Foto bij II 007 II

Josephine Ruth Brown


De avond lijkt mij nu wel bijna voorbij. Ik hoor steeds minder mensen beneden. Het lijkt mij nu wel tijd om mezelf te bevrijden uit de wc. Ja, ik heb mezelf de rest van de avond opgesloten in de badkamer boven. Na de ontmoeting met Jake, besloot ik mij op te sluiten op de wc en daar een film te kijken.
Voorzichtig doe ik de deur open. Ik kijk de gang rond. Niemand te bekennen in eerste instantie. Ik stap naar buiten en wil naar mijn slaapkamer lopen als ik opeens zie dat er iemand voor mijn slaapkamer deur zit. Ik wil meteen weer de badkamer induiken, maar diegene heeft mij al opgemerkt. ‘Are you going to hide again?’ Zijn hese stem laat mij meteen verstijven. ’No, I was just on the toilet. I think I ate something wrong.’ Mompel ik zenuwachtig. ‘On the toilet for almost an hour?’ Vraagt hij niet-overtuigt. Hij hijst zichzelf overeind. ‘Yeah, those damn fishsticks. They were rotten.’ Hij begint zachtjes te lachen. Er blijft een grote afstand tussen ons. Ik doe zo mijn best om zijn blik te vermijden.
Na een stilte die wel een eeuwigheid leek te duren mompelt Harry opeens: ’So Jake he?’ Deze jongen kan dingen zo ongemakkelijk maken. Het is werkelijk een gave. ‘Were just friends, Harry. He’s your cousin. So stop this.’ Zeg ik een tikkeltje geïrriteerd. ‘I don’t wanna talk. I’ll see you in four years or something.’ Zeg ik en wil naar beneden lopen, maar als ik hem voorbij wil lopen houdt hij mij tegen. Zijn ogen kijken mij een tikkeltje verdrietig aan. ‘Why are you here, Harry? I thought we said our goodbyes four years ago.’ Ik moet nu even hard zijn, denk ik bij mezelf. Als ik hem nu kan afschudden, misschien hoef ik het hem dan nooit te vertellen. De gedachte dat Harry mijn kinderen van mij probeert af te pakken als hij erachter komt, is te ondraaglijk.
‘Was it goodbye?’ Fluistert hij zachtjes en doet een stap naar mij toe. Ik deins erdoor achteruit. Hij blijft naar mij toe lopen en ik blijf naar achteren deinzen, totdat ik de muur achter mij voel. Harry doet weer een stap naar voren en staat nu recht voor mij. ‘What do you want Harry? Just let me be.’ Ik probeer het zo overtuigend mogelijk te zeggen, maar hij prikt er zo doorheen. De verlangen, de spanning, alles verklapt dat ik niet wil dat hij mij loslaat. Zijn rechterhand voel ik van mijn heupen naar boven glijden. Als zijn hand vlakbij mijn borst is, merk ik hoe snel mijn borstkas op en neer gaat. Hoe erg ik naar lucht hap. ‘I should have done this four years ago.’ Voordat ik nog wat kan zeggen voel ik zijn lippen op de mijne. Ik besef nu pas hoe erg ik zijn lippen heb gemist. Ze glijden zo teder over de mijne. Ik merk dat ik mijn armen om zijn nek sla en op mijn tenen ga staan. Harry zijn handen beginnen steeds ruiger over mijn lichaam te glijden. Hij duwt mij harder tegen de muur aan. Mijn benen tilt hij op zodat ik die over hem heen kan slaan. Zijn ene hand ondersteunt mij en zijn andere hand zit in mijn haar. Onze lippen blijven over elkaar glijden. Onze lichamen zijn hevig tegen elkaar aangedrukt. Zijn hand voel ik onder mijn trui gaan en dan onder mijn bh. ‘Harry, we can’t do this here.’ Hijg ik tegen zijn lippen aan. Hij kijkt mij ondeugend aan. ‘Is that still the guestroom?’ Vraagt hij grijnzend. Hij wijst naar een paar deuren verder. ‘I.. think so.’ Harry buigt zich weer naar mij toe bijt even zachtjes op mijn lip, tilt mij dan weer op en loopt zo met mij om zich heen de andere kamer in. Hij laat mij op bed vallen en trekt meteen zijn shirt uit. De lust die ik ervaar bij het zien van zijn ontblote bovenlichaam is onbeschrijfbaar. Hij is zeker niet meer die zeventienjarige jongen. Hij is langer, breder en heeft tattoo’s. Harry laat zich op mij vallen. Zijn lippen drukt hij in mijn nek. Langzaam voel ik ze naar boven glijden. Al snel raken onze lippen elkaar weer. Ik weet dat ik dit niet zou moeten doen. Te veel geschiedenis. Mitch en Lucy. En nog zoveel meer redenen. Alleen alles wat rationeel is verdwijnt uit de deur als hij zijn lippen op de mijne drukt. Elke keer als zijn lippen de mijne raken of zijn handen over mijn lichaam glijden, vergeet ik alles en iedereen. Het enige dat ik nog weet is dat ik hier met hem ben en hier met hem wil zijn.
Voordat ik het weet liggen we daar naakt in bed en voel ik hoe hij weer op mij gaat liggen. We kijken elkaar nu intens aan. Onze blikken blijven de hele tijd verstrengeld. Ik voel hoe hij bij mij naar binnen gaat. De eerste kreunen verlaten mijn mond. Mijn nagels druk ik diep in zijn rug en trek hem dichter naar mij toe. Daarna laat ik mijn handen door zijn haren glijden en over zijn hele lichaam. ‘Harry.’ - 'Josie.’ kreunen we.

Harry Edward Styles


De nacht ging veel te snel voorbij. We vielen pas in slaap rond een uur of vijf ’s ochtends, maar toch was het te kort geweest. Die ochtend ben ik eerder dan Josie wakker. Ik kan alleen maar naar haar staren. Haar bruine haren die voor haar gezicht hangen. Haar mond die half openstaat, waardoor ze een beetje aan het kwijlen is. Ik moet er zachtjes om lachen. Ze is op dit gebied niks verandert. Ik veeg voorzichtig haar haar uit haar gezicht. Ze kreunt zachtjes en kruipt dichter tegen mij aan. ‘Hi creeper.’ Ze opent nu moeizaam haar ogen en kijkt mij glimlachend aan ‘Still got a nice morning voice.’ Grap ik. Ze begint te lachen. ‘You still got a nice morning breath.’ Ik kijk haar quasi-beledigd aan. ‘Joking.’ Lacht ze en kust me. Het voelt weer even zoals het zeven jaar geleden deed. Ik trek haar dichter tegen mij aan en geef haar tientallen kusjes op haar gezicht.
‘Jo, are you in here?’ Voordat we kunnen reageren gaat de deur al open en staat daar haar moeder. Snel trekken we de dekens omhoog. Luna kijkt ons verbaast aan. ‘MOM.’ Schreeuwt Josie. ‘Oh, sorry... I didn’t expect... expect this.’ Ze wilt de deur dicht doen als er opeens iemand de kamer inrent.
‘Mommy.’ Het jongetje heeft duidelijk niet door dat ik naast Josie in bed lig. Hij springt boven op haar. ‘Why are you sleeping here?’ Vraagt hij nieuwsgierig. Josie kijkt het jongetje ongemakkelijk aan. Ik probeer mezelf nog een beetje te verstoppen, maar dan ziet hij mij toch. Zijn groene ogen worden groot en hij kruipt dichter tegen Josie aan. Hij fluistert in Josie haar oor: ‘Mommy don't move, there's a stranger in your bed.’ Josie gaat met haar hand door zijn krullende haartjes. ‘He’s a friend.’ Luna begint nu zachtjes te lachen. Josie kijkt haar boos aan. Op dat moment komt er nog een kind de kamer binnen. Een klein meisje met twee lange vlechten. Meteen valt haar blik op mij. Ze loopt naar het rand van het bed toe en kijkt mij onderzoekend aan. ‘Hi, I’m Lucy and that is Mitch. Who are you? Wow you got a bird there? Did that hurt?’ Vraagt ze nieuwsgierig en wijst naar mijn tattoo. ‘Wow you got two birds and a butterfly!’ Ik merk nu pas op dat de deken weer een beetje naar beneden is gezakt.‘Uh, nice to meet you Lucy. I’m Harry and no it didn’t hurt so much.’ - ‘You got a lot of those drawings on you.’ Lacht ze. Het meisje heeft grote bruine ogen en kijkt mij daar vriendelijk mee aan. ‘Can I touche them?’ Vraagt Mitch dan opeens. Hij zit mij nu ook helemaal te bekijken. ‘Okay, that’s it. Kids go with granny. I will be there in five minutes.’ - ‘Why?’ Vraagt Lucy en kijkt niet begrijpend de kamer rond. Josie kijkt Luna smekend aan. ‘Oh sorry, I’m going to make some breakfast, kids come with me. Harold, are you staying for breakfast?’ Vraagt Luna. Het is duidelijk dat ze dit wel vermakelijk vindt. ‘Yes, Harry stay! Granny can make some nice pancakes!’ Roept Lucy enthousiast. ‘Uhm sure, I would like to Lucy.’ - ‘No.... uh Harry, didn’t you have that thing with that someone?’ Josie wilt duidelijk niet dat ik blijf. Ik knik dan maar. ‘Ohyeah, almost forgot.’ Lucy kijkt teleurgesteld.
Als de kinderen eenmaal de kamer uit zijn beginnen Josie en ik hard te lachen. ‘That was next level awkward.’ Mompelt Josie en drukt haar gezicht in haar kussen. Zachtjes kus ik haar blote schouder. ‘No, it was amazing.’ Haar bruine ogen vinden die van mij weer. Ik zie dat ze even moeilijk naar mij kijkt. ‘It’s okay Josie. A few years ago there were rumors that you had children. So, I respect that you’re a mother.' Mompel ik en druk weer een kus op haar schouder. Het is even stil. 'They look amazing. You've done a great job.’ Er verschijnt een klein glimlachje op haar mond.
‘What about you? Dating some crazy celebrities? I saw something about Taylor Swift and Kendall Jenner.’ Het is een soepele manier om het gespreksonderwerp te veranderen. ‘We were talking about you!’ Roep ik lachend. ‘No, no. I want to know about this Rockstar Harry Styles.’ Ik zucht en kijk haar moe aan. ‘Don’t say my whole name like that.’ - ‘Why not?’ Lacht ze. ‘I don’t know what it is, but when you’re famous people tend to use you’re whole name, everybody calls me Harry Styles.’ Ze moet nog harder lachen. ‘That’s your name!’ - ‘Just call me Harry or something.’ Ze knikt begrijpend. Ze legt haar hand op mijn wang. Meteen als haar hand mijn huid aanraakt voel ik de kriebels in mijn buik. Het is zo vreemd om dit na al die jaren nog steeds te ervaren bij haar. ‘You have to go Haroldo.’ We moeten beide lachen. ‘I will Joso.’ Ik buig mij naar haar toe en kus haar lippen. ‘Will I see you again?’ Vraag ik terwijl onze lippen nog tegen elkaar aan zitten. ‘We will see about that. Go now.’
Aangekleed en wel loop ik naar beneden. Daar tref ik Jeff en Tom aan. Tom knikt even naar mij en Jeff begint al een beetje te lachen. ‘Why doesn’t this surprise me?’ Lacht Jeff. Tom geeft hem een waarschuwende elleboog. ‘Bye jeff and mister Brown.’ Zonder nog wat te zeggen loop ik het huis uit. Het is lang geleden dat ik zo’n ongemakkelijke walk-of-shame heb gehad. Tevreden loop ik naar mijn auto. Ik draai mij nog even om naar het huis. Voor haar slaapkamerraam zie ik Josie staan. Ze schrikt naar achteren als ze ziet dat ik haar ook zie staan. Zachtjes lach ik in mezelf.

Josephine Ruth Brown


Wat heb ik gedaan? Ik zit met gehangen hoofd aan de eettafel. Mijn moeder kijkt mij soms gniffelend aan. Pap en Jeff hebben Harry ook nog zien weggaan. Gelukkig begint niemand erover tijdens het eten. Behalve Lucy, maar die is al helemaal weg van Harry. Ze praat de hele tijd over zijn tekeningen op zijn lichaam. ‘You think I could colour them in?’ Jeff proest het uit. Zijn halve boterham beland weer op zijn bord. ’No don’t think so darling.’ Antwoord mijn moeder gniffelend. ‘I want those drawings too.’ Roept Mitch nu. We kijken de twee allemaal lachend aan. Zelfs ik kan er wel om lachen. Ze moeten eens weten.
Na het eten racen de kinderen weer naar hun spoelhoekje. Het liefst was ik ze achterna gegaan, maar mijn moeder en broer houden mij tegen. ‘Jo, do you have to tell us something?’ - ‘Please, let’s not talk about it right now.’ Smeek ik. ‘No, no Jojo. Tell us, what happend? How did this happen?’ Vraagt mij moeder nieuwsgierig. Ik zucht diep. Zelf weet ik niet eens hoe dit is gebeurd. Het was zo’n ophoping van alles Jake, Harry, Jake en toen weer Harry. Dit begint wel op een slechte romcom te lijken. ‘Let her be, Luna and Jeff.’ Roept mijn vader dan vanuit de woonkamer. Wat ben ik toch blij dat pap altijd zo relaxt is. 'Thank you daddy.’ Ik loop snel mam en Jeff voorbij en ga naar mijn kinderen. Ik zit naast ze terwijl zij druk aan het spelen zijn. Ik vind het zo fascinerend hoe zij zichzelf kunnen vermaken. Alleen mijn gedachten blijven afdwalen naar Harry. Wat zou die doen? Zou ik hem moeten bellen? Zullen we elkaar nog een keer zien? Ik probeer al deze gedachtes uit mijn hoofd te duwen. Echter komen ze elke keer weer opzetten. Ik zucht gefrustreerd. Ik was hier nou net van af. Of tenminste dat dacht ik.
‘Is someone going with me to the bakery and supermarket?’ Vraagt mijn vader die al in de deuropening staat. Jeff is druk op zijn telefoon bezig, Mam zit de was op te vouwen en ik zit maar een beetje voor mij uit te staren. Even wil ik ja zeggen, maar dan besef ik dat ik Jake dan onder ogen moet komen en daar had ik nou net geen zin in. Ik was op Styles-detox. Ik moet het alleen nog maar tien dagen weten vol te houden. Dan vliegen wij weer terug naar Australië.

Reacties (3)

  • annae

    Leukleukleuk ben benieuwd hoe 't verder gaat!

    3 jaar geleden
  • Manonxxx

    Jezus Harry, kan je zelf de link niet leggen dat het misschien jou kinderen zijn.?

    Snel verder .x

    3 jaar geleden
  • NicoleStyles

    haha styles-detox dat zal moeilijk wordenxD

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen