Foto bij 59.

Terwijl Terwyn door het struikgewas liep rondom haar hut op zoek naar die vervloekte elf die haar steeds te snel af was probeerde ze haar zintuigen ten volle te gebruiken, haar ogen keken zo ver mogelijk het bos door en haar gehoor stond scherp. Toen de dwergenvrouw dan ook plots gelach hoorde keek ze verbaast en voorzichtig rond, dit gelach kwam niet van elfen, het waren onbekende stemmen. Zachtjes sloop ze naar het geluid toe, zo stil mogelijk al was stil zijn niet haar beste eigenschap, toen ze dacht er bijna te zijn leken de lachende stemmen haar ook te horen ‘Hou je mond eens!’ zei een diepe maar nog jong klinkende stem “Dwergen?” dacht Terwyn bij zichzelf. ‘Wie je ook bent kom tevoorschijn!’ hoorde ze dan ook diezelfde stem zeggen, met haar pijl en boog nog steeds klaar om af te schieten kam ze uit het struikgewas omhoog. Wat ze toen ook zag verbaasde haar zowel op een positieve als negatieve manier ‘Fili? Kili!’ riep ze uit, de twee dwergenmannen goed bekijkend ‘Is dit echt? Kili wat ben je groot geworden!’ ging ze verder terwijl ze wel kon gaan huilen. ‘Fili, ik hoor het misschien niet te zeggen maar wauw jij lijkt op Frerin!’ zei Terwyn toen ze een stap dichterbij zette, maar Kili hield zijn boog nog steeds strakgespannen en richtte op haar ‘Wie ben je? Hoe ken je onze namen? Spreek heks!’ zei Kili wantrouwig waardoor ze hem even vol ongeloof aankeek. ‘Kili? Ik ben het…’ begon de vrouw maar Fili maakte haar zin af ‘Terwyn!’ riep die toen waardoor Kili zijn boog liet vallen.
‘Maar hoe? Thorin vertelde ons dat je dood was! Jaren geleden, je verdween zo maar van de ene dag op de andere!’ zei Fili waarbij Terwyn zwak zuchtte ‘Wat wouden jullie dan dat hij je vertelde? Dat ik weggelopen was? Dat ik een vuile half ork was die een kopje kleiner gemaakt zou worden door de troonopvolger van Erebor als ik niet snel verdween? Thorin moest iets redelijks bedenken zodat jullie mij snel zouden vergeten’ zei ze toen waardoor Kili zijn hoofd schudde, maar Fili keek enkel vol ongeloof toe. ‘Thorin zou je nooit kunnen kwaad doen! Waarom zou je weglopen van hem, van je familie?’ vroeg Kili maar Fili kwam zich al snel in het gesprek moeien ‘Half ork?’ zei deze. ‘Fili dat is een lang verhaal.’ Zei Terwyn maar Fili zette een stap achteruit ‘Ik heb tijd vertel!’ zei deze toen waarna ze zuchtte maar knikte aangezien ze hen niet weer meteen kwijt wou. ‘Kom maar mee, dan gaan we even zitten’ zei Terwyn waarna ze hen naar het riviertje leidde en aan de oever plaats nam waarbij de dwergenjongens haar voorbeeld volgden. ‘Ik was achtergelaten in de Nevelbergen, een elf Heer Elrond bracht me naar Erebor nadat hij mij voor drie jaar lang deftig probeerde opvoeden. Ik was wel degelijk geboren bij een dwergenvrouw maar voor door achtergelaten aangezien niemand een half ork kind wil. Nadat Elrond mijn Ork-achtige eigenschappen verstopte groeide ik verder op in Erebor als gewone dwerg. De ork die zowat de hele lijn van Durin probeerde vermoorden waaronder mijn geliefde Frerin en jullie overgrootvader Thror is mogelijks mijn vader! De dag dat Thorin en ik erachter kwamen werd jullie oom gek van verdriet en woede dat hij dreigde me te doden dus ik vluchtte hierheen, en zie ons hier nu staan na al die jaren’ legde Terwyn uit waarna Kili en Fili enkel in pure verbazing naar haar keken tot ze geritsel achter haar hoorde ‘Terwyn?’ vroeg een wel bekende stem alsof men een spook had gezien.
Toen ze zich dan ook omdraaide en kleintjes opkeek naar de dwerg die altijd een held voor haar was kwamen tranen echt naar boven ‘Thorin? Ik bedoel mijn prins!’ piepte ze terwijl ze snel knielde. Terwyn voelde zich weer net het driejarige meisje die in Erebor aankwamen ‘Terry? In Durin’s naam je leeft!’ riep Thorin uit waarna hij meteen de struiken plat liep en haar tegen zich aantrok. Terwijl hij zijn vingers in haar haar verstrengelde en een arm om haar middel sloeg, liet ze haar hoofd op zijn schouder rusten en klampte zich ook stevig aan hem vast. Nog steeds voelde ze zich schuldig, ze besefte maar al te goed dat ze dit niet verdiende, en tegelijk was Terwyn zo blij hem en de andere terug te zien. ‘Thorin het spijt me echt! Ik wou dit niet! Echt niet!’ prevelde ze maar Thorin legde haar al snel het zwijgen op ‘Niets meer zeggen Terwyn, het was allemaal mijn fout! Natuurlijk wilde je dit niet! Verdomme ik ben zo dom geweest!’ zei de prins. Nog steeds zag hij er zo machtig en groots uit maar ook lief en medelevend, tijd en wildernis leken geen vat op hem te hebben.
‘Ik heb je zo gemist! Kijk nou naar je, hoe heb je overleefd in deze wildernis? Je ziet er zo volwassen, en gezond uit!’ zei Thorin hierna waarna de vrouw even lachte. ‘Nadat ik vluchtte heb ik heel Midden Aarde rondgetrokken, dan wou ik terug naar Erebor gaan, ik wou me overgeven aan de draak of hem gewoon in mijn eentje proberen doden geen idee wat ik echt ging doen maar toen zag ik een troep orks en ik volgde hen tot aan een oud fort genaamd Dol Guldur. Ik hoopte Azog te vinden, ik wou dat verdomd wezen zijn kop eraf hakken zodat ik naar jou en Dis en de kinderen kon terug keren met Azog’s lelijke kop op een spaak zodat jullie wisten dat ik echt aan jullie kant stond. Natuurlijk lukte dat plan niet, ik werd hier gevangengenomen door spinnen en gered door de elfen. Blijkt dat de prins en ik elkaar al lange tijd geleden ontmoet hadden en deze ontmoeting was dan ook een perfecte kans om elkaar weer wat beter te leren kennen en nog wat tijd samen door te brengen. Ik had zo’n leuke tijd met hem dat ik besloot een tijdje te blijven en zo leef ik hier nu als een schaduw in de bossen, Legolas helpt me zo goed en kwaad mogelijk doorheen de wildernis en door het verlies’ Legde de dwergenvrouw uit.
‘Terwyn als je ook maar enig idee had van hoe lang ik al op zoek ben naar je, amper een week nadat je verdween voelde ik me al vreselijk, en met de tijd die verstreek werd ik steeds banger dat je dood was. Ik zou mezelf nooit kunnen vergeven hebben’ zei Thorin. ‘Je hebt geen idee hoe afwezig en slechtgezind hij was’ zei Fili toen waardoor Terwyn zwak lachte om Thorin’s beschaamde uitdrukking ‘Geen zorgen mijn prins, alles gaat goed met me en alles is nu opgeklaard!’ zei ze waarna er iets landde in de boom boven haar.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen