tegenstelling tot Rebel kon zij het nog steeds goed met haar vinden. Buiten Rebels weten om hadden ze zelfs af en toe afgesproken, maar het had hen beiden het beste geleken om het contact vanavond een beetje op een laag pitje te houden.
      Links van haar stootte er een knie tegen die van haar. Ze keek opzij, en Echo boog zich naar haar oor.
      ‘Je zit met de verkeerde te flirten, schat,’ fluisterde ze. ‘Al hoewel… Kippie kijkt wat jaloers. Misschien is het nog best een slimme move.’ Ze bewoog haar wenkbrauwen op en neer.
      Freddie slikte een zucht weg. Het was geen move geweest – maar het feit dat hij niet eens zelf kon bedenken dat je geen hertenhoofd aan een muur kon hangen zonder dat je dat moest voorbereiden, was nogal een afknapper.
      Maar het feit dat je je niet écht tot hem aangetrokken voelt is alleen maar beter, zei ze tegen zichzelf. Het zou pas echt een drama worden als je écht van hem ging houden en hem moest verraden.
      Deze opdracht was al erg genoeg zonder dat ze haar eigen hart hoefde te breken.

Reacties (2)

  • iceprinces14

    Verderrrrrrrr

    7 maanden geleden
  • VampireMouse

    Verder ❤️❤️ en de beste wensen voor een mooi 2019 met heel veel schrijf plezier:)

    7 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen