Foto bij Hoofdstuk 92

Wat vinden jullie?

Tijdens het gevecht wil Voldemort mij een paar keer raken, maar Perkamentus beschermt me tegen hem. Uit het niets blaast Voldemkort een grote vuurslang en laat die op ons afkomen. Perkamentus beschermt me opnieuw en neemt de man gevangen in een water bol. Voorzichtig en langzaam loop ik op de twee mannen af. Voldemort schreeuwt iets uit en al het glas breekt. Perkamentus valt op de grond en Voldemort verdwijnt. Zodra de man is verdwenen voel ik een vreselijke pijn door mijn lichaam schieten. Angstig kijk ik naar Perkamentus.
‘Je hebt verloren oude man!’ Roep ik met Voldemort zijn stem. Er flitsen verschillende beelden door mijn hoofd. Ik zie de dode Carlo weer voor me en ik schreeuw het uit. Ik zie een blonde vrouw voor me. Ze lacht naar me en drukt een kus op mijn voorhoofd. Haar groene ogen staan uit het niets heel leeg en ze valt weg. Een pijnscheut schiet er door mijn lichaam en opnieuw schreeuw ik het uit. Ik zie Sirius voor me staan zijn dode ogen staren in de mijne en dan verdwijnt de man in de stenen poort. Een snik verlaat er mijn mond en opnieuw schreeuw ik.
‘Roxanne?’ Hoor ik Perkamentus me vragen. Ik wil antwoorden, maar alleen maar geschreeuw komt er uit mijn mond. Een beeld flitst er voorbij van hoe iedereen sterft. De tranen stromen inmiddels over mijn wangen en zacht kreun ik van de mijn. ‘Rox verzet je tegen de man. Deze man kan jou niet klein krijgen. je bent veel sterker dan hem en dat weet je.’ hoor ik Perkamentus zeggen. Ik kreun en probeer met alle kracht die ik nog in mijn lichaam heb de man uit me te duwen, maar het lukt me niet. Ik hoor vlugge voetstappen en dat verbreekt voor heel even het contact. In die paar seconden lukt het me om de man uit me te duwen. Meteen voel ik hem ook weer mijn lichaam betreden. Ik voel hoe er in mijn herinneringen word gewroet en ik schreeuw het uit.
‘Hoe kan ik jou dochter zijn? Jij bent zo vreet en gevoelloos. Je bent een monster!’ breng ik met moeite uit. De man verlaat mijn lichaam en zie hem voor me staan. Ik kijk hem aan en doe niks om hem weg te krijgen.
‘Je bent dwaas mijn dochter. Je zal alles verliezen wat je lief is en ik zal er persoonlijk voor zorgen.’ Fluister de man tegen me en dan verdwijnt hij en staar ik naar het zwarte plafond boven me. Ik voel hoe ik in twee armen word getrokken en op dat zelfde moment sluit ik mijn ogen.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen